Псалтыр 102 псалом

Псалтыр
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2017

 
 

Малітва ўбогага, калі ён высілены і перад відам СПАДАРОВЫМ вылівае жальбу сваю.
 
Маленне гаротніка, які, спакутаваны, вылівае тугу сваю перад Богам.

СПАДАРУ, пачуй малітву маю, і галашэньне мае няхай да Цябе прыйдзе.
 
Госпадзе, выслухай маю малітву, і хай кліч мой дойдзе да Цябе.

Не хавай віду Свайго ад мяне таго дня, калі я ў бядзе; нахіні вуха Свае да мяне; у дзень, калі я гукаю, борзда адкажы імне;
 
Не хавай аблічча Твайго ад мяне; у які б дзень ні бедаваў я, нахіні да мяне вуха Тваё. У які б дзень ні прызваў Цябе, хутка выслухай мяне.

Бо шчэзьлі ў дыме дні мае, і косьці мае спалены, як на вогнішчу.
 
Бо дні мае зніклі, як дым, і косці мае згарэлі, як вецце.

Пабіта, як трава, і ссохла сэрца мае, так што я забыўся есьці хлеб свой.
 
Звяла, як сена, і высахла сэрца маё, бо забыўся я спажыць хлеб мой.

З прычыны ёкату майго прыліпла косьць мая да цела майго.
 
Ад голасу стогну майго прысохла шкура мая да касцей.

Стаў я падобны да пэлікана пустыні і стаўся, як сава на разьвярненьнях.
 
Стаўся я падобным да пустыннага пелікана, стаўся я, як сава ў руінах.

Я чукавы і я, як птушка адзінотная на страсе.
 
Страціў я сон і стаўся, быццам самотны верабей на страсе.

Увесь дзень злосьнікі мае вернуць на мяне, злыя на мяне клінуць мяне.
 
Цэлы дзень зневажалі мяне мае непрыяцелі, якія, распаляючыся супраць мяне, пракліналі мяне.

Гэта ж я еў попел, як хлеб, і напітак свой з плачам мяшаў,
 
Бо еў я попел, як хлеб, а пітво маё мяшаў са слязамі

З прычыны абурэньня Твайго а гневу Твайго; бо Ты падняў мяне й кінуў мяне.
 
з прычыны гневу і раздражнёнасці Тваёй, бо, узнёсшы, Ты скінуў мяне.

Дні мае, як сьцень, што чэзьне; і я, як трава, сохну.
 
Дні мае, як цень, сышлі, і я, як трава, высах.

Але Ты, СПАДАРУ, жывеш на векі, і памятка Твая ад пакаленьня да пакаленьня.
 
Але Ты, Госпадзе, трываеш век, і памяць Твая — на ўсе пакаленні.

Ты паўстанеш, паспагадаеш Сыёну; бо пара зьмілавацца над ім; бо прышоў рок;
 
Ты, паўстаўшы, злітуешся над Сіёнам, бо час злітавацца над ім, бо надышоў час,

Бо зычаць слугі Твае камянёў яго, і яны зычлівыя да пылу яго.
 
бо спадабаліся слугам Тваім каменні яго, і шкада ім парахна яго.

І будуць баяцца народы імені СПАДАРОВАГА, і ўсі каралі зямлі — славы Твае;
 
І паганы будуць шанаваць імя Тваё, Госпадзе, а ўсе цары зямлі — славу Тваю.

Бо СПАДАР збудуе Сыён, зьявіцца ў славе Сваёй.
 
Бо збудаваў Госпад Сіён і з’явіўся ў славе Сваёй.

Прыхінецца да малітвы галечы й не пагрэбуе маленьням іхным.
 
Звярнуў увагу Ён на малітву ўбогага, і не выказаў пагарды да просьбаў іх.

Запішуць гэта прыйдучаму пакаленьню, і люд новаствораны будзе хваліць ЯГА,
 
Трэба гэта спісаць для наступнага пакалення, і народ, які будзе сабраны, будзе хваліць Госпада.

Бо Ён глянуў далоў з вышыні сьвятыні Свае, СПАДАР ізь нябёс на зямлю глядзеў,
 
Бо паглядзеў з высокага свяцілішча Свайго, Госпад з неба зірнуў на зямлю,

Каб пачуць ёкат вязьня, аслабаніць прызначаных на сьмерць,
 
каб пачуць стогны ўвязненых, каб развязаць сыноў смерці,

Каб абяшчалі імя СПАДАРОВА на Сыёне й хвалу Ягоную ў Ерузаліме,
 
каб абвяшчалі на Сіёне імя Госпада, а хвалу Яго — у Ерузаліме,

Як зьбяруцца ўсі люды й каралеўствы служыць СПАДАРУ.
 
калі будуць сабраныя разам народы і каралеўствы, каб служыць Госпаду.

Высіліў на дарозе сілу маю, скараціў дні мае.
 
Прынізіў Ён на шляху магуцце маё, скараціў дні мае.

Я сказаў: «Божа мой! не вазьмі мяне ў палавіцы дзён маіх. Гады Твае з пакаленьня да пакаленьня.
 
Я скажу: «Божа мой, не прымай мяне ў палавіне дзён маіх; Твае гады трываюць праз усе пакаленні.

Здаўна Ты залажыў землі, і работа рук Тваіх нябёсы.
 
Напачатку заснаваў Ты зямлю; і неба — стварэнне рук Тваіх.

Яны загінуць, але Ты будзеш трываць; усі яны, як адзецьце, згніюць, як уборы, Ты адменіш іх, і адменяцца;
 
Яны загінуць, а Ты застанешся, і ўсе яны, як вопратка, састарэюць, і Ты скруціш іх, і яны пераменяцца,

Але Ты тый самы, і гады Твае ня скончацца.
 
а Ты Той самы, і гады Твае не скончацца.

Сынове слугаў Тваіх будуць перабываць, і насеньне іхнае перад Табою ўмацуецца».
 
Сыны Тваіх слуг будуць жыць, і патомства іх перад абліччам Тваім будзе ўмацоўвацца».