Псалтыр 132 псалом
Псалтыр
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2017
Сьпеў узыходжаньня. Узгадай, ГОСПАДЗЕ, пра Давіда і ўсе беды ягоныя,
Песня ўзыходжання. Госпадзе, памятай пра Давіда і пра ўсю пакорлівасць яго:
як ён прысягаў ГОСПАДУ, даваў абяцаньне Моцнаму Якуба:
бо прысягнуў ён Госпаду, даў абяцанне Магутнаму Якубаву:
«Не ўвайду ў намёт дому майго, не ўзыйду на пасьцель ложка майго,
«Не ўвайду ў шаты дому свайго, не ўздымуся на ложа пасцелі маёй,
ня дам вачам маім сну і павекам маім дрымоты,
не дам сну вачам маім і павекам маім,
пакуль не знайду месца для ГОСПАДА, сялібы для Моцнага Якуба!»
пакуль не знайду месца для Госпада, палаткі для Магутнага Якубава».
Вось, мы чулі пра яго ў Эфраце, знайшлі яго на палях Яару.
Вось, пачулі мы пра той самы [каўчэг], вось, у Эфраце, знайшлі мы яго на палях Яар.
Хадзем у сялібу Ягоную, паклонімся перад падножжам стопаў Ягоных.
Увойдзем у палатку Яго, аддадзім паклон ля падножжа ног Яго.
Паўстань, ГОСПАДЗЕ, у месца супачынку Твайго, Ты і каўчэг моцы Тваёй!
Уздыміся, Госпадзе, да месца супачынку Твайго, Ты і каўчэг Тваёй моцы.
Сьвятары Твае няхай апрануцца ў праведнасьць, і багабойныя Твае няхай радуюцца!
Хай святары Твае адзенуцца ў справядлівасць, а святыя Твае радуюцца.
Дзеля Давіда, слугі Твайго, не адварочвай аблічча ад памазанца Твайго!
Дзеля Давіда, паслугача Твайго, не адварочвай аблічча ад намашчэнца Твайго.
Прысягаў ГОСПАД Давіду праўду і не адступіцца ад яе: «Таго, [хто ёсьць] плод улоньня твайго, Я пасаджу на пасадзе тваім.
Прысягнуў Госпад Давіду праўду, і не адступіць ад яе: «Ад плода сцёгнаў Тваіх пасаджу на пасад Твой.
І калі сыны твае будуць захоўваць запавет Мой і сьведчаньні Мае, якім Я буду навучаць іх, таксама сыны іхнія будуць вечна сядзець на пасадзе тваім».
Калі сыны твае захаваюць запавет Мой і сведчанні Мае, якім навучу Я цябе, то і сыны іх вечна будуць сядзець на пасадзе тваім».
Бо ГОСПАД выбраў Сыён, пажадаў, [каб быў] сялібай для Яго, [кажучы]:
Бо Госпад выбраў Сіён і пажадаў яго Сабе на паселішча:
«Вось месца супачынку Майго вечна. Тут буду жыць, бо яго ўпадабаў.
«Гэта спачынак Мой на векі вечныя; тут буду жыць, бо пажадаў яго.
Дабраслаўляючы, дабраслаўлю здабытак ягоны, убогіх ягоных насычу хлебам.
Дабраслаўляючы, дабраслаўлю ежу яго, бедных яго накармлю хлебам.
І сьвятароў ягоных апрану ў збаўленьне, і багабойныя ягоныя, радуючыся, радавацца будуць.
Святароў яго адзену ў збаўленне, і святыя яго будуць вельмі радавацца.
Там Я ўзрашчу рог Давіду, там пастаўлю сьветач памазанцу Майму.
Тут вырашчу рог Давіда, прыгатую светач для Майго Намашчэнца.
Ворагаў ягоных апрану ў ганьбу, а над ім расквітнее дыядэма».
Непрыяцеляў яго пакрыю сорамам, а над ім будзе зіхацець вянец яго».
