Псалтыр 107 псалом
Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Яна Станкевіча
Алілуя. Вызнавайце Госпада, бо Ён добры, бо на векі міласэрнасць Яго.
Дзякуйце СПАДАРУ, бо добры, бо на векі міласэрдзе Ягонае!
Хай скажуць тыя, якія былі адкуплены Госпадам, якіх Ён адкупіў з рукі праціўніка.
Няхай кажуць адкупленыя СПАДАРОМ, каторых Ён адкупіў з рукі ўцісканьніка,
і сабраў іх з [розных] краін, з усходу і з захаду, з поўначы і ад мора.
І ізь земляў зьбер іх, з усходу і із захаду, з поўначы й з паўдня.
Яны блудзілі па пустыні, па бязлюддзі, не знаходзілі дарогі да горада абжытага.
Яны падарожжавалі на пустыні пустыннаю дарогаю, не знаходзілі места жыць;
Адчувалі голад і смагу, душа іх змарнела ў іх.
Галодныя а ўсьмяглыя, душа іхная млела ў іх.
І пачалі яны ўсклікаць да Госпада, калі прыцяснялі іх, і Ён вызваліў іх з няшчасцяў іх.
І загукалі да СПАДАРА ў немарасьці сваёй, з гароты іхнае ратаваў іх,
І вывеў іх простай дарогай, каб дайшлі да горада абжытага.
І павёў іх простаю дарогаю, каб прышлі да места асяленьня.
Хай вызнаюць Госпада за Яго міласэрнасць і за Яго цуды для сыноў чалавечых,
Хваліце СПАДАРА за ласку Ягоную і за чудосы Ягоныя сыном людзкім!
бо насыціў Ён душу таго, хто адчуваў смагу, і напоўніў дабротамі душу, што моцна прагне.
Бо Ён досыць чыне жадаючай душы і галодную душу напаўняе дабром,
Сядзелі яны ў цемры і ў цені смерці, звязаныя галечай і жалезам,
Такіх, што сядзяць у цемні і ў сьмяротным сьценю, скаваныя бядою а зялезам;
бо паднялі яны бунт супраць слоў Бога і пагардзілі парадай Найвышэйшага.
Бо яны збунтаваліся супроці слоў Божых і ўлегцы замелі раду Навышняга,
І ўпакорыў Ён сэрца іх пакутамі, саслабелі яны і не было нікога, хто ўспамог бы.
Затым Ён скарыў нямернаю працаю сэрца іхнае; спатыкнуліся й ня было памачніка.
І пачалі яны ўсклікаць да Бога, калі прыцяснялі іх, і Ён вызваліў іх з няшчасцяў іх.
І загукалі да СПАДАРА ў немарасьці сваёй, з гароты іхнае выбавіў іх,
І вывеў іх з цемры і з ценю смерці ды паламаў іх путы.
Вывеў іх ізь цемні й сьмяротнага сьценю і разарваў вязі іхныя.
Хай вызнаюць Госпада за Яго міласэрнасць і за Яго цуды для сыноў чалавечых,
Хваліце СПАДАРА за ласку Ягоную й за чудосы Ягоныя сыном людзкім!
бо разбіў Ён бронзавыя брамы і выламаў жалезныя запоры.
Бо Ён паламіў брамы бранзовыя і пасек завалы зялезныя.
Сталіся яны бязглуздымі на шляху несправядлівасці сваёй і за беззаконнасці свае былі прыніжаны;
Дурныя бедавалі з прычыны выступу свайго і з прычыны бяспраўяў сваіх;
ад любой ежы адмовілася душа іх і наблізіліся яны да самых брамаў смерці.
Усякае ежы брыдзілася душа іхная, і яны дайшлі да брамаў сьмерці.
І пачалі яны ўсклікаць да Бога, калі прыцяснялі іх, і Ён вызваліў іх з няшчасцяў іх.
І загукалі да СПАДАРА ў немарасьці сваёй, з гароты іхнае выбавіў іх;
Паслаў Сваё слова і аздаравіў іх і вырваў іх з пагібелі іх.
Паслаў слова Свае, і вылячыў іх, і вывальніў ад зьнішчэньня іхнага.
Хай вызнаюць Госпада за Яго міласэрнасць і за Яго цуды для сыноў чалавечых,
Хваліце СПАДАРА за ласку Ягоную і за чудосы Ягоныя сыном людзкім!
хай складаюць ахвяру падзякі і хай абвяшчаюць справы Яго з радасцю.
І няхай абракаюць аброкі падзякі і абяшчаюць справы Ягоныя зь пяцьцём.
Тыя, што на караблях пусціліся ў мора, тыя, што займаюцца працай на вялікіх водах,
Каторыя плаваюць па мору ў караблёх, маюць заняткі на вялікіх водах,
самі бачылі справы Госпада і цуды Яго ў глыбінях.
Тыя бачаць учынкі СПАДАРОВЫ й чудосы Ягоныя ў глыбіні;
Сказаў Ён і ўзняў віхуру навальніцы, і пачалі ўздымацца хвалі Яго.
І раскажа Ён, і ўзьнімаецца бура, каторая падыйме хвалі яго;
Уздымаліся аж пад неба і ападалі зноў на ніз, душа іх млела ў ліхой прыгодзе.
Узьнімаюцца да нябёс, спушчаюцца да бяздоньняў; душа іх млее ў бядзе;
Устрывожыліся яны і захісталіся, як п’яны, і паглынута была ўся іх мудрасць.
Яны круцяцца, хістаюцца, як п’яны; уся мудрасьць у іх гіне.
І пачалі яны ўсклікаць да Бога, калі прыцяснялі іх, і Ён вывеў іх з няшчасцяў іх.
І загукалі да СПАДАРА ў немарасьці сваёй, і з гароты іхнае вывеў іх;
І асадзіў Ён навальніцу Яго ў лёгкі ветрык, і суцішыліся хвалі Яго.
Ён зьмяніў буру ў цішыню, і змоўклі хвалі;
І ўзвесяліліся, што яны сціхлі, і вывеў Ён іх у гавань іх жадання.
І цешыліся, бо супакоіліся, і прывёў іх да жаданага порту.
Хай вызнаюць Госпада за Яго міласэрнасць і за Яго цуды для сыноў чалавечых.
Хваліце СПАДАРА за ласку Ягоную і за чудосы Ягоныя сыном людзкім!
І хай узносяць Яго на сходзе народа ды на пасяджэнні старшынаў хай хваляць Яго.
Няхай узьвялічаюць Яго ў збору люду і на пасядзеньню старцоў хай хваляць яго.
Рэкі змяніў Ён у пустыню, а аазісы — у пустую зямлю,
Ён абарачае рэкі ў пустыню й жаролы водаў — у бязводны край,
урадлівую зямлю — у салёны стэп дзеля ліхасці жыхароў яе.
Уродлівую зямлю — у салоную, за нягоднасьць жывучых на ёй.
Змяніў Ён пустыню ў вадаёмы, а зямлю сухую — у аазіс.
Ён абарачае пустыню ў вазёры водаў і сухую зямлю — у жаролы водаў,
І сабраў там прагнучых, і заснавалі яны горад абжыты.
І селе там галодных, каб яны прыгатавалі месца на асяленьне;
Засеялі палі і насадзілі вінаграднікі, і здабылі яны плады для пажытку свайго.
І засяюць полі, і садзяць вінішчы, каторыя даюць урод жніва.
І дабраславіў Ён іх, і памножыліся яны надзвычайна, і жывёлы іх не паменшыў.
І Ён дабраславе іх, і яны вельмі множацца, і статку іхнага ня менее.
І засталося іх мала, і змарнелі яны ад прыгнёту ліхіх і ад пакуты.
Ізноў іх паменела, і ўгнуліся ад злога ўціску а смутку.
Праліў Ён пагарду на князёў і прымусіў іх блудзіць па пустыні бездарожнай.
Ён ільлець грэбаваньне на князёў і прычыняе, што яны блудзяць на пустыні, ідзе няма дарогі.
І падняў беднага з убогасці, і разрасціў сем’і, як стада.
Ён падыймае беднага зь немарасьці і множа радзімы, як стаду.
Убачаць справядлівыя і ўзвесяляцца, і ўсякая несправядлівасць зацісне вусны.
Бачаць справядлівыя й цешацца, а ўсякае бяспраўе зачыняе рот свой.
Хто ж мудры і будзе трымацца гэтага, зразумее міласэрнасць Божую.
Хто мудры, тый зацяме гэта, і зразумее ласкі СПАДАРОВЫ.
