Псалтыр 137 псалом

Псалтыр
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2017

 
 

Ля рэк Бабілёнскіх, там сядзелі мы й плакалі, як успаміналі Сыён.
 
Над рэкамі Бабілона, там сядзелі мы і плакалі, калі ўспаміналі Сіён.

На вербах сярод яго павесілі нашыя гарпы;
 
На вербах пасярод яго павесілі мы свае цытры.

Бо там тыя, што ўзялі нас у палон, вымагалі ў нас словаў песьні; і тыя, што прысілілі нас выць — радасьці: «Сьпяіце нам ізь песьняў Сыёнскіх».
 
Бо там тыя, што завялі нас у палон, прасілі песень у нас і тыя, што крыўдзілі нас, — радасці: «Паспявайце нам якую песню Сіёнскую!»

Як будзем пяяць песьні СПАДАРОВЫ ў чужой зямлі?
 
Як жа мы будзем спяваць песню Госпадаву ў чужой зямлі?

Калі я забудуся цябе, Ерузаліме, няхай забудзецца мяне правіца мая;
 
Калі б забыўся я пра цябе, Ерузалім, хай забудуся пра правіцу маю.

Няхай язык мой прыліпне да паднябеньня майго, калі я ня ўспомню цябе, калі ня дам перавагі Ерузаліму над найвышшай радасьцяй сваёй.
 
Хай прысохне язык мой да глоткі маёй, калі я не ўспомню пра цябе, калі я не пастаўлю Ерузалім на чале весялосці маёй.

Прыпомні, СПАДАРУ, сыном Едомавым дзень Ерузаліму, каторыя казалі: «Бурай, бурай аж да поду яго».
 
Нагадай, Госпадзе, сынам Эдомавым дні Ерузаліма; яны гаварылі: «Спусташыце, спусташыце яго аж да падмурка».

Дачка Бабілёну, нішчыцелка, шчасьлівы, хто адплаце табе за ўчынак, што ты ўчыніла нам;
 
Дачка Бабілона — спусташальніца, шчасны той, хто аддасць табе адплату тваю, якую ты нам заплаціла;

Шчасьлівы, хто схопе й разаб’ець дзецяняты твае аб скалу.
 
шчасны, хто схопіць і паб’е дзяцей тваіх аб камень.