Псалтыр 69 псалом
Псалтыр
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2017
Кіраўніку хору: на лад “Лілеі”. Давіда.
Кіраўніку хору. Паводле «Лілея...» Давідаў.
Збаў мяне, Божа, бо воды да душы маёй даходзяць!
Збаў мяне, Божа, бо падступіліся воды аж да горла майго.
Я заграз у глыбокім балоце бяздонным; я патрапіў у глыбіню водную, і цячэньне мяне падхапіла.
Заграз я глыбока ў балоце і няма дна; увайшоў я ў глыбокія воды, і цячэнне цягне мяне.
Я зьнямогся ад крыку майго, засохла горла маё; змарыліся вочы мае, пакуль я спадзяваўся на Бога майго.
Знямогся я, крычучы, ахрыплым сталася горла маё; стаміліся вочы мае, так чакаю я Бога майго.
Больш, чым валасоў на галаве маёй, тых, што мяне ненавідзяць без прычыны, узмацніліся тыя, што нішчаць мяне, ворагі мае падступныя. Чаго не рабаваў, мушу аддаваць.
Больш чым валасоў на маёй галаве тых, што зненавідзелі мяне без прычыны. Падужэлі тыя, што чыняць мне пераслед, ворагі мае лжывыя; чаго не забіраў, аддаваў я тады.
Божа, Ты ведаеш дурасьць маю, і правіны мае ад Цябе не схаваныя.
Божа, Ты ведаеш неразумнасць маю, і злачынствы мае ад Цябе не ўтоены.
Ня дай праз мяне асароміцца тым, што на Цябе спадзяюцца, Госпадзе, ГОСПАД Магуцьцяў; ня дай праз мяне асароміцца тым, што шукаюць Цябе, Божа Ізраіля!
Хай не пачырванеюць за мяне тыя, што чакаюць Цябе, Госпадзе, Госпадзе магуццяў. Хай не пасаромеюцца з-за мяне тыя, што шукаюць Цябе, Божа Ізраэля!
Бо дзеля Цябе я ганьбу зношу, і сорамам пакрыта аблічча маё.
Бо з-за Цябе цярплю я ганьбу, сорам пакрывае твар мой;
Я стаўся чужым для братоў маіх і чужынцам для сыноў маці маёй.
чужым стаўся я для братоў маіх, і іншаземцам для сыноў маці маёй.
Бо руплівасьць пра Дом Твой зьядае мяне, і зьнявагі тых, што Цябе зьневажаюць, зыйшлі на мяне.
Бо руплівасць па доме Тваім згрызае мяне, і знявагі тых, што зневажалі Цябе, звалілася на мяне.
І плакала ў посьце душа мая, і сталася гэта зьнявагай мне.
І аплакаў я ў посце душу маю, і залічылі яны гэта ганьбаю для мяне.
І зрабіў я зрэбніцу вопраткай маёй, і стаўся для іх прыповесьцю.
Валасяніца на мне замест адзення майго, і стаўся я пасмешышчам для іх.
Абмаўляюць мяне тыя, што сядзяць у браме [гораду], і прыпеўкі пяюць тыя, што п’юць сікеру.
Нагаворваюць супраць мяне тыя, што сядзяць пры браме, і спяваюць пра мяне тыя, што п’юць віно.
А я да Цябе малюся, ГОСПАДЗЕ, у час упадабаньня Твайго, Божа; у вялікай міласэрнасьці Тваёй пачуй Ты мяне, у праўдзе збаўленьня Твайго!
А я — малітву маю да Цябе, Госпадзе, у час спагаднасці Тваёй, Божа. У бязмежжы міласэрнасці Тваёй выслухай мяне, у праўдзе збаўлення Твайго.
Выратуй мяне з балота, каб я не заграз; ратуй ад тых, што ненавідзяць мяне, і з глыбіняў водных!
Уратуй мяне з багны, каб я не заграз, уратуй, калі ласка, ад тых, што ненавідзяць мяне, і ад водных глыбіняў.
Няхай не падхопіць мяне цячэньне водаў, няхай не праглыне мяне глыбіня, і няхай не сашчэміць нада мною калодзеж вуснаў сваіх.
Хай не зацягне мяне цячэнне водаў, хай не праглыне мяне вір, хай не самкне нада мною бездань пашчы сваёй, хай не закрые нада мной студня ўваходу свайго.
Пачуй мяне, ГОСПАДЗЕ, бо добрая міласэрнасьць Твая! Паводле вялікай літасьці Тваёй павярніся да мяне.
Выслухай мяне, Госпадзе, бо спагадная міласэрнасць Твая; у бязмежжы міласэрнасці Тваёй зірні на мяне.
І не хавай аблічча Твайго перад слугою Тваім, бо я прыгнечаны; хутчэй адкажы мне!
І не адварочвай аблічча Твайго ад слугі Твайго; бо перапалоханы я, хутчэй выслухай мяне.
Наблізься да душы маёй, барані яе; насупраць ворагам маім выбаў Ты мяне!
Прыхініся да душы маёй, абарані яе, барані мяне ад непрыяцеляў маіх.
Ты ведаеш ганьбу маю, і сорам мой, і зьнявагу маю; перад Табою ўсе, што перасьледуюць мяне.
Ты ведаеш ганьбу маю, і сорам мой, і знявагу маю. Перад Табою — усе тыя, што прыгнятаюць мяне;
Ганьба разьбіла сэрца маё, і я ў роспачы; я спадзяваўся на спачуваньне, і ня маю яго, і на пацяшальнікаў, і не знайшоў іх.
ганьба знявечыла сэрца маё, і я змогся. І чакаў я таго, хто б падзяліў са мною смутак — і не было нікога, і таго, хто б суцешыў, — і не знайшоў.
Яны далі мне замест стравы жоўць, і, калі я смагнуў, напаілі мяне воцатам.
І далі яны для ежы мне жоўць, і ў смазе маёй напаілі мяне воцатам.
Няхай станецца стол іхні перад абліччам іхнім пасткаю, і бясьпечнасьць — сілом.
Хай стол іх станецца ім сілом, і адплатаю, і згаршэннем.
Няхай зацемрацца вочы іхнія, каб ня бачылі, няхай сьцёгны іхнія заўсёды дрыжаць!
Хай вочы іх зацемрацца, каб не бачылі, і сцёгны іх абнясіль назаўсёды.
Вылі на іх ярасьць Тваю, і жар гневу Твайго няхай дагоніць іх!
Вылій на іх гнеў Твой, і лютасць гневу Твайго хай ахопіць іх.
Няхай апусьцее сяліба іхняя, у намётах іхніх няхай ніхто не жыве!
Хай будзе пустым іх панадворак, і ў палатках іх не будзе таго, хто б жыў у іх.
Бо таго, каго Ты б’еш, яны перасьледуюць, і пра боль таго, каго Ты параніў, яны абвяшчаюць.
Бо таму, каго Ты пакараў, яны пераслед чынілі і павялічылі пакуту таго, каго Ты параніў.
Дадай беззаконьне да беззаконьня іхняга і ня дай ім прыйсьці да праведнасьці Тваёй.
Прыкладзі несправядлівасць да несправядлівасці іх, і хай яны не прыйдуць да справядлівасці Тваёй.
Няхай будуць выкрэсьленыя з кнігі жывых і ня будуць запісаныя разам з праведнікамі.
Хай выкрасляць іх з кнігі жывых і са справядлівымі хай не будуць упісаны.
А я прыгнечаны і поўны тугі; збаўленьне Тваё, Божа, няхай падыме мяне!
А я — бедны і спакутаваны; збаўленне Тваё, Божа, падтрымлівае мяне.
Я буду хваліць імя Божае сьпевам і ўзьвялічваць Яго з падзякаю.
Буду хваліць я імя Бога з песняю і ўзвялічваць буду Яго ў пахвале.
І будзе гэта больш даспадобы ГОСПАДУ, чым вол, бык з рагамі і капытамі.
І спадабаецца Госпаду [гэта] больш за валоў, больш за цяля, у якога рогі і капыты падрастаюць.
Угледзяць [гэта] ўцісканыя і ўзрадуюцца; і ў вас, што Бога шукаеце, няхай ажыве сэрца вашае!
Хай убачаць пакорлівыя і хай узвесяляцца; шукайце Бога і ажыве сэрца вашае,
Бо ГОСПАД выслухоўвае бедных і вязьнямі Сваімі не пагарджае.
бо выслухаў бедных Госпад і вязняў Сваіх не адцураўся.
Няхай хваляць Яго неба і зямля, і мора, і ўсё, што рухаецца ў іх.
Хай хваляць Яго нябёсы і зямля, моры і ўсе рэптыліі ў іх.
Бо збавіць Бог Сыён, і адбудуе гарады Юды, і яны паселяцца там, і возьмуць у спадчыну іх.
Бо Бог збавіць Сіён і пабудуе гарады Юды; і паселяцца яны там і будуць ім валодаць.
І насеньне слугаў Ягоных у спадчыну іх атрымае, і той, хто любіць імя Ягонае, жыць будзе ў іх.
І нашчадкі слуг Яго атрымаюць яго ў спадчыну, і тыя, што любяць імя Яго, будуць жыць у ім.