Псалтыр 147 псалом

Псалтыр
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Чарняўскага 2017

 
 

Слаўце Госпада, бо добры Ён; выслаўляйце Бога нашага, бо салодка гэта. Песьня хвалебная належыцца Яму!
 
Алілуя. Хваліце Госпада, бо Ён добры, спявайце псальмы Богу нашаму, бо Ён мілы, Яму належыць хвала.

Госпад будуе Ерузалім, Ён зьбірае выгнанцаў Ізраіля.
 
Госпад будуе Ерузалім, збірае расцярушаных з Ізраэля.

Ён аздараўляе скрышаных сэрцам і раны завязвае ім.
 
Ён лечыць зламаных духам і перавязвае іх раны;

Ён зорам лік вызначае, кожную імем яе называе.
 
Ён вызначае лік зорак і ўсім ім дае імёны.

Вялікі наш Госпад і багаты сілай, розум Ягоны меры ня мае.
 
Вялікі Госпад наш і вялікі магуццем, няма ліку мудрасці Яго.

Госпад прыгнечаных уверх падыймае, бязбожных аж да зямлі прыніжае.
 
Госпад падтрымлівае пакорлівых, а грэшнікаў прыніжае аж да зямлі.

Сьпявайце Госпаду хвалебную песьню, на гусьлях слаўце нашага Бога,
 
Спявайце Госпаду песню падзякі, грайце псальмы Госпаду нашаму на цытры.

Каторы неба пакрывае хмарамі, дождж на зямлю пасылае, траву на гарах узрашчае,
 
Ён закрывае неба хмарамі і ўдабрае зямлю дажджом, Ён вырошчвае траву на гарах і траву, карысную людзям.

дае скаціне пашу яе; корм груганятам, што крычаць да Яго.
 
Ён дае ежу жывёле Сваёй і вараняткам, якія прызываюць Яго.

Ня ў сіле каня Ён мае ўпадабаньне і ня ў борздасьці ног мужчынскіх,
 
Не захапляе Яго сіла каня, ані сіла ног чалавечых.

а тымі любуецца Госпад, што баяцца Яго, што спадзяюцца на ласку Ягоную.
 
Падабаюцца Госпаду тыя, што Яго шануюць, і тыя, што ўсклалі надзею на міласэрнасць Яго.

Слаў Госпада, Ерузалім, хвалі Бога твайго, Сыоне!
 
Хвалі, Ерузалім, Госпада, выслаўляй Бога твайго, Сіён.

Бо засаўкі ў брамах тваіх змацаваў Ён, дзяцей тваіх сярод цябе багаслаўляе.
 
Бо Ён умацаваў засаўкі брамаў тваіх, дабраславіў сыноў тваіх у табе.

Ён мір дае межам тваім, насычае цябе найлепшай пшаніцай.
 
Ён усталёўвае супакой як межы твае і да сытасці корміць цябе пшаніцаю.

Ён на зямлю Свой загад пасылае: борзда вельмі бяжыць Яго слова!
 
Пускае прырачэнне Сваё на зямлю, хутка ляціць Яго слова.

Ён сьнег дае, быццам воўну, сыпле шэраш, як попел.
 
Ён дае снег, быццам воўну, іней, быццам попел, рассыпае.

Кідае лёд Свой кускамі; хто можа ўстаяць прад марозам Яго?
 
Кідае градам Сваім, як крошкамі [хлеба]; хто ўтрывае перад сцюжаю Яго?

Пашле Ён слова Сваё — і ўсё растапляецца; павее ветрам Сваім — і воды цякуць.
 
Пашле Ён слова Сваё, і растопіць іх; павее вецер Яго, і пацякуць воды.

Якубу Ён слова Сваё абвясьціў, Ізраілю — уставы Свае і законы.
 
Ён абвяшчае слова сваё Якубу, справядлівасці і загады Свае — Ізраэлю.

Ніякому народу таго-ж не зрабіў, законаў Сваіх іх не навучыў. Альлілуя!
 
Ніводнаму народу не зрабіў так, і не аб’явіў ім сваіх прысудаў. Алілуя.