Псалтыр 92 псалом
Псалтыр
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2017
Псальма. Песьня на дзень сыботні.
Псальм. Песня. На дзень шабату.
Добра дзякаваць СПАДАРУ, пяяць хвалы імені Твайму, Навышні,
Як жа добра вызнаваць Госпада і спяваць псальмы імю Твайму, Найвышэйшы!
Павядаць нараніцы ласку Тваю, а вернасьць Тваю ночы,
Раніцай абвяшчаць Тваю міласэрнасць, і праўду Тваю — уначы.
На дзесяціструнным а на ліры, на гіґіёне гарпаю;
На дзесяціструнным, і на гуслях, са спевам пад цытру.
Затым што Ты разьвесяліў мяне, СПАДАРУ, учынкамі Сваімі, праз справы рук Тваіх пяю.
Бо пацешыў Ты мяне, Госпадзе, Сваім стварэннем, і я буду радавацца справам рук Тваіх.
Як узьвялічыліся справы Твае, СПАДАРУ! вельма глыбокія думкі Твае!
Якія ж велічныя справы Твае, Госпадзе: надзвычай глыбокімі сталіся задумы Твае!
Недасьціпны ня знае, дурны ня ўцяме гэтага.
Неразумны чалавек не спазнае і бязглузды не зразумее гэтага.
Як красуюць нягоднікі, бы трава, і квітуць усі ліхадзеі, каб быць зьнішчанымі на векі.
Няхай грэшныя разрастуцца, як трава, і будуць квітнець усе тыя, што чыняць несправядлівасць, аднак гэта будзе [ім] на згубу на векі вечныя;
А Ты, СПАДАРУ, узвышаны на векі!
а Ты, Госпадзе, вечна Найвышэйшы.
Бо, вось, непрыяцелі Твае, СПАДАРУ, бо, вось, непрыяцелі Твае загінуць, усі ліхадзеі рассыпяцца.
Бо вось, непрыяцелі Твае, Госпадзе, бо вось, непрыяцелі Твае загінуць і расцярушацца ўсе, што чыняць несправядлівасць.
Ты падыймеш, як адзінарога, рог мой, я быў памазаны сьвежым алеям;
Ты ўзвысіш рог мой, як у адзінарога, атрымаў я багатае намашчэнне алейкам.
І паглядзіць вока мае на цікуючых на мяне, праз паўстаючых на мяне ліхадзеяў пачуе вуха мае.
Вока маё з пагардаю глядзела на непрыяцеляў маіх, ды пра загубу ліхотнікаў, што паўстаюць на мяне, пра ліхадзеяў радасна слухала вуха маё.
Справядлівы, як пальма, квіціць, як кедру на Лібане, яго выжане.
Справядлівы будзе квітнець, як пальма; быццам кедр лібанскі, узрасце.
Пасаджаныя ў доме СПАДАРОВЫМ, заквітуць на панадворках Бога нашага;
Пасаджаныя ў Госпадавым доме, у дзядзінцы Бога нашага заквітнеюць.
І ў сівізьне радзіць будуць, сакаўныя а зялёныя будуць,
Будуць прыносіць плады ў старасці, сакавітыя будуць і поўныя свежасці,
Каб абяшчаць, што СПАДАР справядлівы, скала мая і нямаш несправядлівасьці ў Ім.
Каб вясціць, што Госпад справядлівы, прыстанішча маё, і няма несправядлівасці ў Ім.