Псалтыр 69 псалом
Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Яна Станкевіча
Кіраўніку хору. Паводле «Лілея...» Давідаў.
Кіраўніку хору. На Шошаніме. Давідава.
Збаў мяне, Божа, бо падступіліся воды аж да горла майго.
Выбаў мяне, Божа, бо воды прышлі аж да душы.
Заграз я глыбока ў балоце і няма дна; увайшоў я ў глыбокія воды, і цячэнне цягне мяне.
Я ўграз у глыбокай дрыгве, і няма адзяржаньня; увыйшоў у глыбіню вады, і плынь іх панесла мяне.
Знямогся я, крычучы, ахрыплым сталася горла маё; стаміліся вочы мае, так чакаю я Бога майго.
Я змогся ад галашэньня свайго, высахла грытанка мая; выцяклі вочы мае ад спадзяваньня Бога свайго.
Больш чым валасоў на маёй галаве тых, што зненавідзелі мяне без прычыны. Падужэлі тыя, што чыняць мне пераслед, ворагі мае лжывыя; чаго не забіраў, аддаваў я тады.
Чысьленшыя за валасы на галаве маёй ненавідзячыя мяне бяз прычыны; умацаваліся ўцісканьнікі мае, манлівыя непрыяцелі мае; чаго я ня ўкраў, маю цяпер аддаць.
Божа, Ты ведаеш неразумнасць маю, і злачынствы мае ад Цябе не ўтоены.
Божа! Ты знаеш дурноту маю, і віны мае не схаваны ад Цябе.
Хай не пачырванеюць за мяне тыя, што чакаюць Цябе, Госпадзе, Госпадзе магуццяў. Хай не пасаромеюцца з-за мяне тыя, што шукаюць Цябе, Божа Ізраэля!
Няхай не засарамацяцца перазь мяне тыя, што спадзяюцца на Цябе, Спадару, СПАДАРУ войскаў. Няхай ня будуць паганьбены перазь мяне шукаючыя Цябе, Божа Ізраеляў!
Бо з-за Цябе цярплю я ганьбу, сорам пакрывае твар мой;
Бо дзеля Цябе я цярплю ўпікі, ганьба пакрыла від мой.
чужым стаўся я для братоў маіх, і іншаземцам для сыноў маці маёй.
Адчураліся мяне браты мае, чужым я сыном маці свае;
Бо руплівасць па доме Тваім згрызае мяне, і знявагі тых, што зневажалі Цябе, звалілася на мяне.
Бо рупатлівасьць па доме Тваім ізьела мяне, упікі ўпікаючых Табе палі на мяне.
І аплакаў я ў посце душу маю, і залічылі яны гэта ганьбаю для мяне.
І выплакаў я постам душу сваю, гэта стала ўпікамі імне;
Валасяніца на мне замест адзення майго, і стаўся я пасмешышчам для іх.
І зрабіў я зрэб’е адзецьцям сваім, і стаў прыказяй ім.
Нагаворваюць супраць мяне тыя, што сядзяць пры браме, і спяваюць пра мяне тыя, што п’юць віно.
Гукаюць празь мяне седзячыя ў браме, і п’ючыя хмельныя напіткі пяюць празь мяне.
А я — малітву маю да Цябе, Госпадзе, у час спагаднасці Тваёй, Божа. У бязмежжы міласэрнасці Тваёй выслухай мяне, у праўдзе збаўлення Твайго.
Але што да мяне, малітва мая да Цябе, СПАДАРУ, у пажаданым часе; Божа! у множасьці ласкі Свае адкажы імне ў праўдзе спасеньня Твайго.
Уратуй мяне з багны, каб я не заграз, уратуй, калі ласка, ад тых, што ненавідзяць мяне, і ад водных глыбіняў.
Ратуй мяне ад балота, і хай ня ўгразну я; ратуй ад непрыяцеляў маіх і ад глыбокіх водаў;
Хай не зацягне мяне цячэнне водаў, хай не праглыне мяне вір, хай не самкне нада мною бездань пашчы сваёй, хай не закрые нада мной студня ўваходу свайго.
Няхай не панясець мяне плынь вады ані глыб праглынець мяне, ані зачыне дол свае адтуліны над імною.
Выслухай мяне, Госпадзе, бо спагадная міласэрнасць Твая; у бязмежжы міласэрнасці Тваёй зірні на мяне.
Адкажы імне, СПАДАРУ, бо добрая ласка Твая; подле множасьці міласэрдзя Свайго, абярніся да мяне;
І не адварочвай аблічча Твайго ад слугі Твайго; бо перапалоханы я, хутчэй выслухай мяне.
Не хавай віду Свайго ад слугі Свайго, бо я ў немарасьці; пабарзьдзі адказаць імне;
Прыхініся да душы маёй, абарані яе, барані мяне ад непрыяцеляў маіх.
Дабліжся да душы мае, адкупі яе; напярэк злосьнікам маім вывальні мяне.
Ты ведаеш ганьбу маю, і сорам мой, і знявагу маю. Перад Табою — усе тыя, што прыгнятаюць мяне;
Ты ведаеш упікі імне, сорам мой а ганьбу маю; перад Табою ўсі ўцісканьнікі мае.
ганьба знявечыла сэрца маё, і я змогся. І чакаў я таго, хто б падзяліў са мною смутак — і не было нікога, і таго, хто б суцешыў, — і не знайшоў.
Упікі зламілі сэрца мае, так што я ў безнадзеяньню; спадзяваўся спагадніка, і няма, — і пацяшыцеляў, але не знайшоў.
І далі яны для ежы мне жоўць, і ў смазе маёй напаілі мяне воцатам.
І далі ў ежы імне жоўць, і прагнаць смагу маю далі імне воцат піць.
Хай стол іх станецца ім сілом, і адплатаю, і згаршэннем.
Няхай стол іхны стане ім сецьцю, няхай супакойныя чэсьці будуць ім пасткаю.
Хай вочы іх зацемрацца, каб не бачылі, і сцёгны іх абнясіль назаўсёды.
Няхай вочы іхныя занявісьнеюць, каб яны не маглі бачыць, а сьцёгны іхныя хай кажначасна дрыжаць.
Вылій на іх гнеў Твой, і лютасць гневу Твайго хай ахопіць іх.
Вылі на іх абурэньне Свае, і няхай палаючы гнеў Твой асягне іх.
Хай будзе пустым іх панадворак, і ў палатках іх не будзе таго, хто б жыў у іх.
Няхай селішча іхнае спусьцее, у буданох іхных хай ня будзе жывучага;
Бо таму, каго Ты пакараў, яны пераслед чынілі і павялічылі пакуту таго, каго Ты параніў.
Бо таго, каго Ты выцяў, яны перасьлядуюць і праз мукі раненых Табою яны павядаюць.
Прыкладзі несправядлівасць да несправядлівасці іх, і хай яны не прыйдуць да справядлівасці Тваёй.
Дадай ім бяспраўе на бяспраўе іхнае, няхай яны ня ўвыйдуць у справядлівасьць Тваю.
Хай выкрасляць іх з кнігі жывых і са справядлівымі хай не будуць упісаны.
Няхай яны будуць выцерты з кнігі жыцьця і із справядлівымі хай ня будуць запісаны.
А я — бедны і спакутаваны; збаўленне Тваё, Божа, падтрымлівае мяне.
Але я бедны й мучаюся; спасеньне Твае, Божа, хай падыйме мяне!
Буду хваліць я імя Бога з песняю і ўзвялічваць буду Яго ў пахвале.
Я буду выхваляці імя Божае песьняю, буду ўзьвялічаць Яго падзякаю.
І спадабаецца Госпаду [гэта] больш за валоў, больш за цяля, у якога рогі і капыты падрастаюць.
Валей гэта будзе СПАДАРУ, чымся вол, чымся цялё з рагамі а з раздвоенымі капытамі.
Хай убачаць пакорлівыя і хай узвесяляцца; шукайце Бога і ажыве сэрца вашае,
Абачаць гэта пакорныя і ўзьвяселяцца; вы, што шукаеце Бога, няхай сэрцы вашыя акрыяюць;
бо выслухаў бедных Госпад і вязняў Сваіх не адцураўся.
Бо СПАДАР чуе галечаў і вязьнямі сваімі ня грэбуе.
Хай хваляць Яго нябёсы і зямля, моры і ўсе рэптыліі ў іх.
Няхай выхваляюць Яго нябёсы й зямля, моры й усе, што кратаецца ў іх.
Бо Бог збавіць Сіён і пабудуе гарады Юды; і паселяцца яны там і будуць ім валодаць.
Бо Бог спасае Сыён і адбудуе месты Юдзіны; і будуць жыці там, і спадзець ён ім;
І нашчадкі слуг Яго атрымаюць яго ў спадчыну, і тыя, што любяць імя Яго, будуць жыць у ім.
Насеньню слугаў Ягоных спадзець ён, і тыя, што любяць імя Ягонае, будуць жыці ў ім.