Псалтыр 16 псалом
Псалтыр
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Чарняўскага 2017
Залатая песьня Давідава. Захавай мяне, Госпадзе, бо на Цябе спадзяюся!
Міктам Давіда. Захавай мяне, Божа, бо я на Цябе спадзяюся.
Кажу я да Госпада; Ты Госпад мне; няма для мяне дабра апрача Цябе!
Сказаў я Госпаду: «Ты — Госпад мой, няма для мяне дабра без Цябе».
Да сьвятых-жа, што на зямлі, і да слаўных Тваіх: у іх уся радасьць мая!
Да святых, што ёсць на зямлі, да слаўных Тваіх, — да іх усё памкненне маё.
Бязьмежна туга тых, што вымянялі сабе бога чужога; не хачу я складаць жэртвы іх крывавае, ані імёнаў іхніх успамінаць вуснамі маімі.
Памнажаюцца смуткі тых, якія спяшаюцца ўслед за чужымі багамі. Не буду складаць ім ахвяры крывавай і не назаву іх імёнаў вуснамі маімі.
Госпад доля мая із спадчыны і із чары; Ты дзержыш лёс мой.
Госпад — доля спадчыны маёй і келіха майго: Ты той, Хто трымае лёс мой.
Межы мае выпалі ў мясцох вясёлых, і спадчына мая прыемна для мяне.
Межы мае выпалі ў [месцах] прыемных, і спадчына мая — выдатная для мяне.
Хвалю я Госпада, што навучыў мяне; і ўначы нутро маё мяне ўшчувае.
Дабраслаўляю я Госпада, Які надае мне разуменне, звыш таго, і па начах навучае мяне нутро маё.
Усьцяж маю я Госпада перад вачыма маімі: калі Ён стаіць праваруч мяне, дык не пахіснуся.
Ставіў я Госпада перад вачамі маімі заўсёды; калі Ён праваруч мяне, нічога не баюся.
Дык радуецца сэрца маё й весяліцца душа мая, і цела маё спачывае бясьпечна,
Дзеля таго ўзрадавалася сэрца маё і ўзвесялілася душа мая; звыш таго, і цела маё супакоіцца ў спадзяванні.
бо не пакінеш душы маёй у пекле і не дасі сьвятомуТвайму ўбачыць тленьне.
Бо не пакінеш душы маёй у пекле ды не дасі святому Твайму ўбачыць парахненне.
Ты мне пакажаш дарогу жыцьця; перад абліччам Тваім поўна радасьці, праваруч Цябе раскоша навекі.
Ты даў мне пазнаць дарогі жыцця, Ты напоўніш мяне радасцю ад аблічча Твайго, асалода вечная ў правіцы Тваёй.