Псалтыр 132 псалом
Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Яна Станкевіча
Песня ўзыходжання. Госпадзе, памятай пра Давіда і пра ўсю пакорлівасць яго:
Песьня на ўступцох. СПАДАРУ, успомні Давіда, усі гароты яго.
бо прысягнуў ён Госпаду, даў абяцанне Магутнаму Якубаву:
Як ён прысягаў СПАДАРУ, рабіў абятніцу Магучаму Якава:
«Не ўвайду ў шаты дому свайго, не ўздымуся на ложа пасцелі маёй,
«Напэўна ня ўвыйду ў будан дому свайго ані ўзыйду на ложак пасьцелі свае;
не дам сну вачам маім і павекам маім,
Напэўна ня дам сну ачом сваім ані векам сваім дрымоты,
пакуль не знайду месца для Госпада, палаткі для Магутнага Якубава».
Пакуль не знайду вітальняў СПАДАРУ, сялібаў Магучаму Якававаму».
Вось, пачулі мы пра той самы [каўчэг], вось, у Эфраце, знайшлі мы яго на палях Яар.
Гля, мы чулі гэта ля Еўфрату, знайшлі гэта на палёх лясістых.
Увойдзем у палатку Яго, аддадзім паклон ля падножжа ног Яго.
Узыйдзіма ў вітальні Ягоныя, пакланімася казульцы ног Ягоных.
Уздыміся, Госпадзе, да месца супачынку Твайго, Ты і каўчэг Тваёй моцы.
Устань, СПАДАРУ, на супачынак Свой, Ты а скрыня сілы Твае.
Хай святары Твае адзенуцца ў справядлівасць, а святыя Твае радуюцца.
Няхай сьвятары Твае апрануцца ў справядлівасьць, і няхай дабрачэсьлівыя Твае гукаюць з радасьці.
Дзеля Давіда, паслугача Твайго, не адварочвай аблічча ад намашчэнца Твайго.
Дзеля слугі Свайго Давіда не адвярні віду памазанца Свайго.
Прысягнуў Госпад Давіду праўду, і не адступіць ад яе: «Ад плода сцёгнаў Тваіх пасаджу на пасад Твой.
Прысягаў СПАДАР Давіду ў праўдзе — Ён не адступе ад яе: «З плоду цела твайго пасаджу на пасадзе тваім.
Калі сыны твае захаваюць запавет Мой і сведчанні Мае, якім навучу Я цябе, то і сыны іх вечна будуць сядзець на пасадзе тваім».
Калі сынове твае будуць дзяржаці змову Маю й сьветчаньні Мае, каторых Я наўчу іх, — сынове іхныя таксама будуць сядзець назаўсёды на пасадзе тваім»;
Бо Госпад выбраў Сіён і пажадаў яго Сабе на паселішча:
Бо СПАДАР абраў Сыён, пажадаў на сялібу Сабе.
«Гэта спачынак Мой на векі вечныя; тут буду жыць, бо пажадаў яго.
«Гэта месца супачынку Майго назаўсёды, тут Я жыць буду, бо Я пажадаў яго.
Дабраслаўляючы, дабраслаўлю ежу яго, бедных яго накармлю хлебам.
Дабраслаўлю а дабраслаўлю еміну яго і ўбогіх яго насычу хлебам;
Святароў яго адзену ў збаўленне, і святыя яго будуць вельмі радавацца.
І сьвятароў яго апрану спасеньням, і дабрачэсьлівыя ягоныя загукаюць з радасьці.
Тут вырашчу рог Давіда, прыгатую светач для Майго Намашчэнца.
Там прычыню пуканьне рогу Давідаваму, прыгатую сьвечку памазанцу Свайму.
Непрыяцеляў яго пакрыю сорамам, а над ім будзе зіхацець вянец яго».
Непрыяцеляў ягоных апрану ў сорам, але на ім будзе зьзяць карона ягоная».
