Псалтыр 38 псалом
Псалтыр
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2017
Псальм Давіда. Напамін.
Псальм Давідаў. На ўспамін.
ГОСПАДЗЕ, у абурэньні Тваім не карай мяне і ў ярасьці Тваёй не вучы мяне!
Госпадзе, не ўшчувай мяне ў абурэнні Тваім і не карай мяне ў гневе Тваім.
Бо стрэлы Твае пранізалі мяне, і лягла на мяне рука Твая.
Бо стрэлы Твае працялі мяне і апусцілася на мяне рука Твая,
Няма цэлага месца ў целе маім дзеля гневу Твайго, няма супакою ў костках маіх дзеля грэху майго.
няма нічога здаровага ў маім целе праз гнеў Твой, няма супакою касцям маім праз грахі мае,
Бо правіны мае ўзьняліся вышэй галавы маёй, як бярэмя цяжкое яны абцяжарваюць мяне.
бо правіннасці мае вышэй галавы маёй узняліся, прыгнятаюць яны мяне вельмі, быццам вялікі цяжар.
Сьмярдзяць, гнаяцца раны мае дзеля дурасьці маёй.
Сасмярдзелі і нагнаіліся раны мае праз дурноту маю.
Я скрывіўся, моцна схіліўся, усе дні ў смутку хаджу,
Сагнуты і прыгнечаны я надзвычайна, цэлы дзень хадзіў засмучаны.
бо сьцёгны мае напоўненыя распаленымі [ранамі], і няма цэлага месца ў целе маім.
Бо крыжавіна мая напоўнілася ліхаманкай, і няма нічога здаровага ў маім целе.
Я зьнямогся і моцна скрышаны, я выю дзеля енку сэрца майго.
Прыгнечаны і прыніжаны я надзвычайна, роў я ад трымцення сэрца майго.
Госпадзе мой, перад Табою ўсё жаданьне маё, і ўздыханьне маё ад Цябе не схаванае.
Госпадзе, перад Табою ўся жальба мая, і ўздыханне маё не ўтоена ад Цябе.
Сэрца маё трапечацца; пакінула мяне сіла мая, і сьвятло вачэй маіх — няма яго ў мяне.
Затрапяталася сэрца маё, пакінула мяне сіла мая; святло вачэй маіх — і таго няма са мною.
Тыя, што любілі мяне, і бліжнія мае стаяць насупраць ранаў маіх, і сваякі мае стаяць здалёк ад мяне.
Прыяцелі мае і блізкія мае сталі наводдаль ад пакутаў маіх, а сваякі мае сталі здалёк.
Тыя, што шукаюць душу маю, ставяць сіло [на мяне]; а тыя, што жадаюць ліхога для мяне, гавораць пра згубу маю і ўвесь дзень задумваюць падступнасьць.
І расставілі пасткі тыя, што шукалі душу маю, а тыя, што вельмі жадалі мне ліха, прамаўлялі падступнае і цэлы дзень планавалі хітрасці.
А я, быццам глухі, ня чую, і быццам нямы, які не расчыняе вуснаў сваіх.
А я, быццам глухі, не чую і, як нямы, не адкрываю вуснаў сваіх.
І стаўся я, быццам чалавек, які ня чуе, і няма дакараньня ў вуснах ягоных.
І зрабіўся я, быццам чалавек, які не чуе і не мае ў вуснах сваіх апраўданняў.
Бо на Цябе, ГОСПАДЗЕ, я спадзяюся; Ты адкажаш, Госпадзе, Божа мой!
У Табе бо, Госпадзе, надзею маю, Ты выслухаеш, Госпадзе, Божа мой.
Бо я сказаў: «Няхай яны ня радуюцца з мяне! Калі пахіснулася нага мая, няхай яны не вывышаюцца нада мною».
Дык вось я кажу: «Хай не пацяшаюцца з мяне, калі хістаюцца ногі мае, хай не ўзвышаюць сябе перада мной».
Бо я блізкі да падзеньня, і боль мой заўсёды перада мною.
Я ўжо магу хутка зваліцца, і боль мой заўжды перада мной.
Бо беззаконьне маё я апавядаю, сумую дзеля грэху майго.
Дык і прызнаюся ў сваёй правіннасці і з прычыны граху майго я ўстрывожыўся.
А ворагі мае жывыя і ўзмацняюцца, і шматлікімі сталі тыя, якія няслушна мяне ненавідзяць.
Але непрыяцелі мае жывуць, і яны сталі дужэйшымі, і памножыліся тыя, што ненавідзяць мяне несправядліва.
Яны плацяць мне злом за дабро; яны супрацьстаяць мне, бо я за добрым ганюся.
І тыя, што ліхам адплачваюць за дабро, нападаюць на мяне, бо іду я следам за дабром.
Не пакінь мяне, ГОСПАДЗЕ, Божа мой, не аддаляйся ад мяне!
Не пакідай мяне, Госпадзе, Божа мой, не адступайся ад мяне,
Пасьпяшайся на ўспамогу мне, Госпадзе мой, выратаваньне маё!
спяшайся мне на дапамогу, Госпадзе, Збаўца мой.
