Псалтыр 44 псалом

Псалтыр
Пераклад Сабілы і Малахава → Пераклад Чарняўскага 2017

 
 

Кіраўніку хору. Сыноў Карэявых навучальная песьня.
 
Кіраўніку хору. Сыноў Корэ. Маскіль.

Божа, мы чулі вушамі сваімі. Ба́цькі нашыя апавядалі нам пра дзею, якую Ты ўчыніў у дні іхныя, у дні даўнейшыя.
 
Божа, на свае вушы мы пачулі; нашы бацькі нам расказалі пра справу, якую ўчыніў Ты ў дні іх, у дні даўнейшыя.

Ты Сам Тваёй Рукою прагнаў пага́наў, а іх (ба́цькаў) насадзіў; Ты вынішчыў плямёны народаў і выгнаў іх;
 
Ты рукой Тваёю прагнаў паганаў і насадзіў іх, вынішчыў народы і памножыў іх.

бо ня ме́чам сваім яны (ба́цькі) узялі зямлю ў валоданьне, і ня рука іхная ратавала іх, але Твая Правіца і Твая Рука, і Сьвятло Твайго Аблічча, таму што Ты меў да іх спрыяньне.
 
Бо яны не сваім мячом завалодалі зямлёю і не іх плячо збавіла іх, а Твая правіца, і плячо Тваё, і святло аблічча Твайго, бо Ты іх узлюбіў.

А Ты Божа — Кароль мой, (дык) дай ратунак Якубу!
 
Ты — Валадар мой і Бог мой, Які даруеш збаўленне Якубу.

З Табою мы зрына́ем нашых ворагаў, з Тваім Імем мы топчам тых, хто паўстае супраць нас;
 
З Табою мы праганялі непрыяцеляў нашых і ў імя Тваё стапталі паўстаючых супраць нас.

бо ня на лук свой я спадзяюся, і ня меч мой уратуе мяне,
 
Бо не ў сваім луку я ўпэўнены быў, і не меч мой збаўляў мяне.

бо Ты ратаваў нас ад нашых ворагаў, і Ты пасароміў нашых нянавісьнікаў.
 
Але Ты збавіў нас ад нападнікаў нашых і тых, што ненавідзелі нас, Ты пасарамаціў.

У Богу мы хвалімся ўвесь дзень, і Імю Твайму мы будзем дзякаваць вечна. Зэля.
 
Цэлы дзень мы будзем пахваляцца Богам і будзем вызнаваць імя Тваё вечна.

Але ад сёньня Ты адкінуў нас і пасароміў нас, і ня выходзіш з войскам нашым.
 
Цяпер жа адпіхнуў Ты нас і пасарамаціў нас і не будзеш выступаць, Божа, побач з дабрадзейнасцямі нашымі.

Ты змусіў нас уцякаць ад ворага, і нашы нянавісьнікі рабуюць (нас) для сябе.
 
Павярнуў Ты нас на ўцёкі перад непрыяцелямі нашымі; і тыя, што ўзненавідзелі нас, разрабавалі для сябе.

Ты аддаеш нас на поед, як авечкі, і расьцярушыў нас сярод паганаў.
 
На ўбой выдаў Ты нас, быццам авечак, ды між народаў расцерушыў Ты нас.

Ты прадаеш народ Твой за мізер і ня павысіў ягонай цаны.
 
Народ Свой прадаў Ты за марную плату і не шмат здабыў Ты, прадаўшы яго.

Ты аддаеш нас на ганьбу нашым суседзям, на зьдзек і зьнявагу тым, хто вакол нас.
 
Ты выставіў нас на ганьбу нашым суседзям, на пагарджанне і на пасмешышча тым, што жывуць навокал нас.

Ты зрабіў нас прыказяй сярод паганаў, на пагардлівае ківаньне галавою сярод народаў.
 
Ты выставіў нас, як прыказку між паганамі, на пагардлівае ківанне галавою між народамі.

Ганьба мая ўвесь дзень перада мною, і сорам аблічча майго пакрывае мяне
 
Няслава мая цэлы дзень перада мною, і сорам твару майго агарнуў мяне

ад голасу зьняважніка і багахульніка, ад (голасу) ворага і помсньніка.
 
ад голасу таго, хто ўпікае мне і ўзводзіць паклёп на мяне, ад аблічча непрыяцеля і ката.

Усё гэта прайшло над намі, але мы Цябе ня забыліся, і ня паступалі хвальшыва адносна Запавету Твайго.
 
Усё гэта найшло на нас, мы, аднак, не забыліся пра Цябе і не ўчынілі несправядлівасці ў адносінах да запавету Твайго.

Сэрца нашае ня пахіснулася назад, і ня збочылі са сьцежкі Тваёй ногі нашыя,
 
Усё ж не адступілася назад сэрца наша і ногі нашыя не збочылі са сцежкі Тваёй;

хаця Ты скрышыў нас у зямлі шакалаў і акрыў нас ценем сьмяротным.
 
але Ты ўпакорыў нас у месцы лісіным і прыкрыў нас ценем смерці.

Калі б мы забылі Імя Бога нашага, і калі б мы працягнулі рукі нашыя да бога чужога,
 
Калі б мы забыліся імя Бога нашага і калі б працягнулі рукі да боства чужога,

дык ці ня спагнаў бы за гэта Бог? Бо Ён ведае таямніцы сэрца.
 
ці ж бы Бог не спытаў бы з нас за гэта? Ён жа пазведаў таямніцы сэрца.

Бо за Цябе забіваюць нас кожны дзень. Нас лічаць за авечкі на забой.
 
Бо дзеля Цябе забіваюць нас увесь дзень, лічаць нас авечкамі на зарэз.

Прачніся! Чаму сьпіш Ты, мой Госпад? Прачніся! Ня адкідай нас назаўсёды!
 
Прабудзіся, чаму дрэмлеш, Госпадзе? Прачніся і не пакідай [нас] да канца!

Чаму хаваеш Ты Аблічча Тваё, забываеш пра нашую бяду і наш уціск? —
 
Чаму адварочваеш аблічча Сваё, забываешся пра гора наша і бяду нашую?

бо нашая душа прыгну́та ў пыл. Чэрава нашае прыпадае да зямлі.
 
Бо ўпакорана ў попеле душа наша, цесна звязана з зямлёю чэрава наша.

Паўстань нам на дапамогу, і вызвалі нас — дзеля міласэрнасьці Тваёй!
 
Паўстань, Госпадзе, падтрымай нас і адкупі нас дзеля міласэрнасці Тваёй.