Псалтыр 18 псалом
Псалтыр
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2017
Кіраўніку хору. Слугі СПАДАРОВАГА Давіда, каторы мовіў СПАДАРУ словы гэтае песьні таго дня, калі вывальніў СПАДАР яго ад рукі ўсіх непрыяцеляў і ад рукі Саўлавае. Ён казаў:
Кіраўніку хору. Давіда, слугі Госпада, які прамовіў Госпаду словы гэтай песні, калі Госпад яго вызваліў ад моцы ўсіх ворагаў яго
«Я люблю Цябе, СПАДАРУ, мацніня мая!» СПАДАР скала мая, і горад мой, і мой выбавіцель;
і з-пад рукі Саўла. Сказаў ён так: «Люблю Цябе, Госпадзе, магутнасць мая.
Божа мой, скала мая, на Каторую я спадзяюся, шчыт мой і рог спасеньня майго, высокая вежа мая!
Госпад — апірышча маё, і прыстанішча маё. Выратавальнік мой; Бог мой — памочнік мой, і я на Яго спадзяюся; абаронца мой і рог збаўлення майго і апякун мой.
Хвалы годнага пагукаю СПАДАРА і ад непрыяцеляў сваіх вывальняюся.
Паклічу я Госпада, вартага хвалы, і буду збаўлены ад ворагаў маіх.
Паварозы сьмерці апуталі мяне, і цур’і веляла напалохалі мяне;
Агарнулі мяне хвалі смерці, і віры Бэліяла ўстрывожылі мяне.
Ланцугі шэолю аблыталі мяне, пасадкі сьмерці перанялі мяне.
Путы пякельныя аплялі мяне, смяротныя петлі душаць мяне.
У бядзе сваёй я пагукаў СПАДАРА і да Бога свайго загаласіў, і Ён пачуў з палацу Свайго голас мой, і галашэньне мае перад відам Ягоным прышло да вушшу Яго.
У роспачы маёй клічу я Госпада, і Бога майго прызываю; пачуў Ён кліч мой з храма Свайго, і прызыў мой перад позіркам вачэй Яго ўвайшоў.
Захісталася, затрэслася зямля, таксама поды ўзгоркаў здрыгануліся а затрэсьліся, бо ўгневаўся.
Здрыганулася і затрымцела зямля; зрушыліся і здрыгануліся падваліны гор, бо Ён запалаў гневам.
Узьняўся дым ад гневу Ягонага, і з вуснаў Ягоных цяпло зьядаючае; вугальле загарэлася ад яго.
Узняўся дым з ноздраў Яго і агонь знішчальны з вуснаў Яго выйшаў; вуголле [агністае] пачало расцякацца з Яго.
Нахінуў Ён нябёсы й зышоў, і цемнь пад нагамі ў Яго.
Нахіліў Ён нябёсы, і сышоў, і змрок пад нагамі Яго.
І ехаў на херуве, і ляцеў; але, Ён нёсься на крылах ветру.
І ўзняўся на херубіна, і паляцеў, нёсся на крылах вятроў.
Зрабіў цемрадзь сховам Сабе, навокал Яго будан Ягоны — цемныя воды, густыя хмары булакоў.
І ахінуўся цемрай, як заслонай, пасярод яе — палатка Яго: цёмная вада, паветраныя хмары.
Ад зьзяньня перад Ім прайшлі густыя хмары Ягоныя, град а жар.
Перад бляскам позірку Яго праплывалі хмары, град і агністае вуголле.
І загрымеў на нябёсах СПАДАР, і Навышні выдаў гук Свой, град а жар.
І загрымеў на нябёсах Госпад, і Найвышэйшы даў пачуць голас Свой: град і агністае вуголле.
Але, пусьціў стрэлы Свае й расьцярушыў іх, і шмат маланьняў, і зрабіў замятню ў іх.
І пусціў Ён стрэлы Свае і рассыпаў іх, насыпаў маланак і ўстрывожыў іх.
І паказаліся цур’і водаў, і агаліліся поды сьвету ад зганеньня СПАДАРОВАГА, ад дзьмухненьня духу ноздраў Тваіх.
І адкрыліся крыніцы вод, і адчыніліся падмуркі сусвету ад ушчування Твайго, Госпадзе, ад подыху гневу Твайго.
Паслаў з вышы, узяў мяне, выцягнуў мяне зь вялікіх водаў;
Даслаў Ён нарэшце [руку], і прыняў мяне, і выцягнуў мяне з водаў многіх;
Выбавіў мяне ад дужога непрыяцеля майго й ад ненавідзячых мяне, бо яны былі дужшыя за мяне.
вырваў мяне ў ворагаў маіх вельмі моцных і ў тых, што ненавідзяць мяне, бо яны ўзмацніліся лепш за мяне.
Яны перанялі мяне ў дзень бяды мае, але СПАДАР быў апораю імне,
Яны напалі на мяне ў дзень смутку майго, і зрабіўся Госпад апораю маёю.
І вывеў мяне на прастору, уратаваў мяне; бо Ён прыяе імне.
І вывеў мяне на прастор, збавіў мяне, бо пажадаў мяне.
Заплаціў імне СПАДАР подле справядлівасьці мае, подле чысьціні рук маіх адплаціў імне.
І адплаці мне, Госпад, паводле праўды маёй і паводле чысціні рук маіх аддай мне.
Бо я глядзеў дарогаў СПАДАРОВЫХ і не адтыргнуўся нягодна ад Бога свайго;
Бо я пільнаваў шляхі Госпада і не адступаўся нягодна ад Бога майго.
Бо ўсі суды Ягоныя перад імною, і ўставаў Ягоных я не адсуваў ад сябе.
Бо ўсе прысуды Яго перада мной, і ўсю праўду Яго не адрынуў я ад сябе.
І быў беззаганны зь Ім, і сьцярогся бяспраўя свайго.
І стаў я беззаганны з Ім і высцерагаўся злачыннасці.
І адплаціў СПАДАР імне подле справядлівасьці мае, подле чысьціні рук маіх у ваччу Яго.
І адплаціў мне Госпад паводле праўды маёй, і паводле чысціні рук маіх перад позіркам вачэй Яго.
З дабрачэсьлівымі Ты абходзішся дабрачэсьліва, зь беззаганным — беззаганна,
Са святым Ты святы будзеш, і з чалавекам беззаганным беззаганны будзеш,
З чыстым — чыста, а з крутадухам — ходаешся;
і з абраным абраным будзеш, і з заганным падступным будзеш.
Бо Ты выбаўляеш люд убогі, а вочы высокіх паніжаеш;
Бо народ пакорлівы Ты збаўляеш, а вочы пыхлівых прынізіш.
Бо Ты засьвеціш сьвечку маю: СПАДАР, Бог мой, асьвеце цемнь маю.
Бо Ты, Госпадзе, запальваеш светач мой; Бог мой прасвятляе цемру маю.
Табою бягу на вятку, і з Богам сваім пераскочу сьцяну.
Бо з Табою я пайду ў наступ на варожыя войскі і з Богам маім пераскочу праз мур.
Бог! — беззаганная дарога Ягоная, слова СПАДАРОВА пералітаванае; шчыт Ён усім, што спадзяюцца на Яго; бо хто Бог,
Бог, бязгрэшны шлях Яго, словы Госпада выпрабаваны агнём; шчыт Ён усім тым, хто спадзяецца на Яго.
апрача СПАДАРА, і хто скала, апрача Бога нашага?
Бо хто ёсць Бог, апрача Госпада? Або якая крэпасць, апрача Бога нашага?
Бог, што папяразуе мяне сілаю і дарогу імне даець беззаганную.
Бог, Які падперазаў мяне мужнасцю і ўладкаваў беззаганным шлях мой;
Робе простымі ногі мае, як аленія, і на вышынях маіх станове мяне;
Які зрабіў ногі мае, як у аленя, і на вышыні паставіў мяне.
Вуча рукі мае вайны, і гбаю лук мядзяны рукамі сваімі.
Які навучае рукі мае барацьбе, і нацягваюць медны лук плечы мае.
І Ты даў імне шчыт спасеньня Свайго, і правіца Твая паддзяржала мяне, і кунежнасьць Твая ўзьвялічыла мяне.
І даў Ты мне шчыт збаўлення Твайго, і правіца Твая падтрымала мяне, і Тваё выслухванне ўзвялічвае мяне.
Ты пашыраеш сігень мой пад імною, і ня хістаюцца шчыкалаткі мае.
Ты пашырыў крокі мае пада мною, і не знясілена ступня мая.
Жануся за варагамі сваімі, і насьпяваю іх, і не зварачаюся, пакуль ня зьнішчу іх.
Я пераследаваў ворагаў маіх і хапаў іх, і не вяртаўся, пакуль яны не прападалі.
Я раню іх, і ня ўзумеюць устаць; валяцца пад ногі мае.
Я сцінаў іх, каб не маглі падняцца; яны падалі пад ногі мае.
І Ты папяразуеш мяне сілаю на вайну, прычыняеш, каб праціўнікі мае ўгнуліся пад імною;
І аперазаў Ты мяне мужнасцю для вайны, і тых, што паўсталі супраць мяне, кінуў пад мяне.
А варагоў маіх Ты даў імне патыліцы, і ненавідзячых мяне я зьнішчу.
І ворагаў маіх прымусіў Ты да ўцёкаў і павынішчыў тых, што ненавідзяць мяне.
Яны гукалі, але ня было ратаўніка; — да СПАДАРА, але Ён не адказаў ім.
Яны клікалі, і не было таго, хто збавіў бы; да Госпада, і не выслухаў іх.
Я расьцер іх, як пыл па ветру; і выкінуў іх, як бруду вулічную.
І расцярушыў іх, як пыл па ветры, як вулічны бруд, патаптаў я іх.
Ты даў імне ўцячы ад прававаньняў люду з імною, учыніў мяне галавою народаў; люд, каторага я ня знаў, будзе служыць імне.
Выхапіў мяне ад бунту народа, паставіў мяне на чале плямёнаў. Народ, якога я не ведаў, служыць мне,
Як толькі яны пачуюць, яны слухаюць мяне, сынове чужаземца паддаліся імне;
толькі вухам пачуўшы, слухаецца мяне. Сыны чужыя сталі забягаць перада мною.
Сынове чужаземца млеюць а дрыжаць у вагарожах сваіх.
Сыны чужыя саслабелі, дрыжаць у сховішчах сваіх.
Жыў СПАДАР, і дабраславёная скала мая, і няхай будзе ўзьвялічаны Бог спасеньня майго,
Жыве Госпад, і дабраславёны Апякун мой, і хай узвысіцца Бог збаўлення майго!
Бог, што даець імне памсьціцца і паддаець люды пад мяне,
Бог, Які помсціш за мяне і падпарадкоўваеш мне народы, выратавальнік мой ад ворагаў маіх раз’ятраных;
Вывальняе мяне ад непрыяцеляў маіх, нават над паўсталымі на мяне Ты ўздымаеш мяне, ад глабаньніка Ты выбавіў мяне.
і над тымі, што паўсталі супраць мяне, Ты ўзвышаеш мяне, ад чалавека гвалтоўнага выхопліваеш мяне.
За гэта я буду выхваляць Цябе меж народаў, СПАДАРУ, і імені Твайму буду пяяць.
Дзеля таго будуць славіць Цябе, Госпадзе, паміж паганамі і імю Твайму прагавару псальм.
Павялічае выбаўленьні караля Свайго, і выказуе міласэрдзе памазанцу Свайму Давіду а насеньню ягонаму на векі.
Узвялічыў у збаўленні цара Свайго і аказаў міласэрнасць намашчэнцу Твайму Давіду і нашчадкам яго навекі».