Псалтыр 74 псалом

Псалтыр
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Чарняўскага 2017

 
 

Псальм Асапавы. Навука. Чаму Ты, о Божа, нас назаўсёды адкінуў? Чаму ўзгарэўся Твой гнеў на гавечкі пасты Тваёй?
 
Маскіль. Асафа. Чаму, Божа, Ты адпіхнуў нас да скону, няўжо ўзгарэўся гнеў Твой на авечак пашы Тваёй?

Успомні народ Твой, што Ты адпачатку прыдбаў Сабе, адкупіў, як спадчыну Сваю, гару гэту Сыонскую, на якой Ты асеў!
 
Успомні пра сход Твой, якім Ты завалодаў ад пачатку. Ты адкупіў жазло спадчыны Тваёй, гару Сіён, на якой Ты пасяліўся.

Зьвярні стопы Твае да руінаў адвечпых: усё чыста ў Сьвятыні вораг разбурыў.
 
Узнясі крокі Твае да вечных руін: усё знішчыў непрыяцель у святыні.

Рыкаюць ворагі Твае пасярод Тваіх зграмаджэньняў; панастаўлялі знакоў сваіх замест нашых сьцягаў.
 
Равуць тыя, што ненавідзяць Цябе, пасярод сходу Твайго; усклалі яны знакі свае як знакі [перамогі].

Яны падобны да тых, што ў гушчары лясным падыймаюць сякеру,
 
Яны прыпадобнілі сябе да тых, што высока ўзносяць сякеру ў лясным гушчары.

і цяпер тапарамі і молатам разьбу ўсю ў ёй (Сьвятыні) крышаць.
 
Разбілі яны дзверы яе ўшчэнт; зруйнавалі бердышамі і сякерамі.

Яны пусьцілі з агнём Сьвятыню Тваю, сялібу іменьня Твайго апаганілі да грунту.
 
Падпалілі яны агнём свяцілішча Тваё, ганебна скінулі на зямлю хорам імя Твайго;

Сказалі ў сэрцы сваім: Усё зруйнуем дазваньня! — і ўсе месцы зграмаджэньняў Божых на зямлі папалілі.
 
прамовілі яны ў сэрцы сваім: «Знішчым іх усіх разам». Спалілі яны ўсе святыні Божыя на зямлі.

Знакоў нашых ня бачым мы болей; няма больш прарока, і нікога няма, хто-б ведаў, дакуль гэта будзе.
 
Знакаў нашых мы не бачым, ужо няма прарока, і няма ў нас таго, які б ведаў, як доўга гэта будзе.

Дакуль, о Божа, лаяцца будзе Твой вораг? Ці вечна зьняважаць будзе вораг імя Тваё?
 
Дакуль жа, Божа, будзе здзекавацца непрыяцель? Ці ж вечна будзе знеслаўляць праціўнік імя Тваё?

Чаму стрымваеш руку Тваю і правіцу Тваю? Вым яе з-за пазухі Тваёй і ўдар па іх!
 
Чаму ж Ты адводзіш руку Тваю і трымаеш правіцу Тваю за пазухай Тваёй?

Аджа Бог ёсьць Цар мой спрадвеку, што ўспамогу даваў на зямлі.
 
Але ж Бог — наш цар спрадвеку, учыніў Ён збаўленні пасярод зямлі.

Ты моцай Тваёй разьдзяліў мора, пачварам марскім галовы скрышыў у вадзе.
 
Ты рассек мора магуццем Тваім, сцёр галовы драконаў у водах.

Ты скрышыў галаву левьятану, яго-ж аддаў на корм у пустыні.
 
Ты растаптаў галовы Левіятана, аддаў яго на ежу марскім страшыдлам.

Ты выкрасаў крыніцу й паток, Ты высушыў рэкі мнагаводныя.
 
Ты прабіў крыніцы і ручаі; Ты высушыў велічныя рэкі.

Твой ёсьць дзень і ночка Твая: Ты стварыў сьвятло і сонца.
 
Твой дзень і Твая ноч; Ты змайстраваў свяцілы і сонца.

Ты ўсе межы назначыў зямлі; лета й зіму — Ты іх стварыў.
 
Ты ўсталяваў усе межы зямлі, лета і зіму — Ты стварыў гэта.

Успомні: вораг зьняважыў Госпада, а люд шалёны над імем Тваім зьдзекуецца!
 
Помні пра гэта: непрыяцель зняважыў Госпада, і народ неразумны зняславіў імя Тваё.

Не аддай зьверу лютаму душу турка твайго; не забудзь навекі грамаду бяздольнікаў Тваіх.
 
Не аддавай звярам душы тых, што вызнаюць Цябе, і не забудзь навечна пра душы бедных Тваіх.

Успомні запавет Твой! Бо ў закутках зямлі поўна месц гвалту.
 
Зірні на запавет, бо сховы зямныя поўныя прыбежышчаў гвалту.

Ня дай уцісьнёнаму адыйсьціся з сорамам: няхай нешчасьлівыя й убогія хваляць імя Тваё!
 
Хай пакорлівы не вяртаецца пасаромленым; бедны і ўбогі хай хваляць імя Тваё.

Паўстань, о Божа’ Вядзі справу Тваю! Успомні зьнявагі штодзённыя, што церпіш ад неразумнага.
 
Уздыміся, Божа, будзь суддзёю ў справе Тваёй; памятай пра ганьбаванні Твае, якія цэлы дзень спараджае неразумны.

Не забудзь Ты голасу ворагаў, каламучаньня праціўнікаў Тваіх, што ўсьцяж узьнімаецца!
 
Не забывайся на галасы непрыяцеляў Тваіх; заўсёды ўздымаецца гоман праціўнікаў Тваіх.