Псалтыр 77 псалом

Псалтыр
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2017

 
 

Кіраўніку хору Ідуфуновага. Псальма Асафова.
 
Кіраўніку хору. Паводле Ідытун. Асафа. Псальм.

Голас мой да Бога, я буду гукаць; голас мой да Бога, Ён нахінае вуха к імне.
 
Голасам маім усклікнуў я да Госпада; голасам маім — да Бога, і схіліўся Ён да мяне.

У дзень уціску свайго я шукаю Спадара; ночы рука мая выцягнена й не апушчаецца; душа мая адмаўляецца ад пацехі.
 
У дзень бяды маёй шукаў я Бога, рукі мае ўначы працягнуты і не стамляюцца. Не захацела суцешыцца душа мая;

Успамінаю Бога і ўздыхаю; размышляю, і дух мой млее. Сэля.
 
успамінаю я Бога і ўздыхаю скрушна, хвалююся, і слабее дух мой.

Ты зьдзержуеш векі аччу маіх; я так зьбедаваны, што не магу гукаць.
 
Ты пазбавіў сну павекі вока майго; быў я стурбаваны і не гаварыў нічога.

Разважаю дні старавечныя, гады адвечныя.
 
Падумаў я пра былыя дні і аднавіў у думках гады спрадвечныя.

Успамінаю песьню сваю ночы; гукаю із сэрцам сваім, і мой дух скумае:
 
Пачаў я разважаць уначы з сэрцам сваім, і практыкаваўся і даследаваў дух мой:

«Нягож назаўсёды адкінуў Спадар і наперад ня будзе зычлівы?
 
няўжо Бог адкіне навечна, няўжо не вырашыць, каб дагэтуль быць больш спагадным?

Нягож назаўсёды перастала ласка Японая? Ці скончылася слова Ягонае ў род а род?
 
Ці ж спыніўся Ён канчаткова ў міласэрнасці Сваёй, перапыніў слова ад пакалення да пакалення?

Нягож забыўся Бог быць міласэрным і ў гневе зачыніў жаласьлівасьць Сваю?» Сэля.
 
Ці ж Бог забыўся мілаваць, ці ж затрымае ў гневе Сваім міласэрныя справы Свае?

І я прагукаў: «Вось болька мая; зьмена правіцы Навышняга».
 
І сказаў я: «Гэта — рана мая, перамяненне правіцы Узвышняга».

Я ўспамінаю ўчынкі ЯГ, бо ўспамінаю старавечныя чудосы Твае!
 
Буду памятаць я пра справы Госпада, буду памятаць ад пачатку пра дзівосы Твае.

Буду размышляць таксама ўсі справы Твае і размаўляць праз учынкі Твае.
 
І буду я разважаць пра ўсе справы Твае і буду практыкавацца ў вынаходніцтвах Тваіх.

Божа! у сьвятасьці дарога Твая. Хто бог вялікі, як Бог?
 
У святасці, Божа, дарога Твая; які бог такі вялікі, як Бог наш?

Ты Бог, Каторы чытае дзіва; Ты выявіў магутнасьць Сваю меж людаў;
 
Ты — Бог, што чыніш цуды, даў спазнаць сярод народаў магуцце Сваё.

Ты адкупіў плячом Сваім люд Свой, сыноў Якававых а Язэпавых. Сэля.
 
Адкупіў Ты рукою Тваёй народ Твой, сыноў Якуба і Язэпа.

Бачылі Цябе воды, Божа, бачылі Цябе воды й лякаліся, нават глыбіні дрыжэлі.
 
Пабачылі Цябе воды, Божа, пабачылі Цябе воды і засмуціліся; між тым здрыгануліся і бездані.

Цур’ём ліліся воды з булакоў, голас выдалі хмары, нават стрэлы Твае выляталі.
 
Хмары палілі ваду, аблокі падалі голас, між тым стрэлы Твае пралятаюць.

Голас грому Твайго колам; асьвяцілі маланьні сьвет; трэслася а калацілася зямля.
 
Голас грому Твайго наўкола; асвяцілі маланкі Твае ўвесь свет, здрыганулася і затрэслася зямля.

У мору дарога Твая, і сьцежка Твая ў вялікіх водах, і сьляды Твае няведамныя.
 
У моры дарога Твая, і сцежкі Твае — па шматлікіх водах; і сляды Твае не пазнаюцца.

Ты вёў, як статак, люд Свой рукою Масеяваю а Ааронаваю.
 
Ты правёў народ Твой, бы авечак, рукою Майсея і Аарона.