Псалтыр 83 псалом
Псалтыр
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Аляксандара Надсана
Песьня. Псальма Асафова.
Кіраўніку хору. На Гэфскіх прыладах (на тачылах). Псалом. Сыном Карэевым.
Не маўчы Божа, не заставайся бязмоўны, ня будзь супакойным Божа!
Якія любыя сялібы Твае, Госпадзе сілаў!
Бо, вось, непрыяцелі Твае заверашчэлі, і ненавідзячыя Цябе паднялі галаву;
Душа мая зьнемагае і тужыць па дварах Гасподніх, сэрца маё і цела маё ўзрадаваліся ў Богу жывым.
Супроці люду Твайго хітруюць ізраду, і радзіліся супроці тых, каторых Ты крыеш;
Бо і верабей знайшоў сабе жыльлё, і туркаўка гняздо сабе, дзе пакласьці птушанятаў сваіх, — алтары Твае, Госпадзе сілаў, Уладару мой і Божа мой.
Сказалі: «Пайдзіма й загубіма іх ад быцьця народам, каб наперад не ўспаміналася імя Ізраелява»;
Шчасьлівыя тыя, што жывуць у доме Тваім, павек вякоў будуць яны славіць Цябе.
Бо яны зрадзіліся адным сэрцам, супроці Цябе зрабілі змову:
Шчасьлівы муж, якому дапамога яго ёсьць у Цябе: у сэрцы сваім ён наважыўся на ўзыход
Буданы Едома а Ізмайлаўцаў, Моаў а Гаґаране,
далінаю плачу да месца, якое Бог прызначыў, бо за гэта Заканадавец дасьць блаславеньне.
Ґевал а Амон а Амалік, Пілішчане із жыхарамі Тыру;
Пойдуць яны ад сілы да сілы, Бог багоў явіцца ў Сыёне.
Асур таксама задзіночыўся зь імі; сталі плячуком сыном Лотавым. Сэля.
Госпадзе, Божа сілаў, выслухай малітву маю, пачуй, Божа Якуба!
Зрабі ім, як Мідзянам, як Сысэру, як Явіну ля цур’я Кішона,
Заступнік наш, Божа, азірніся і глянь на твар памазаньніка Твайго!
Каторыя загінулі ў Ендору, сталі гноям зямлі.
Сапраўды, адзін дзень у дварах Тваіх лепшы за тысячы; жадаю лепш быць нязначным у доме Бога майго, як жыць у палатках грэшнікаў.
Зрабі іх паном, як Орыву а як Зыву; але, усім князём іхным, як Зэве а Салмуну,
Бо Госпад любіць міласьць і праўду, Бог дае ласку і славу. Госпад не пазбавіць дабротаў тых, што ў нявіннасьці ходзяць.
Каторыя казалі: «Увяжымася ў сялібы Божыя».
Госпадзе, Божа сілаў, шчасьлівы чалавек, які на Цябе спадзяецца.
Божа Мой, зрабі іх коткімі, як жнеўнік перад ветрам.
Як цяпло пале лес, і як поламя запаляе горы,
Так жані іх ветрам Сваім і палохай гураґанам Сваім.
Напоўні віды іхныя сорамам, каб яны шукалі імені Твайго, СПАДАРУ!
Няхай будуць засаромлены а напалоханы на векі; але, няхай будуць паганьбены а загінуць.
І няхай пазнаюць, што Ты, — Твае імя СПАДАР, Ты адзіны, Найвышшы над усёй зямлёю.
