Псалтыр 44 псалом

Псалтыр
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2017

 
 

Кіраўніку хору. Сыноў Караха. Навучаньне.
 
Кіраўніку хору. Сыноў Корэ. Маскіль.

Божа! Вушамі нашымі мы чулі, бацькі нашыя нам абвясьцілі пра справы, якія Ты ўчыніў у дні іхнія, у дні старадаўнія.
 
Божа, на свае вушы мы пачулі; нашы бацькі нам расказалі пра справу, якую ўчыніў Ты ў дні іх, у дні даўнейшыя.

Ты рукою Тваёю вырваў паганаў, а іх пасадзіў; вынішчыў народы, а іх разрасьціў.
 
Ты рукой Тваёю прагнаў паганаў і насадзіў іх, вынішчыў народы і памножыў іх.

Бо не мячом сваім яны ўзялі на ўласнасьць зямлю, не рамяно іхняе збавіла іх, але правіца Твая і рамяно Тваё, і сьвятло аблічча Твайго, бо Ты меў ласку да іх.
 
Бо яны не сваім мячом завалодалі зямлёю і не іх плячо збавіла іх, а Твая правіца, і плячо Тваё, і святло аблічча Твайго, бо Ты іх узлюбіў.

Ты — Валадар мой, о Божа! Дык загадай, [каб прыйшло] збаўленьне Якубу!
 
Ты — Валадар мой і Бог мой, Які даруеш збаўленне Якубу.

Праз Цябе мы паб’ем прыгнятальнікаў нашых, праз імя Тваё стопчам тых, што паўстаюць супраць нас.
 
З Табою мы праганялі непрыяцеляў нашых і ў імя Тваё стапталі паўстаючых супраць нас.

Бо не на лук спадзяюся я, і меч мой ня збавіць мяне,
 
Бо не ў сваім луку я ўпэўнены быў, і не меч мой збаўляў мяне.

але Ты збавіў нас ад прыгнятальнікаў нашых і асароміў тых, што нас ненавідзяць.
 
Але Ты збавіў нас ад нападнікаў нашых і тых, што ненавідзелі нас, Ты пасарамаціў.

У Богу мы хвалімся ўсе дні, і імя Тваё навекі будзем славіць! (Сэлях)
 
Цэлы дзень мы будзем пахваляцца Богам і будзем вызнаваць імя Тваё вечна.

Але Ты нас пакінуў і нас асароміў, і не выходзіш разам з войскамі нашымі.
 
Цяпер жа адпіхнуў Ты нас і пасарамаціў нас і не будзеш выступаць, Божа, побач з дабрадзейнасцямі нашымі.

Ты павярнуў нас наўцёкі перад прыгнятальнікамі нашымі, а ненавісьнікі нашыя нас зрабавалі.
 
Павярнуў Ты нас на ўцёкі перад непрыяцелямі нашымі; і тыя, што ўзненавідзелі нас, разрабавалі для сябе.

Ты нас аддаў, як авечак, каб нас паелі, і расьцярушыў нас між паганаў.
 
На ўбой выдаў Ты нас, быццам авечак, ды між народаў расцерушыў Ты нас.

Ты прадаў народ Твой за марную плату і не падняў кошту яго.
 
Народ Свой прадаў Ты за марную плату і не шмат здабыў Ты, прадаўшы яго.

Ты выставіў нас на ганьбаваньне суседзям нашым, на кпіны і насьмешкі тых, што навокал нас.
 
Ты выставіў нас на ганьбу нашым суседзям, на пагарджанне і на пасмешышча тым, што жывуць навокал нас.

Ты ў прыказку ўвёў нас сярод паганаў, і народы ківаюць галовамі [над намі].
 
Ты выставіў нас, як прыказку між паганамі, на пагардлівае ківанне галавою між народамі.

Увесь дзень ганьба мая перада мною, і сорам аблічча майго пакрывае мяне
 
Няслава мая цэлы дзень перада мною, і сорам твару майго агарнуў мяне

бо [чую] голас тых, якія зьневажаюць і лаюць мяне, бо [бачу] аблічча ворага і мсьціўцы.
 
ад голасу таго, хто ўпікае мне і ўзводзіць паклёп на мяне, ад аблічча непрыяцеля і ката.

Усё гэта прыйшло на нас, хоць мы не забыліся на Цябе і ня здрадзілі запавету з Табою.
 
Усё гэта найшло на нас, мы, аднак, не забыліся пра Цябе і не ўчынілі несправядлівасці ў адносінах да запавету Твайго.

Не адступілася сэрца нашае і не адхіляліся крокі нашыя ад шляху Твайго,
 
Усё ж не адступілася назад сэрца наша і ногі нашыя не збочылі са сцежкі Тваёй;

хоць Ты скрышыў нас у месцы цмокаў і накрыў нас ценем сьмерці.
 
але Ты ўпакорыў нас у месцы лісіным і прыкрыў нас ценем смерці.

Калі б мы забыліся імя Бога нашага і цягнулі рукі нашыя да бога чужога,
 
Калі б мы забыліся імя Бога нашага і калі б працягнулі рукі да боства чужога,

ці ж бы Бог не дазнаўся пра гэта? Бо Ён ведае таямніцы сэрца!
 
ці ж бы Бог не спытаў бы з нас за гэта? Ён жа пазведаў таямніцы сэрца.

Бо за Цябе забіваюць нас увесь дзень, лічаць нас за авечак на зарэз.
 
Бо дзеля Цябе забіваюць нас увесь дзень, лічаць нас авечкамі на зарэз.

Збудзіся! Чаму сьпіш, Госпадзе? Абудзіся, не пакінь нас навекі!
 
Прабудзіся, чаму дрэмлеш, Госпадзе? Прачніся і не пакідай [нас] да канца!

Чаму Ты хаваеш аблічча Тваё, забываешся на пакуты і прыгнечаньне нашае?
 
Чаму адварочваеш аблічча Сваё, забываешся пра гора наша і бяду нашую?

Бо ўкінута ў пыл душа нашая, прыляпілася да зямлі нутро нашае.
 
Бо ўпакорана ў попеле душа наша, цесна звязана з зямлёю чэрава наша.

Паўстань на ўспамогу нам, выбаў нас дзеля міласэрнасьці Тваёй!
 
Паўстань, Госпадзе, падтрымай нас і адкупі нас дзеля міласэрнасці Тваёй.