Псалтыр 42 псалом

Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Яна Станкевіча

 
 

Кіраўніку хору. Маскіль. Сыноў Корэ.
 
Кіраўніку хору. Навука сыноў Корыных.

Як алень імкнецца да водаў крынічных, так імкнецца душа мая да Цябе, Божа.
 
Як лань сьмягне да цякучых цур’ёў, так сьмягне душа мая да Цябе, Божа!

Адчула смагу душа мая да Бога моцнага, жывога: калі ж пайду я і з’яўлюся перад Богам?
 
Жадае душа мая да Бога, да Бога жывога: калі прыйду й абачу від Божы?

Сталі хлебам слёзы мае днём і ноччу, калі кажуць мне штодня: «Дзе ж Бог твой?»
 
Стала імне сьліза мая хлебам дзень і ноч, як кажуць імне цэлы дзень: «Ідзе Бог твой?»

Прыпамінаю я гэта, і хвалююся ў душы маёй, бо я прыйшоў у грамадзе, у самы дом Божы, з голасам радасці і вызнання ў святкаванні ўслаўляючай працэсіі.
 
Гэта я ўспамінаю, як выліваю душу сваю ў сабе, як я прыходзіў із грудам і вёў іх да дому Божага з голасам пяцьця а падзякі груду сьвяткуючых.

Чаму ты смутная, душа мая, і чаго трывожышся ўва мне? Май надзею ў Богу, бо я ўсё роўна буду вызнаваць Яго: «Збаўленне аблічча майго» і «Бог мой».
 
Чаму паніжылася, душа мая, і чаму парушаешся ў імне? Спадзева ў Богу, бо я яшчэ буду выхваляць Яго за спасеньне ад відзеньня Ягонага.

Ува мне самім душа мая маркотная, таму ўспамінаю Цябе з зямлі Ярдана і Гэрмону, з гары Мізар.
 
Божа мой! душа мая паніжаецца ў імне; затым я ўснамінаю Цябе ізь зямлі Ёрданскае а Гэрмонскае, з гары Міцар.

Бездань заклікае бездань пад шум вадаспадаў Тваіх. Усе віры Твае і хвалі Твае на мяне нахлынулі.
 
Бяздоньне бяздоньню адгукаецца на шум вадападаў Тваіх; усі валы Твае а хвалі Твае прайшлі над імною.

Калі ўдзень надзеліць мяне Госпад ласкаю Сваёю, то і ноччу песня для Яго ёсць у мяне: малітва да Бога жыцця майго.
 
Удзень СПАДАР прызначае ласку Сваю, а ночы песьня Ягоная ў імне й малітва да Бога жыцьця майго.

Кажу я Богу: «Ты — мая скала. Чаму забываешся Ты пра мяне? Чаму я крочу засмучаны, а вораг чыніць мне пераслед?»
 
Я скажу Богу, скале сваёй: «Чаму Ты забыўся мяне? чаму я хаджу хмарны з прычыны ўціску непрыяцеля?»

Уздрыгваюць косці мае, а тыя, што прыцясняюць мяне, зняважылі мяне і кажуць мне штодзень: «Дзе Бог твой?»
 
Як сьмяротным вытням у касьцёх маіх, уцісканьнікі мае наругаюцца імне, кажучы імне ўвесь дзень; «Ідзе Бог твой?»

Чаму ты смутная, душа мая, і чаго трывожышся ўва мне? Май надзею ў Богу, бо я ўсё роўна буду вызнаваць Яго: «Збаўленне аблічча майго» і «Бог мой».
 
Чаму паніжылася, душа мая, і чаму парушаешся ў імне?