Псалтыр 102 псалом
Псалтыр
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2017
Малітва прыгнечанага, калі ён зьнемагае і перад ГОСПАДАМ вылівае смутак свой.
Маленне гаротніка, які, спакутаваны, вылівае тугу сваю перад Богам.
ГОСПАДЗЕ, пачуй малітву маю, і лямант мой няхай дойдзе да Цябе!
Госпадзе, выслухай маю малітву, і хай кліч мой дойдзе да Цябе.
Не хавай аблічча Твайго ад мяне ў дзень уціску, прыхілі да мяне вуха Тваё ў дзень, калі клічу; хутчэй адкажы мне.
Не хавай аблічча Твайго ад мяне; у які б дзень ні бедаваў я, нахіні да мяне вуха Тваё. У які б дзень ні прызваў Цябе, хутка выслухай мяне.
Бо зьніклі, як дым, дні мае, і косткі мае выпаленыя як у гарне.
Бо дні мае зніклі, як дым, і косці мае згарэлі, як вецце.
Скошанае як трава і высахлае сэрца маё, ажно забываюся я есьці хлеб свой.
Звяла, як сена, і высахла сэрца маё, бо забыўся я спажыць хлеб мой.
Ад голасу ўздыханьня майго косткі мае прыляпіліся да цела майго.
Ад голасу стогну майго прысохла шкура мая да касцей.
Я падобны да пэлікана ў пустыні, стаўся як пугач сярод спусташэньня.
Стаўся я падобным да пустыннага пелікана, стаўся я, як сава ў руінах.
Я ня сплю і стаўся як птушка самотная на даху.
Страціў я сон і стаўся, быццам самотны верабей на страсе.
Увесь дзень зьневажаюць мяне ворагі мае; тыя, што сьмяюцца з мяне, запрысягнуліся супраць мяне.
Цэлы дзень зневажалі мяне мае непрыяцелі, якія, распаляючыся супраць мяне, пракліналі мяне.
Бо я ем попел як хлеб, і напой мой са сьлязьмі мяшаю
Бо еў я попел, як хлеб, а пітво маё мяшаў са слязамі
праз гнеў [Твой] і абурэньне, бо Ты падняў мяне і кінуў.
з прычыны гневу і раздражнёнасці Тваёй, бо, узнёсшы, Ты скінуў мяне.
Дні мае, быццам цені, зьнікаюць, і я сохну, быццам трава.
Дні мае, як цень, сышлі, і я, як трава, высах.
А Ты, ГОСПАДЗЕ, будзеш жыць на вякі, і памяць Твая — з пакаленьня ў пакаленьне.
Але Ты, Госпадзе, трываеш век, і памяць Твая — на ўсе пакаленні.
Ты паўстанеш, зьлітуешся над Сыёнам, бо час дараваць яму, бо прыйшла пара.
Ты, паўстаўшы, злітуешся над Сіёнам, бо час злітавацца над ім, бо надышоў час,
Бо слугі Твае маюць ласку да камянёў ягоных і літасьць — над пылам ягоным.
бо спадабаліся слугам Тваім каменні яго, і шкада ім парахна яго.
І будуць баяцца народы імя ГОСПАДА, і ўсе валадары зямныя — славы Тваёй,
І паганы будуць шанаваць імя Тваё, Госпадзе, а ўсе цары зямлі — славу Тваю.
бо адбудаваў ГОСПАД Сыён і даў убачыць Сябе ў славе Сваёй.
Бо збудаваў Госпад Сіён і з’явіўся ў славе Сваёй.
Ты прыхіліўся да малітвы прыніжанага і не пагардзіў малітвамі іхнімі.
Звярнуў увагу Ён на малітву ўбогага, і не выказаў пагарды да просьбаў іх.
Будзе запісана гэта для пакаленьня наступнага, і народ, які будзе створаны, будзе хваліць ГОСПАДА,
Трэба гэта спісаць для наступнага пакалення, і народ, які будзе сабраны, будзе хваліць Госпада.
бо Ён глянуў з вышыні сьвятасьці Сваёй, паглядзеў ГОСПАД з нябёсаў на зямлю,
Бо паглядзеў з высокага свяцілішча Свайго, Госпад з неба зірнуў на зямлю,
каб пачуць стогны вязьня, каб вызваліць сыноў, сказаных на сьмерць,
каб пачуць стогны ўвязненых, каб развязаць сыноў смерці,
каб апавядалі на Сыёне імя ГОСПАДА, і хвалу Ягоную — у Ерусаліме,
каб абвяшчалі на Сіёне імя Госпада, а хвалу Яго — у Ерузаліме,
калі разам зьбяруцца народы і валадарствы, каб служыць ГОСПАДУ.
калі будуць сабраныя разам народы і каралеўствы, каб служыць Госпаду.
Змардаваў Ён у дарозе сілу маю, скараціў дні мае.
Прынізіў Ён на шляху магуцце маё, скараціў дні мае.
Я кажу: «Божа мой, не вазьмі Ты мяне ў палове дзён маіх! З пакаленьня ў пакаленьне гады Твае!
Я скажу: «Божа мой, не прымай мяне ў палавіне дзён маіх; Твае гады трываюць праз усе пакаленні.
Здаўна Ты заснаваў зямлю, і нябёсы — твор рук Тваіх.
Напачатку заснаваў Ты зямлю; і неба — стварэнне рук Тваіх.
Яны згінуць, а Ты застанешся; і ўсе яны, як адзеньне, спарахнеюць, як вопратку іх пераменіш, і яны пераменяцца;
Яны загінуць, а Ты застанешся, і ўсе яны, як вопратка, састарэюць, і Ты скруціш іх, і яны пераменяцца,
а Ты — Той самы, і гады Твае ня маюць канца!
а Ты Той самы, і гады Твае не скончацца.
Сыны слугаў Тваіх будуць жыць, і насеньне іхняе будзе ўмацаванае перад абліччам Тваім».
Сыны Тваіх слуг будуць жыць, і патомства іх перад абліччам Тваім будзе ўмацоўвацца».
