Псалтыр 69 псалом
Псалтыр
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2017
Кіраўніку хору. На Шошаніме. Давідава.
Кіраўніку хору. Паводле «Лілея...» Давідаў.
Выбаў мяне, Божа, бо воды прышлі аж да душы.
Збаў мяне, Божа, бо падступіліся воды аж да горла майго.
Я ўграз у глыбокай дрыгве, і няма адзяржаньня; увыйшоў у глыбіню вады, і плынь іх панесла мяне.
Заграз я глыбока ў балоце і няма дна; увайшоў я ў глыбокія воды, і цячэнне цягне мяне.
Я змогся ад галашэньня свайго, высахла грытанка мая; выцяклі вочы мае ад спадзяваньня Бога свайго.
Знямогся я, крычучы, ахрыплым сталася горла маё; стаміліся вочы мае, так чакаю я Бога майго.
Чысьленшыя за валасы на галаве маёй ненавідзячыя мяне бяз прычыны; умацаваліся ўцісканьнікі мае, манлівыя непрыяцелі мае; чаго я ня ўкраў, маю цяпер аддаць.
Больш чым валасоў на маёй галаве тых, што зненавідзелі мяне без прычыны. Падужэлі тыя, што чыняць мне пераслед, ворагі мае лжывыя; чаго не забіраў, аддаваў я тады.
Божа! Ты знаеш дурноту маю, і віны мае не схаваны ад Цябе.
Божа, Ты ведаеш неразумнасць маю, і злачынствы мае ад Цябе не ўтоены.
Няхай не засарамацяцца перазь мяне тыя, што спадзяюцца на Цябе, Спадару, СПАДАРУ войскаў. Няхай ня будуць паганьбены перазь мяне шукаючыя Цябе, Божа Ізраеляў!
Хай не пачырванеюць за мяне тыя, што чакаюць Цябе, Госпадзе, Госпадзе магуццяў. Хай не пасаромеюцца з-за мяне тыя, што шукаюць Цябе, Божа Ізраэля!
Бо дзеля Цябе я цярплю ўпікі, ганьба пакрыла від мой.
Бо з-за Цябе цярплю я ганьбу, сорам пакрывае твар мой;
Адчураліся мяне браты мае, чужым я сыном маці свае;
чужым стаўся я для братоў маіх, і іншаземцам для сыноў маці маёй.
Бо рупатлівасьць па доме Тваім ізьела мяне, упікі ўпікаючых Табе палі на мяне.
Бо руплівасць па доме Тваім згрызае мяне, і знявагі тых, што зневажалі Цябе, звалілася на мяне.
І выплакаў я постам душу сваю, гэта стала ўпікамі імне;
І аплакаў я ў посце душу маю, і залічылі яны гэта ганьбаю для мяне.
І зрабіў я зрэб’е адзецьцям сваім, і стаў прыказяй ім.
Валасяніца на мне замест адзення майго, і стаўся я пасмешышчам для іх.
Гукаюць празь мяне седзячыя ў браме, і п’ючыя хмельныя напіткі пяюць празь мяне.
Нагаворваюць супраць мяне тыя, што сядзяць пры браме, і спяваюць пра мяне тыя, што п’юць віно.
Але што да мяне, малітва мая да Цябе, СПАДАРУ, у пажаданым часе; Божа! у множасьці ласкі Свае адкажы імне ў праўдзе спасеньня Твайго.
А я — малітву маю да Цябе, Госпадзе, у час спагаднасці Тваёй, Божа. У бязмежжы міласэрнасці Тваёй выслухай мяне, у праўдзе збаўлення Твайго.
Ратуй мяне ад балота, і хай ня ўгразну я; ратуй ад непрыяцеляў маіх і ад глыбокіх водаў;
Уратуй мяне з багны, каб я не заграз, уратуй, калі ласка, ад тых, што ненавідзяць мяне, і ад водных глыбіняў.
Няхай не панясець мяне плынь вады ані глыб праглынець мяне, ані зачыне дол свае адтуліны над імною.
Хай не зацягне мяне цячэнне водаў, хай не праглыне мяне вір, хай не самкне нада мною бездань пашчы сваёй, хай не закрые нада мной студня ўваходу свайго.
Адкажы імне, СПАДАРУ, бо добрая ласка Твая; подле множасьці міласэрдзя Свайго, абярніся да мяне;
Выслухай мяне, Госпадзе, бо спагадная міласэрнасць Твая; у бязмежжы міласэрнасці Тваёй зірні на мяне.
Не хавай віду Свайго ад слугі Свайго, бо я ў немарасьці; пабарзьдзі адказаць імне;
І не адварочвай аблічча Твайго ад слугі Твайго; бо перапалоханы я, хутчэй выслухай мяне.
Дабліжся да душы мае, адкупі яе; напярэк злосьнікам маім вывальні мяне.
Прыхініся да душы маёй, абарані яе, барані мяне ад непрыяцеляў маіх.
Ты ведаеш упікі імне, сорам мой а ганьбу маю; перад Табою ўсі ўцісканьнікі мае.
Ты ведаеш ганьбу маю, і сорам мой, і знявагу маю. Перад Табою — усе тыя, што прыгнятаюць мяне;
Упікі зламілі сэрца мае, так што я ў безнадзеяньню; спадзяваўся спагадніка, і няма, — і пацяшыцеляў, але не знайшоў.
ганьба знявечыла сэрца маё, і я змогся. І чакаў я таго, хто б падзяліў са мною смутак — і не было нікога, і таго, хто б суцешыў, — і не знайшоў.
І далі ў ежы імне жоўць, і прагнаць смагу маю далі імне воцат піць.
І далі яны для ежы мне жоўць, і ў смазе маёй напаілі мяне воцатам.
Няхай стол іхны стане ім сецьцю, няхай супакойныя чэсьці будуць ім пасткаю.
Хай стол іх станецца ім сілом, і адплатаю, і згаршэннем.
Няхай вочы іхныя занявісьнеюць, каб яны не маглі бачыць, а сьцёгны іхныя хай кажначасна дрыжаць.
Хай вочы іх зацемрацца, каб не бачылі, і сцёгны іх абнясіль назаўсёды.
Вылі на іх абурэньне Свае, і няхай палаючы гнеў Твой асягне іх.
Вылій на іх гнеў Твой, і лютасць гневу Твайго хай ахопіць іх.
Няхай селішча іхнае спусьцее, у буданох іхных хай ня будзе жывучага;
Хай будзе пустым іх панадворак, і ў палатках іх не будзе таго, хто б жыў у іх.
Бо таго, каго Ты выцяў, яны перасьлядуюць і праз мукі раненых Табою яны павядаюць.
Бо таму, каго Ты пакараў, яны пераслед чынілі і павялічылі пакуту таго, каго Ты параніў.
Дадай ім бяспраўе на бяспраўе іхнае, няхай яны ня ўвыйдуць у справядлівасьць Тваю.
Прыкладзі несправядлівасць да несправядлівасці іх, і хай яны не прыйдуць да справядлівасці Тваёй.
Няхай яны будуць выцерты з кнігі жыцьця і із справядлівымі хай ня будуць запісаны.
Хай выкрасляць іх з кнігі жывых і са справядлівымі хай не будуць упісаны.
Але я бедны й мучаюся; спасеньне Твае, Божа, хай падыйме мяне!
А я — бедны і спакутаваны; збаўленне Тваё, Божа, падтрымлівае мяне.
Я буду выхваляці імя Божае песьняю, буду ўзьвялічаць Яго падзякаю.
Буду хваліць я імя Бога з песняю і ўзвялічваць буду Яго ў пахвале.
Валей гэта будзе СПАДАРУ, чымся вол, чымся цялё з рагамі а з раздвоенымі капытамі.
І спадабаецца Госпаду [гэта] больш за валоў, больш за цяля, у якога рогі і капыты падрастаюць.
Абачаць гэта пакорныя і ўзьвяселяцца; вы, што шукаеце Бога, няхай сэрцы вашыя акрыяюць;
Хай убачаць пакорлівыя і хай узвесяляцца; шукайце Бога і ажыве сэрца вашае,
Бо СПАДАР чуе галечаў і вязьнямі сваімі ня грэбуе.
бо выслухаў бедных Госпад і вязняў Сваіх не адцураўся.
Няхай выхваляюць Яго нябёсы й зямля, моры й усе, што кратаецца ў іх.
Хай хваляць Яго нябёсы і зямля, моры і ўсе рэптыліі ў іх.
Бо Бог спасае Сыён і адбудуе месты Юдзіны; і будуць жыці там, і спадзець ён ім;
Бо Бог збавіць Сіён і пабудуе гарады Юды; і паселяцца яны там і будуць ім валодаць.
Насеньню слугаў Ягоных спадзець ён, і тыя, што любяць імя Ягонае, будуць жыці ў ім.
І нашчадкі слуг Яго атрымаюць яго ў спадчыну, і тыя, што любяць імя Яго, будуць жыць у ім.