Псалтыр 22 псалом

Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Яна Станкевіча

 
 

Кіраўніку хору. На спосаб песні «Ласіца на досвітку». Псальм Давідаў.
 
Кіраўніку хору. На лані ранічнай. Псальма Давідава.

Божа, Божа мой, чаму Ты мяне пакінуў? Далёка ад збавення майго словы клічу майго.
 
Божа Мой, Божа Мой! чаму Ты пакінуў мяне? Далёка ад спасеньня майго словы якатаньня майго.

Божа мой — клічу ўдзень, і не чуеш, і ноччу, і няма мне супакою.
 
Божа Мой! я гукаю ўдзень, але Ты не адказуеш, — і ночы, і не знаходжу супакою.

Але ж Ты — святы, Ты жывеш у славе Ізраэля.
 
І Ты сьвяты перабываеш на хвалах Ізраеля.

На Цябе ўсклалі надзею бацькі нашыя, усклалі надзею — і Ты вызваліў іх;
 
На Цябе спадзяваліся айцове нашыя; яны спадзяваліся, і Ты вывальніў іх.

і сталіся ўратаванымі; на Цябе ўсклалі надзею — і не пасаромеліся.
 
Да Цябе яны гукалі й былі выбаўляныя; на Цябе спадзяваліся і ня былі засаромленыя.

Але ж я — чарвяк, а не чалавек, зняважаны людзьмі і адрынуты народам.
 
Але я чарвяк, а не людзіна, зьняважаны чалавекам й грэбаваны людам.

Усе, якія бачылі мяне, блюзнілі на мяне, крывячы вусны, ківалі галавою.
 
Усі, што бачаць мяне, сьмяюцца зь мяне, яны зяваюць на мяне, яны ківаюць галавою, кажучы:

«Спадзяваўся ён на Бога, хай жа вызваліць яго, няхай яго ўратуе, калі Ён спагадны да яго».
 
«Ён здаўся на СПАДАРА; няхай выбаве яго, няхай спасець яго, калі прыяе яму».

Бо Ты — Той, Які вывеў мяне з улоння, маё спадзяванне на грудзі маці маёй.
 
Гэтаж Ты вывеў мяне із жывата; Ты супакоіў мяне ля пелькаў маці мае.

На Цябе быў я пакінуты ад самага пачацця, ад улоння маці маёй Бог мой — гэта Ты.
 
На Цябе я пакінены ад дзетніцы, ад жывата маці мае Ты Бог мой.

Не аддаляйся ад мяне, бо пакута ўжо блізка, бо няма таго, хто падтрымае.
 
Не здаляйся ад мяне, бо немарасьць блізка, і няма памачніка.

Абступіла мяне мноства цялят, быкі басанскія акружылі мяне.
 
Шмат быкоў акружыла мяне, дужыя Вашанскія абступілі мяне;

Разяўляюць яны на мяне свае пашчы, быццам леў драпежны і рыклівы.
 
Шырака рашчынілі на мяне пыскі свае, як ірвучы а равучы леў.

Нібы вада, я ўвесь выліўся, і рассыпаліся косці мае. Зрабілася сэрца маё, быццам воск, расплаўляючыся ў сярэдзіне ўлоння майго.
 
Як вада, я разьліўся, разлучыліся ўсі косьці мае; сталася сэрца мае, як воск, растаіла сярод нутра майго.

Ссохлася, як цагліна, горла маё, і язык мой прыстаў да гартані маёй, у парахно смерці звёў Ты мяне.
 
Высахла, як чэрап, сіла мая, і язык мой прыліп да паднябеньня, і ў пыл сьмяротны Ты зьвёў мяне.

Бо абступіла мяне мноства сабак, банда ненавіснікаў абступіла мяне.
 
Бо сабакі апанавалі мяне, чарада ліхадзеяў абступаюць мяне, прабалі рукі а ногі мае.

Прабілі рукі мае і ногі мае, і палічыў я ўсе косці мае. Яны ж заўважылі і пачалі ўглядацца ў мяне.
 
Я магу палічыць усі косьці свае. Яны ўглядаюцца й бачаць мукі мае.

Адзенне маё падзялілі між сабою і на вопратку маю кінулі жэрабя.
 
Дзеляць адзецьці мае мяжсобку і праз убор мой кідаюць на жэрабя.

Але Ты, Госпадзе, не аддаляйся, цвярдыня мая, паспяшайся мне на дапамогу.
 
Але Ты, СПАДАРУ, не аддаляйся; сіла мая! на помач імне пабарзьдзі;

Ухавай ад меча душу маю і ад кіпцяў сабачых — адзіную маю.
 
Выбаві ад мяча душу маю, ад лапы сабакі адзіную маю.

Абарані мяне ад пашчы льва, а пакорлівасць маю — ад рагоў адзінарога.
 
Выбаві мяне ад ляпы лява, ад рог тура. Адкажы імне.

Абвяшчу імя Тваё Маім братам, пасярод святыні буду славіць Цябе.
 
Азнаймлю імя Твае братом сваім, сярод грамады выхвалю Цябе.

Хваліце Яго, якія жывяце ў страху Госпада, усялякае семя Якубава ўслаўляйце Яго! Хай трымціць перад Ім кожнае семя Ізраэлева.
 
Каторыя баіцеся СПАДАРА, хваліце Яго. Усе насеньне Якавава, усьціце Яго! і бойцеся Яго, усе насеньне Ізраелява!

Бо Ён не пагарджаў і не брыдзіўся жальбаю ўбогага і не адвярнуў аблічча Свайго ад яго, а калі той звяртаўся да Яго, выслухаў яго.
 
Бо Ён не пагрэбаваў а ня збрыдзіў мукаў беднага, і не схаваў віду Свайго ад яго; і гуканьне ягонае да Яго пачуў.

Дзеля Цябе пахвала мая ў вялікай святыні. Выпаўню абяцанні свае перад тымі, што баяцца Яго.
 
Ад Цябе хвала мая ў грамадзе вялікай; зьдзею абраканьні свае перад тымі, што баяцца Яго.

Убогія будуць есці і наядуцца і будуць славіць Госпада тыя, што шукаюць Яго: «Хай жывуць сэрцы іх на векі вечныя!»
 
Ядуць лагодныя й сыцяцца, выхваляюць СПАДАРА шукаючыя Яго; хай сэрцы вашыя жывуць на векі;

Апомняцца і навернуцца да Бога ўсе ўскрайкі зямлі, і паклоняцца перад абліччам Яго ўсе плямёны паганскія.
 
Успомняць і навернуцца да СПАДАРА ўсі канцы зямлі, і паклоняцца перад Табою ўсі радзімы народаў;

Бо царства — Госпадава, і Ён будзе валадарыць над паганамі.
 
Бо ў СПАДАРА гаспадарства, і Ён пануе над народамі.

Толькі Яму аднаму паклоняцца ўсе тыя, што спачываюць у зямлі. Перад Ім упадуць усе, якія сыдуць у прах. А душа ж мая будзе жыць для Яго,
 
Елі й кланяліся ўсі сытыя зямлі; перад Ім сьхінуцца зыходзячыя ў пыл, а душы свае не захаваюць пры жыцьцю.

і нашчадкі мае будуць служыць толькі Яму. Будзе расказана пра Госпада пакаленню, якое прыйдзе,
 
Насеньне будзе служыць Яму, наказаваць праз СПАДАРА пакаленьню.

і абвесцяць яны справядлівасць Яго народу, які народзіцца: «Гэта ўчыніў Госпад».
 
Прыйдуць і паведаюць народжанаму люду, бо Ён учыніў гэта.