Псалтыр 147 псалом
Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Яна Станкевіча
Алілуя. Хваліце Госпада, бо Ён добры, спявайце псальмы Богу нашаму, бо Ён мілы, Яму належыць хвала.
Хваліце ЯГ, бо добра пяяць Богу нашаму, бо прыемна; хвала харошая.
Госпад будуе Ерузалім, збірае расцярушаных з Ізраэля.
СПАДАР будуе Ерузалім, выгнаньнікаў Ізраеля зьбірае.
Ён лечыць зламаных духам і перавязвае іх раны;
Ён леча зломленых сэрцам і завязуе раны іхныя;
Ён вызначае лік зорак і ўсім ім дае імёны.
Прызначае лік гвездаў і завець іх усіх імёнамі.
Вялікі Госпад наш і вялікі магуццем, няма ліку мудрасці Яго.
Вялікі Спадар наш і вялікае сілы, розум Ягоны няшчысьлёны.
Госпад падтрымлівае пакорлівых, а грэшнікаў прыніжае аж да зямлі.
СПАДАР падпірае пакорных, паніжае нягодных аж да зямлі.
Спявайце Госпаду песню падзякі, грайце псальмы Госпаду нашаму на цытры.
Адказуйце СПАДАРУ з падзякаю, пяіце на гарпе Богу нашаму,
Ён закрывае неба хмарамі і ўдабрае зямлю дажджом, Ён вырошчвае траву на гарах і траву, карысную людзям.
Каторы пакрывае неба булакамі, Каторы гатуе дождж зямлі, Каторы прычыняе, што на горах трава расьцець,
Ён дае ежу жывёле Сваёй і вараняткам, якія прызываюць Яго.
Даець статку корм яго, і ґруґанятам, каторыя крычаць.
Не захапляе Яго сіла каня, ані сіла ног чалавечых.
Ня сілы каня Ён зыча, не ў галёнках людзіны мае прыемнасьць.
Падабаюцца Госпаду тыя, што Яго шануюць, і тыя, што ўсклалі надзею на міласэрнасць Яго.
СПАДАР прыяе тым, што баяцца Яго, тым, што спадзяюцца на міласэрдзе Ягонае.
Хвалі, Ерузалім, Госпада, выслаўляй Бога твайго, Сіён.
Слаў, Ерузаліме, СПАДАРА; хвалі Бога свайго, Сыёне;
Бо Ён умацаваў засаўкі брамаў тваіх, дабраславіў сыноў тваіх у табе.
Бо Ён умацніў завалы брамаў тваіх, Ён дабраславіў сыноў тваіх у табе;
Ён усталёўвае супакой як межы твае і да сытасці корміць цябе пшаніцаю.
Робе граніцы твае мірнымі, тукам пшонкі сыце цябе;
Пускае прырачэнне Сваё на зямлю, хутка ляціць Яго слова.
Пасылае расказаньне Свае на зямлю; вельмі борзда бяжыць слова Ягонае;
Ён дае снег, быццам воўну, іней, быццам попел, рассыпае.
Даець сьнег, як воўну; сыпе шэрась, як попел;
Кідае градам Сваім, як крошкамі [хлеба]; хто ўтрывае перад сцюжаю Яго?
Пушчае лёд свой драбамі; перад сьцюжаю Ягонаю хто вытрывае?
Пашле Ён слова Сваё, і растопіць іх; павее вецер Яго, і пацякуць воды.
Пасылае слова Свае й распушчае іх; падзьмець ветрам сваім, і пацякуць воды.
Ён абвяшчае слова сваё Якубу, справядлівасці і загады Свае — Ізраэлю.
Паведамляе словы Свае Якаву, уставы Свае а суды Свае Ізраелю.
Ніводнаму народу не зрабіў так, і не аб’явіў ім сваіх прысудаў. Алілуя.
Ніякаму народу Ён так ня ўчыніў, і што да судоў, яны ня знаюць іх. Галілуя!