Псалтыр 22 псалом
Псалтыр
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2017
Кіраўніку хору: на лад “Ланя на сьвітаньні”. Псальм Давіда.
Кіраўніку хору. На спосаб песні «Ласіца на досвітку». Псальм Давідаў.
Божа мой, Божа мой! Чаму Ты пакінуў мяне, аддаліўся ад збаўленьня майго, ад словаў стагнаньня майго?
Божа, Божа мой, чаму Ты мяне пакінуў? Далёка ад збавення майго словы клічу майго.
Божа мой! Я клічу ўдзень, і Ты не адказваеш, і ўначы, і не супакойваюся.
Божа мой — клічу ўдзень, і не чуеш, і ноччу, і няма мне супакою.
Але Ты — Сьвяты, Ты сядзіш па-над хвалою Ізраіля!
Але ж Ты — святы, Ты жывеш у славе Ізраэля.
На Цябе спадзяваліся бацькі нашыя, спадзяваліся, і Ты выратоўваў іх.
На Цябе ўсклалі надзею бацькі нашыя, усклалі надзею — і Ты вызваліў іх;
Да Цябе крычалі яны і былі збаўленыя; на Цябе спадзяваліся і не былі асаромленыя.
і сталіся ўратаванымі; на Цябе ўсклалі надзею — і не пасаромеліся.
А я — чарвяк, а не чалавек, зьневажаны людзьмі і пагарджаны народам.
Але ж я — чарвяк, а не чалавек, зняважаны людзьмі і адрынуты народам.
Усе, якія бачаць мяне, кпяць з мяне, крывячы вусны і ківаючы галовамі:
Усе, якія бачылі мяне, блюзнілі на мяне, крывячы вусны, ківалі галавою.
«Ён усклаў [надзею] на ГОСПАДА! Дык няхай Ён выратуе яго, няхай вызваліць яго, калі яму спагадае!»
«Спадзяваўся ён на Бога, хай жа вызваліць яго, няхай яго ўратуе, калі Ён спагадны да яго».
Але Ты выцягнуў мяне з чэрава [маці], пры грудзях маці маёй [напоўніў] мяне спадзяваньнем.
Бо Ты — Той, Які вывеў мяне з улоння, маё спадзяванне на грудзі маці маёй.
На Цябе я пакінуты ад улоньня [маці]; ад чэрава маці маёй Ты — мой Бог!
На Цябе быў я пакінуты ад самага пачацця, ад улоння маці маёй Бог мой — гэта Ты.
Не аддаляйся ад мяне, бо блізка бяда, бо няма дапамогі!
Не аддаляйся ад мяне, бо пакута ўжо блізка, бо няма таго, хто падтрымае.
Мяне абступілі дужыя быкі, бугаі Башанскія атачылі мяне.
Абступіла мяне мноства цялят, быкі басанскія акружылі мяне.
Яны разявілі ляпы свае на мяне, быццам леў, які [прагне] здабычы і рыкае.
Разяўляюць яны на мяне свае пашчы, быццам леў драпежны і рыклівы.
Я выліўся, быццам вада, і разьдзяліліся ўсе косткі мае. Сталася сэрца маё як воск, растапілася ў нутры маім.
Нібы вада, я ўвесь выліўся, і рассыпаліся косці мае. Зрабілася сэрца маё, быццам воск, расплаўляючыся ў сярэдзіне ўлоння майго.
Высахла як чарапок сіла мая, язык мой прыліп да паднябеньня майго, і ў пыл сьмерці Ты кідаеш мяне.
Ссохлася, як цагліна, горла маё, і язык мой прыстаў да гартані маёй, у парахно смерці звёў Ты мяне.
Бо сабакі абступілі мяне, грамада злачынцаў атачыла мяне, яны прабілі рукі мае і стопы мае.
Бо абступіла мяне мноства сабак, банда ненавіснікаў абступіла мяне.
Можна палічыць усе косткі мае. Яны глядзяць, на мяне ўглядаюцца.
Прабілі рукі мае і ногі мае, і палічыў я ўсе косці мае. Яны ж заўважылі і пачалі ўглядацца ў мяне.
Яны падзялілі адзеньне маё між сабою і пра вопратку маю кідалі жэрабя.
Адзенне маё падзялілі між сабою і на вопратку маю кінулі жэрабя.
Але Ты, ГОСПАДЗЕ, не аддаляйся ад мяне! Моцнасьць мая, пасьпяшайся мне на ўспамогу!
Але Ты, Госпадзе, не аддаляйся, цвярдыня мая, паспяшайся мне на дапамогу.
Выратуй ад мяча душу маю, з пашчы сабак адзіную маю.
Ухавай ад меча душу маю і ад кіпцяў сабачых — адзіную маю.
Збаў мяне з пашчы ільвінае, і з рагоў аднарога адкажы мне!
Абарані мяне ад пашчы льва, а пакорлівасць маю — ад рагоў адзінарога.
Дык я буду абвяшчаць імя Тваё братам маім, сярод царквы буду хваліць Цябе.
Абвяшчу імя Тваё Маім братам, пасярод святыні буду славіць Цябе.
Вы, якія баіцёся ГОСПАДА, хвалеце Яго! Усё насеньне Якуба, ушаноўвайце Яго, і бойся Яго, усё насеньне Ізраіля!
Хваліце Яго, якія жывяце ў страху Госпада, усялякае семя Якубава ўслаўляйце Яго! Хай трымціць перад Ім кожнае семя Ізраэлева.
Бо Ён не пагардзіў і ня брыдзіўся нэндзай прыгнечанага, і не схаваў аблічча Свайго ад яго, але пачуў яго, калі той галасіў да Яго.
Бо Ён не пагарджаў і не брыдзіўся жальбаю ўбогага і не адвярнуў аблічча Свайго ад яго, а калі той звяртаўся да Яго, выслухаў яго.
Пра Цябе хвала мая ў царкве вялікай; абяцаньне маё я споўню перад абліччам тых, якія баяцца Цябе.
Дзеля Цябе пахвала мая ў вялікай святыні. Выпаўню абяцанні свае перад тымі, што баяцца Яго.
Будуць есьці ўцісканыя і насыцяцца; будуць хваліць ГОСПАДА тыя, якія шукаюць Яго. Сэрца вашае будзе жыць вечна!
Убогія будуць есці і наядуцца і будуць славіць Госпада тыя, што шукаюць Яго: «Хай жывуць сэрцы іх на векі вечныя!»
Схамянуцца і зьвернуцца да ГОСПАДА ўсе канцы зямлі, і паклоняцца перад абліччам Тваім усе плямёны народаў.
Апомняцца і навернуцца да Бога ўсе ўскрайкі зямлі, і паклоняцца перад абліччам Яго ўсе плямёны паганскія.
Бо ГОСПАДУ [належыць] валадараньне і панаваньне над народамі.
Бо царства — Госпадава, і Ён будзе валадарыць над паганамі.
Будуць есьці і паклоняцца [перад Ім] усе заможныя зямлі; упадуць перад абліччам Ягоным усе, якія ў пыл зыходзяць і ня могуць захаваць пры жыцьці душу сваю.
Толькі Яму аднаму паклоняцца ўсе тыя, што спачываюць у зямлі. Перад Ім упадуць усе, якія сыдуць у прах. А душа ж мая будзе жыць для Яго,
Насеньне [маё] будзе служыць Яму і будзе называцца Госпадавым у пакаленьні.
і нашчадкі мае будуць служыць толькі Яму. Будзе расказана пра Госпада пакаленню, якое прыйдзе,
Прыйдуць і будуць апавядаць народу, што мае нарадзіцца, праведнасьць Ягоную, бо Ён [такое] зрабіў.
і абвесцяць яны справядлівасць Яго народу, які народзіцца: «Гэта ўчыніў Госпад».