Псалтыр 18 псалом

Псалтыр
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2017

 
 

Кіраўніку хору. Слугі СПАДАРОВАГА Давіда, каторы мовіў СПАДАРУ словы гэтае песьні таго дня, калі вывальніў СПАДАР яго ад рукі ўсіх непрыяцеляў і ад рукі Саўлавае. Ён казаў:
 
Кіраўніку хору. Давіда, слугі Госпада, які прамовіў Госпаду словы гэтай песні, калі Госпад яго вызваліў ад моцы ўсіх ворагаў яго

«Я люблю Цябе, СПАДАРУ, мацніня мая!» СПАДАР скала мая, і горад мой, і мой выбавіцель;
 
і з-пад рукі Саўла. Сказаў ён так: «Люблю Цябе, Госпадзе, магутнасць мая.

Божа мой, скала мая, на Каторую я спадзяюся, шчыт мой і рог спасеньня майго, высокая вежа мая!
 
Госпад — апірышча маё, і прыстанішча маё. Выратавальнік мой; Бог мой — памочнік мой, і я на Яго спадзяюся; абаронца мой і рог збаўлення майго і апякун мой.

Хвалы годнага пагукаю СПАДАРА і ад непрыяцеляў сваіх вывальняюся.
 
Паклічу я Госпада, вартага хвалы, і буду збаўлены ад ворагаў маіх.

Паварозы сьмерці апуталі мяне, і цур’і веляла напалохалі мяне;
 
Агарнулі мяне хвалі смерці, і віры Бэліяла ўстрывожылі мяне.

Ланцугі шэолю аблыталі мяне, пасадкі сьмерці перанялі мяне.
 
Путы пякельныя аплялі мяне, смяротныя петлі душаць мяне.

У бядзе сваёй я пагукаў СПАДАРА і да Бога свайго загаласіў, і Ён пачуў з палацу Свайго голас мой, і галашэньне мае перад відам Ягоным прышло да вушшу Яго.
 
У роспачы маёй клічу я Госпада, і Бога майго прызываю; пачуў Ён кліч мой з храма Свайго, і прызыў мой перад позіркам вачэй Яго ўвайшоў.

Захісталася, затрэслася зямля, таксама поды ўзгоркаў здрыгануліся а затрэсьліся, бо ўгневаўся.
 
Здрыганулася і затрымцела зямля; зрушыліся і здрыгануліся падваліны гор, бо Ён запалаў гневам.

Узьняўся дым ад гневу Ягонага, і з вуснаў Ягоных цяпло зьядаючае; вугальле загарэлася ад яго.
 
Узняўся дым з ноздраў Яго і агонь знішчальны з вуснаў Яго выйшаў; вуголле [агністае] пачало расцякацца з Яго.

Нахінуў Ён нябёсы й зышоў, і цемнь пад нагамі ў Яго.
 
Нахіліў Ён нябёсы, і сышоў, і змрок пад нагамі Яго.

І ехаў на херуве, і ляцеў; але, Ён нёсься на крылах ветру.
 
І ўзняўся на херубіна, і паляцеў, нёсся на крылах вятроў.

Зрабіў цемрадзь сховам Сабе, навокал Яго будан Ягоны — цемныя воды, густыя хмары булакоў.
 
І ахінуўся цемрай, як заслонай, пасярод яе — палатка Яго: цёмная вада, паветраныя хмары.

Ад зьзяньня перад Ім прайшлі густыя хмары Ягоныя, град а жар.
 
Перад бляскам позірку Яго праплывалі хмары, град і агністае вуголле.

І загрымеў на нябёсах СПАДАР, і Навышні выдаў гук Свой, град а жар.
 
І загрымеў на нябёсах Госпад, і Найвышэйшы даў пачуць голас Свой: град і агністае вуголле.

Але, пусьціў стрэлы Свае й расьцярушыў іх, і шмат маланьняў, і зрабіў замятню ў іх.
 
І пусціў Ён стрэлы Свае і рассыпаў іх, насыпаў маланак і ўстрывожыў іх.

І паказаліся цур’і водаў, і агаліліся поды сьвету ад зганеньня СПАДАРОВАГА, ад дзьмухненьня духу ноздраў Тваіх.
 
І адкрыліся крыніцы вод, і адчыніліся падмуркі сусвету ад ушчування Твайго, Госпадзе, ад подыху гневу Твайго.

Паслаў з вышы, узяў мяне, выцягнуў мяне зь вялікіх водаў;
 
Даслаў Ён нарэшце [руку], і прыняў мяне, і выцягнуў мяне з водаў многіх;

Выбавіў мяне ад дужога непрыяцеля майго й ад ненавідзячых мяне, бо яны былі дужшыя за мяне.
 
вырваў мяне ў ворагаў маіх вельмі моцных і ў тых, што ненавідзяць мяне, бо яны ўзмацніліся лепш за мяне.

Яны перанялі мяне ў дзень бяды мае, але СПАДАР быў апораю імне,
 
Яны напалі на мяне ў дзень смутку майго, і зрабіўся Госпад апораю маёю.

І вывеў мяне на прастору, уратаваў мяне; бо Ён прыяе імне.
 
І вывеў мяне на прастор, збавіў мяне, бо пажадаў мяне.

Заплаціў імне СПАДАР подле справядлівасьці мае, подле чысьціні рук маіх адплаціў імне.
 
І адплаці мне, Госпад, паводле праўды маёй і паводле чысціні рук маіх аддай мне.

Бо я глядзеў дарогаў СПАДАРОВЫХ і не адтыргнуўся нягодна ад Бога свайго;
 
Бо я пільнаваў шляхі Госпада і не адступаўся нягодна ад Бога майго.

Бо ўсі суды Ягоныя перад імною, і ўставаў Ягоных я не адсуваў ад сябе.
 
Бо ўсе прысуды Яго перада мной, і ўсю праўду Яго не адрынуў я ад сябе.

І быў беззаганны зь Ім, і сьцярогся бяспраўя свайго.
 
І стаў я беззаганны з Ім і высцерагаўся злачыннасці.

І адплаціў СПАДАР імне подле справядлівасьці мае, подле чысьціні рук маіх у ваччу Яго.
 
І адплаціў мне Госпад паводле праўды маёй, і паводле чысціні рук маіх перад позіркам вачэй Яго.

З дабрачэсьлівымі Ты абходзішся дабрачэсьліва, зь беззаганным — беззаганна,
 
Са святым Ты святы будзеш, і з чалавекам беззаганным беззаганны будзеш,

З чыстым — чыста, а з крутадухам — ходаешся;
 
і з абраным абраным будзеш, і з заганным падступным будзеш.

Бо Ты выбаўляеш люд убогі, а вочы высокіх паніжаеш;
 
Бо народ пакорлівы Ты збаўляеш, а вочы пыхлівых прынізіш.

Бо Ты засьвеціш сьвечку маю: СПАДАР, Бог мой, асьвеце цемнь маю.
 
Бо Ты, Госпадзе, запальваеш светач мой; Бог мой прасвятляе цемру маю.

Табою бягу на вятку, і з Богам сваім пераскочу сьцяну.
 
Бо з Табою я пайду ў наступ на варожыя войскі і з Богам маім пераскочу праз мур.

Бог! — беззаганная дарога Ягоная, слова СПАДАРОВА пералітаванае; шчыт Ён усім, што спадзяюцца на Яго; бо хто Бог,
 
Бог, бязгрэшны шлях Яго, словы Госпада выпрабаваны агнём; шчыт Ён усім тым, хто спадзяецца на Яго.

апрача СПАДАРА, і хто скала, апрача Бога нашага?
 
Бо хто ёсць Бог, апрача Госпада? Або якая крэпасць, апрача Бога нашага?

Бог, што папяразуе мяне сілаю і дарогу імне даець беззаганную.
 
Бог, Які падперазаў мяне мужнасцю і ўладкаваў беззаганным шлях мой;

Робе простымі ногі мае, як аленія, і на вышынях маіх станове мяне;
 
Які зрабіў ногі мае, як у аленя, і на вышыні паставіў мяне.

Вуча рукі мае вайны, і гбаю лук мядзяны рукамі сваімі.
 
Які навучае рукі мае барацьбе, і нацягваюць медны лук плечы мае.

І Ты даў імне шчыт спасеньня Свайго, і правіца Твая паддзяржала мяне, і кунежнасьць Твая ўзьвялічыла мяне.
 
І даў Ты мне шчыт збаўлення Твайго, і правіца Твая падтрымала мяне, і Тваё выслухванне ўзвялічвае мяне.

Ты пашыраеш сігень мой пад імною, і ня хістаюцца шчыкалаткі мае.
 
Ты пашырыў крокі мае пада мною, і не знясілена ступня мая.

Жануся за варагамі сваімі, і насьпяваю іх, і не зварачаюся, пакуль ня зьнішчу іх.
 
Я пераследаваў ворагаў маіх і хапаў іх, і не вяртаўся, пакуль яны не прападалі.

Я раню іх, і ня ўзумеюць устаць; валяцца пад ногі мае.
 
Я сцінаў іх, каб не маглі падняцца; яны падалі пад ногі мае.

І Ты папяразуеш мяне сілаю на вайну, прычыняеш, каб праціўнікі мае ўгнуліся пад імною;
 
І аперазаў Ты мяне мужнасцю для вайны, і тых, што паўсталі супраць мяне, кінуў пад мяне.

А варагоў маіх Ты даў імне патыліцы, і ненавідзячых мяне я зьнішчу.
 
І ворагаў маіх прымусіў Ты да ўцёкаў і павынішчыў тых, што ненавідзяць мяне.

Яны гукалі, але ня было ратаўніка; — да СПАДАРА, але Ён не адказаў ім.
 
Яны клікалі, і не было таго, хто збавіў бы; да Госпада, і не выслухаў іх.

Я расьцер іх, як пыл па ветру; і выкінуў іх, як бруду вулічную.
 
І расцярушыў іх, як пыл па ветры, як вулічны бруд, патаптаў я іх.

Ты даў імне ўцячы ад прававаньняў люду з імною, учыніў мяне галавою народаў; люд, каторага я ня знаў, будзе служыць імне.
 
Выхапіў мяне ад бунту народа, паставіў мяне на чале плямёнаў. Народ, якога я не ведаў, служыць мне,

Як толькі яны пачуюць, яны слухаюць мяне, сынове чужаземца паддаліся імне;
 
толькі вухам пачуўшы, слухаецца мяне. Сыны чужыя сталі забягаць перада мною.

Сынове чужаземца млеюць а дрыжаць у вагарожах сваіх.
 
Сыны чужыя саслабелі, дрыжаць у сховішчах сваіх.

Жыў СПАДАР, і дабраславёная скала мая, і няхай будзе ўзьвялічаны Бог спасеньня майго,
 
Жыве Госпад, і дабраславёны Апякун мой, і хай узвысіцца Бог збаўлення майго!

Бог, што даець імне памсьціцца і паддаець люды пад мяне,
 
Бог, Які помсціш за мяне і падпарадкоўваеш мне народы, выратавальнік мой ад ворагаў маіх раз’ятраных;

Вывальняе мяне ад непрыяцеляў маіх, нават над паўсталымі на мяне Ты ўздымаеш мяне, ад глабаньніка Ты выбавіў мяне.
 
і над тымі, што паўсталі супраць мяне, Ты ўзвышаеш мяне, ад чалавека гвалтоўнага выхопліваеш мяне.

За гэта я буду выхваляць Цябе меж народаў, СПАДАРУ, і імені Твайму буду пяяць.
 
Дзеля таго будуць славіць Цябе, Госпадзе, паміж паганамі і імю Твайму прагавару псальм.

Павялічае выбаўленьні караля Свайго, і выказуе міласэрдзе памазанцу Свайму Давіду а насеньню ягонаму на векі.
 
Узвялічыў у збаўленні цара Свайго і аказаў міласэрнасць намашчэнцу Твайму Давіду і нашчадкам яго навекі».