Псалтыр 44 псалом

Псалтыр
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Чарняўскага 2017

 
 

Кіраўніку хору із сыноў Карэявых: навука.
 
Кіраўніку хору. Сыноў Корэ. Маскіль.

Божа! Мы чулі вушыма сваімі, і бацькі нашы наказуюць: вялікае дзела зрабіў Ты ў іхнія дні, у дні старадаўныя.
 
Божа, на свае вушы мы пачулі; нашы бацькі нам расказалі пра справу, якую ўчыніў Ты ў дні іх, у дні даўнейшыя.

Тваёю рукою Ты павыгнаў народы, а іх абсадзіу; паганаў зьніштожыў, а іх Ты размножыў.
 
Ты рукой Тваёю прагнаў паганаў і насадзіў іх, вынішчыў народы і памножыў іх.

Бо ня ўласным мячом яны землю здабылі, перамогу дала ім ня ўласная сіла, а правіца Твая і рука Твая, і сьветласьць аблічча Твайго, бо Ты быў прыхільны да іх!
 
Бо яны не сваім мячом завалодалі зямлёю і не іх плячо збавіла іх, а Твая правіца, і плячо Тваё, і святло аблічча Твайго, бо Ты іх узлюбіў.

Ты-ж Цар мой, о Божа! Дык пашлі ўспамогу Якубу!
 
Ты — Валадар мой і Бог мой, Які даруеш збаўленне Якубу.

Праз Цябе мы паб’ём гнібіцеляў нашых ды ворагаў нашых раздавім,
 
З Табою мы праганялі непрыяцеляў нашых і ў імя Тваё стапталі паўстаючых супраць нас.

бо не на лук спадзяюся я, і ня меч мой мне дасьць перамогу,
 
Бо не ў сваім луку я ўпэўнены быў, і не меч мой збаўляў мяне.

а Ты нам даеш перамогу над ворагам нашым і тых выгубляеш, што нас ненавідзяць.
 
Але Ты збавіў нас ад нападнікаў нашых і тых, што ненавідзелі нас, Ты пасарамаціў.

Усе дні мы хвалімся Богам, і навекі імя Тваё будзем мы славіць! (Зэля)
 
Цэлы дзень мы будзем пахваляцца Богам і будзем вызнаваць імя Тваё вечна.

І ўсё-ж Ты нас адцураўся і нас асароміў, ды больш ня йдзеш разам з войскамі нашымі.
 
Цяпер жа адпіхнуў Ты нас і пасарамаціў нас і не будзеш выступаць, Божа, побач з дабрадзейнасцямі нашымі.

Ты павярнуў нас наўцёкі прад тым, хто, нас уціскае, а ненавісьнікі нашыя нас рабавалі.
 
Павярнуў Ты нас на ўцёкі перад непрыяцелямі нашымі; і тыя, што ўзненавідзелі нас, разрабавалі для сябе.

Ты нас аддаў, як авечкі, каб нас паелі, і расьцярушыў нас між паганаў.
 
На ўбой выдаў Ты нас, быццам авечак, ды між народаў расцерушыў Ты нас.

Ты прадаў Твой народ за марную плату і нічога не скарыстаў праз гэта.
 
Народ Свой прадаў Ты за марную плату і не шмат здабыў Ты, прадаўшы яго.

Ты аддаеш нас на ганьбаваньне суседзям нашым, на лаянку й насьмешкі тых, што навакол нас.
 
Ты выставіў нас на ганьбу нашым суседзям, на пагарджанне і на пасмешышча тым, што жывуць навокал нас.

Ты ў прыказку ўвёў нас міжы паганамі, і народы ківаюць галовамі над намі.
 
Ты выставіў нас, як прыказку між паганамі, на пагардлівае ківанне галавою між народамі.

Ганьба мая ўсьцяж стаіць прад вачыма маімі, і сорам, што выпаў мне, пакрывае мяне,
 
Няслава мая цэлы дзень перада мною, і сорам твару майго агарнуў мяне

бо мушу выслухіваць тых, што саромяць ды лаюць мяне, і бачыць ворагаў ды мсьціцеляў.
 
ад голасу таго, хто ўпікае мне і ўзводзіць паклёп на мяне, ад аблічча непрыяцеля і ката.

Усё гэта звалілася на нас, хоць мы не забылі Цябе і вернасьці запаведзі Тваёй не зламалі.
 
Усё гэта найшло на нас, мы, аднак, не забыліся пра Цябе і не ўчынілі несправядлівасці ў адносінах да запавету Твайго.

Не адступілася сэрца нашае, не адхіліўся крок наш ад сьцежкі Тваёй,
 
Усё ж не адступілася назад сэрца наша і ногі нашыя не збочылі са сцежкі Тваёй;

аднак Ты скрышыў нас у зямлі шакаляў, і цемрай сьмяротнай Ты нас атуліў.
 
але Ты ўпакорыў нас у месцы лісіным і прыкрыў нас ценем смерці.

Калі-б мы забылі імя нашага Бога і да чужога нашы рукі цягнулі,
 
Калі б мы забыліся імя Бога нашага і калі б працягнулі рукі да боства чужога,

ці-ж бы наш Бог не дазнаўся аб гэтым? Тайны сэрца вядомы-ж Яму!
 
ці ж бы Бог не спытаў бы з нас за гэта? Ён жа пазведаў таямніцы сэрца.

Але-ж дзеля Цябе забіваюць нас штодня, лічаць нас за гавечкі, празначаныя на зарэз.
 
Бо дзеля Цябе забіваюць нас увесь дзень, лічаць нас авечкамі на зарэз.

Збудзіся! Што сьпіш, Пане? Прачхніся, не адкінь нас навекі!
 
Прабудзіся, чаму дрэмлеш, Госпадзе? Прачніся і не пакідай [нас] да канца!

Чаму Ты хаваеш аблічча Тваё, забываеш тугу і прыгнечаньне нашае?
 
Чаму адварочваеш аблічча Сваё, забываешся пра гора наша і бяду нашую?

Бо наша душа ўкінена ў пыл; к зямлі наша цела прыліпла.
 
Бо ўпакорана ў попеле душа наша, цесна звязана з зямлёю чэрава наша.

Паўстань на ўспамогу нам, збаў дзеля ласкі Тваёй!
 
Паўстань, Госпадзе, падтрымай нас і адкупі нас дзеля міласэрнасці Тваёй.