Псалтыр 68 псалом

Псалтыр
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2017

 
 

Кіраўніку хору. Псальма Давідава.
 
Кіраўніку хору. Давідаў. Псальм. Песня.

Устане Бог, рассыпяцца варагі Ягоныя, і ўцякуць ненавідзячыя Яго ад віду Ягонага.
 
Паўстае Бог, і рассейваюцца непрыяцелі Яго; і ўцякаюць ад аблічча Яго тыя, што ненавідзяць Яго.

Як разьвяваецца дым, так разьвей іх; як топіцца воск ад цяпла, так хай нягодныя загінуць ад прытомнасьці Божае.
 
Як рассейваецца дым, Ты рассееш іх; як плавіцца воск ад агню, так згінуць грэшнікі ад Бога.

Але справядлівыя хай радуюцца, хай вяселяцца перад Богам, няхай захапляюцца ў радасьці!
 
Справядлівыя ж будуць весяліцца і радавацца перад Богам і адчуюць асалоду ў весялосці.

Пяіце Богу, пяіце імені Ягонаму, раўнуйце дарогу едучаму на булакох; імя Ягонае ЯГ, весяліцеся перад Ім!
 
Спявайце Богу, спявайце псальм імю Яго; учыніце дарогу Таму, Які ўзносіцца над аблокамі: імя Яму — Госпад. Усклікайце радасна перад Ім;

Айцец сіротаў і судзьдзя ўдоваў ё Бог у сьвятой сялібе Сваёй.
 
бацька сірот і суддзя ўдоў, Бог у доме Сваім святым.

Бог адзінотных памяшчае ў доме, выводзе вязьняў да дасьпеху; а бунтаўнікі жывуць на пустыні.
 
Бог, Які селіць пакінутых у доме, Які выводзіць вязняў да дабрабыту; між тым бунтаўнікі будуць жыць на няплоднай зямлі.

Божа! як Ты выходзіў сьпераду люду Свайго, як Ты сігаў пустынёю (Сэля),
 
Божа, калі ішоў Ты перад народам Тваім, калі праходзіў Ты па пустыні,

Зямля трэслася, нават ізь нябёс капала на прытомнасьць Бога, гэты Сынай дрыжэў — на прытомнасьць Бога, Бога Ізраелявага.
 
зямля здрыганулася, нават нябёсы струмяніліся перад Богам Сіная, перад Богам Ізраэля.

Ласкавым дажджом Ты крапіў, Божа, Ты сіліў спадак Свой, як ён млеў.
 
Выпусціў Ты, Божа, дождж самаўладна; спадчына Твая саслабела — Ты ж аднавіў яе.

Груд Твой жыў там, у дабру Тваім, Божа, што Ты прыгатаваў убогаму.
 
Жывыя стварэнні Твае жылі там, падрыхтаваў Ты [усё] для беднага ў дабраце Сваёй.

Спадар даець слова, вялікае войска пашыраючых дабравесьці.
 
Госпад дае слова і абвяшчаюць добрае, вялікае мноства:

«Каралі войскаў уцякаюць, уцякаюць! жыхаркі дому дзеляць здабытак».
 
«Цары войскаў уцякаюць, уцякаюць, а краса дому дзеліць здабычу.

Хоць яны застаюцца меж авечнікаў, крылы галубы пакрытыя срэбрам, канцы крылаў яе жоўтым золатам.
 
А вы спіце ў агароджах сваіх: крылы галубіцы ззяюць срэбрам, а пер’е іх — яснасцю золата.

Як Усемагучы рассыпаў каралёў там, сьнег пайшоў на Цалмон.
 
Калі разганяе па ёй цароў Усемагутны, снегам бялеецца Сэлмон».

Гара Божая — гара Вашанская! гара вярхоў — гара Вашанская!
 
Гара Божая — гара Басан, гара крутая — гара Басан.

Чаму вы касавурыцеся, верхагор’е, на гару, каторую Бог пажадаў на сялібу Сваю? прымеж тога там СПАДАР будзе жыць на векі.
 
Што глядзіце вы з пагардаю, горы крутыя, на гару, дзе спадабалася пасяліцца Богу? Бо Госпад паселіцца навечна.

Цялежак двойчы дзесяць тысячаў, тысячы тысячаў, Спадар у іх на Сынаю, у сьвятыні.
 
Калясніц Божых дзесяць тысяч тысяч: Госпад прыходзіць з Сіная ў святое месца.

Ты ўзышоў на вышыню, узяў палон, узяў людзём, каб нават бунтаўнікі жылі ў ЯГ Бога.
 
Узышоў ты на вышыню, палоннага прывёў у палон; атрымаў людзей у падарунак, каб нават бунтаўнікі пасяліліся ў Госпада Бога.

Хай дабраславёны будзе Спадар дзень пры дню, Ён носе нас, Бог спасеньне наша. Сэля.
 
Дабраславёны Госпад штодня; панясе нас Бог збавенняў нашых.

Бог наш ё Бог спасеньня, і ў СПАДАРА Спадара выхады што да сьмерці.
 
Бог наш, Бог дзеля збаўлення; і ў Госпада, у Госпада — брама смерці.

Адно Бог ране галаву непрыяцеляў Сваіх, валасатае цемя таго, хто ходзе ў вінах сваіх.
 
Але ж Бог знясе галовы Сваім непрыяцелям, валасатую чупрыну — тым, хто трывае ў сваіх злачынствах.

Сказаў Спадар: «З Вашану Я зьвярну, зьвярну з глыбіняў морскіх,
 
Госпад сказаў: «Ад Басана прывяду назад, выведу назад з глыбіні марской,

Каб ты змачыў ногі свае ў крыві, каб языкі сабак тваіх мелі дзель сваю зь непрыяцеляў».
 
каб намачылася нага твая ў крыві, каб язык тваіх сабак атрымаў кавалак ад непрыяцеляў».

Бачылі ходні Твае, Божа, ходні Бога майго, Караля майго ў сьвятыні.
 
Убачылі яны шэсце Тваё, Божа, шэсце Бога майго, Цара майго, у святое месца.

Пяюны пераймаюць, за імі музыкі, памеж іх дзявушчыя бубняць на тамбурыне:
 
Наперадзе ішлі спевакі, апошнімі ідуць гусляры, у цэнтры — дзяўчаты з бубнамі.

«У грамадах дабраслаўце Бога СПАДАРА, вы із жарала Ізраелявага!»
 
У святынях дабраслаўляйце Бога, Госпада, вы, ад вытокаў Ізраэля.

Там Венямін малады ў праводзе, князі Юдзіны а вяткі іхныя, князі Завулонавы, князі Наффалімовы.
 
Там маладзенькі Бэньямін, што ўладарыць імі, князі Юды з харугвай сваёю, князі Забулона, князі Нэфталі.

Бог твой расказаў табе сілу. Умацуй, Божа, тое, што Ты зрабіў нам!
 
Даручы, Божа, магуццю Твайму; умацуй тое, Божа, што ты стварыў у нас!

Ізь сьвятыні Твае ў Ерузаліме прынясуць Табе каралі дар.
 
У святыні Тваёй, у Ерузаліме, цары прынясуць Табе дары!

Згань зьвяры, што ў трысьніку, стаду быкоў зь цялятамі людаў; патапчы нагамі тых, што жадаюць срэбра; расьцярушы люды, каторыя жадаюць вайны.
 
Напалохай звера ў трыснягу, статак быкоў сярод цялят народаў, якія хваляцца зліткамі срэбра. Разгані народы, якія імкнуцца да войнаў.

Прыйдуць князі зь Ягіпту, Ефіопа выцягне рукі свае да Бога.
 
Хай прыйдуць магнаты з Егіпта, хай Этыёпія працягне рукі свае да Бога.

Гаспадарствы зямлі! пяіце Богу, пяіце Спадару (Сэля),
 
Валадарствы зямныя, спявайце Богу, грайце Госпаду, грайце Богу.

Таму, што едзе на нябёсах, на нябёсах старавечных. Глянь, Ён выдаець голас Свой, голас моцны.
 
Які імкнецца паўздоўж неба нябёсаў на ўсход; вось, падасць Ён голас Свой, голас магуцця.

Дайце чэсьць сілы Богу, над Ізраелям майстат Ягоны, і сіла Ягоная на нябёсах.
 
Прызнайце магуцце за Богам. Вышэй за Ізраэль веліч Яго, і магуцце Яго — у аблоках.

Страшны Бог у сьвятыні Сваёй, Бог Ізраеля, Ён даець моц а сілу люду свайму. Дабраславёны Бог.
 
Дзівосны Ты, Божа, ад святога месца Твайго! Бог Ізраэля Сам надасць магуцце і моц Свайму люду. Дабраславёны Бог!