Псалтыр 21 псалом
Псалтыр
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Аляксандара Надсана
Кіраўніку хору. Псальма Давідава.
Кіраўніку хору. На досьвітку. Псалом Давіда.
СПАДАРУ, у моцы Тваёй вяселіцца кароль і із спасеньня Твайго як вельма ён цешыцца.
Божа, Божа мой, пачуй мяне, чаму Ты мяне пакінуў? Далёка ад збаўленьня майго словы грэхападзеньняў маіх.
Зычаньне сэрца ягонага Ты даў яму і просьбам вуснаў ягоных не адмовіў. Сэля.
Божа мой, я буду клікаць удзень, і Ты не пачуеш, і ўночы — і гэта не бяздумнасьць для мяне.
Ты пераняў яго добрымі дабраславенствамі, Ты ўзлажыў на галаву ягоную карону з чыстага золата.
Ты ж у сьвятыні прабываеш, Хвала Ізраіля!
Жыцьця прасіў у Цябе, Ты даў яму даўгія дні на векі а векі.
На Цябе спадзяваліся айцы нашыя: спадзяваліся, і Ты выратаваў іх;
Вялікая чэсьць яго ў спасеньню Тваім; харашыню а майстат Ты ўзлажыў на яго;
клікалі Цябе і былі збаўленыя; на Цябе спадзяваліся і не былі пасаромленыя.
Бо Ты робіш дабраславенства яму ня векі. Ты ўзьвесяліў яго радасьцяй з прытомнасьці Свае:
Я ж — чарвяк, а не чалавек, прадмет кпінаў сярод людзей і ў пагардзе ў народзе.
Бо кароль, здаючыся на СПАДАРА а на міласэрдзе Навышняга, ня хістаецца.
Насьміхаліся з мяне ўсе, што бачылі мяне, гаварылі вуснамі, ківалі галовамі:
Знойдзе рука Твая ўсіх непрыяцеляў Тваіх, знойдзе правіца Твая ненавідзячых Цябе.
«Спадзяваўся на Госпада, дык хай Ён збавіць яго, хай выратуе, калі любіць яго».
Ты зробіш іх падобнымі да печы агнявой у часе прытомнасьці Свае; СПАДАР гневам Сваім глынець іх, і пажарэць іх цяпло.
Бо Ты мяне вывеў з улоньня, ад грудзей маці маёй Ты надзея мая.
Плод іхны ізь зямлі Ты выгубіш і насеньне іхнае — з памеж сыноў людзкіх.
Ад улоньня я адданы Табе, ад нутра маці маёй Ты Бог мой.
Бо яны сьхіналі ліха на Цябе, яны задумлялі ізраду, яны ня маюць дасьпеху;
Не адыходзь ад мяне, бо пакуты блізка, бо няма нікога, хто дапамог бы.
Бо Ты іх абернеш плячыма да нас, цяцівамі Сваімі Ты складаешся ў відзеньні іхныя.
Многія цяляты акружылі мяне, укормленыя быкі мяне абступілі.
Узьніміся, СПАДАРУ, сілаю Сваёй: мы будзем пяяць а апяваць магутнасьць Тваю.
Разявілі на мяне свае пашчы, быццам леў, што хапае і рыкае.
