Псалтыр 69 псалом
Псалтыр
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Аляксандара Надсана
Кіраўніку хору. На Шошаніме. Давідава.
Кіраўніку хору. Псалом Давіда на ўспамін аб збаўленьні.
Выбаў мяне, Божа, бо воды прышлі аж да душы.
Божа, просьбу маю аб дапамозе ўваж; Госпадзе, пасьпяшы з дапамогаю мне.
Я ўграз у глыбокай дрыгве, і няма адзяржаньня; увыйшоў у глыбіню вады, і плынь іх панесла мяне.
Хай асаромяцца і зьбянтэжацца тыя, што шукаюць душы маёй; хай павернуць назад і сумеюцца тыя, што жадаюць мне зла;
Я змогся ад галашэньня свайго, высахла грытанка мая; выцяклі вочы мае ад спадзяваньня Бога свайго.
хай зараз павернуць назад з сорамам тыя, што кажуць мне: «Добра, добра яму так».
Чысьленшыя за валасы на галаве маёй ненавідзячыя мяне бяз прычыны; умацаваліся ўцісканьнікі мае, манлівыя непрыяцелі мае; чаго я ня ўкраў, маю цяпер аддаць.
Хай радуюцца і цешацца ў Табе ўсе, што шукаюць Цябе, Божа; і хай тыя, што любяць збаўленьне Тваё, кажуць заўсёды: «Хай узьвялічыцца Госпад!»
Божа! Ты знаеш дурноту маю, і віны мае не схаваны ад Цябе.
А я бедны і ўбогі: Божа, дапамажы мне. Ты мой памочнік і Збаўца: Госпадзе, не пазьніся!
Няхай не засарамацяцца перазь мяне тыя, што спадзяюцца на Цябе, Спадару, СПАДАРУ войскаў. Няхай ня будуць паганьбены перазь мяне шукаючыя Цябе, Божа Ізраеляў!
Бо дзеля Цябе я цярплю ўпікі, ганьба пакрыла від мой.
Адчураліся мяне браты мае, чужым я сыном маці свае;
Бо рупатлівасьць па доме Тваім ізьела мяне, упікі ўпікаючых Табе палі на мяне.
І выплакаў я постам душу сваю, гэта стала ўпікамі імне;
І зрабіў я зрэб’е адзецьцям сваім, і стаў прыказяй ім.
Гукаюць празь мяне седзячыя ў браме, і п’ючыя хмельныя напіткі пяюць празь мяне.
Але што да мяне, малітва мая да Цябе, СПАДАРУ, у пажаданым часе; Божа! у множасьці ласкі Свае адкажы імне ў праўдзе спасеньня Твайго.
Ратуй мяне ад балота, і хай ня ўгразну я; ратуй ад непрыяцеляў маіх і ад глыбокіх водаў;
Няхай не панясець мяне плынь вады ані глыб праглынець мяне, ані зачыне дол свае адтуліны над імною.
Адкажы імне, СПАДАРУ, бо добрая ласка Твая; подле множасьці міласэрдзя Свайго, абярніся да мяне;
Не хавай віду Свайго ад слугі Свайго, бо я ў немарасьці; пабарзьдзі адказаць імне;
Дабліжся да душы мае, адкупі яе; напярэк злосьнікам маім вывальні мяне.
Ты ведаеш упікі імне, сорам мой а ганьбу маю; перад Табою ўсі ўцісканьнікі мае.
Упікі зламілі сэрца мае, так што я ў безнадзеяньню; спадзяваўся спагадніка, і няма, — і пацяшыцеляў, але не знайшоў.
І далі ў ежы імне жоўць, і прагнаць смагу маю далі імне воцат піць.
Няхай стол іхны стане ім сецьцю, няхай супакойныя чэсьці будуць ім пасткаю.
Няхай вочы іхныя занявісьнеюць, каб яны не маглі бачыць, а сьцёгны іхныя хай кажначасна дрыжаць.
Вылі на іх абурэньне Свае, і няхай палаючы гнеў Твой асягне іх.
Няхай селішча іхнае спусьцее, у буданох іхных хай ня будзе жывучага;
Бо таго, каго Ты выцяў, яны перасьлядуюць і праз мукі раненых Табою яны павядаюць.
Дадай ім бяспраўе на бяспраўе іхнае, няхай яны ня ўвыйдуць у справядлівасьць Тваю.
Няхай яны будуць выцерты з кнігі жыцьця і із справядлівымі хай ня будуць запісаны.
Але я бедны й мучаюся; спасеньне Твае, Божа, хай падыйме мяне!
Я буду выхваляці імя Божае песьняю, буду ўзьвялічаць Яго падзякаю.
Валей гэта будзе СПАДАРУ, чымся вол, чымся цялё з рагамі а з раздвоенымі капытамі.
Абачаць гэта пакорныя і ўзьвяселяцца; вы, што шукаеце Бога, няхай сэрцы вашыя акрыяюць;
Бо СПАДАР чуе галечаў і вязьнямі сваімі ня грэбуе.
Няхай выхваляюць Яго нябёсы й зямля, моры й усе, што кратаецца ў іх.
Бо Бог спасае Сыён і адбудуе месты Юдзіны; і будуць жыці там, і спадзець ён ім;
Насеньню слугаў Ягоных спадзець ён, і тыя, што любяць імя Ягонае, будуць жыці ў ім.
