Псалтыр 69 псалом
Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Язэпа Германовіча
Кіраўніку хору. Паводле «Лілея...» Давідаў.
Кіраўніку хору. На лад: “Лілеі”. Давідавы.
Збаў мяне, Божа, бо падступіліся воды аж да горла майго.
Збаў мяне, Божа, бо воды даходзяць да душы маей!
Заграз я глыбока ў балоце і няма дна; увайшоў я ў глыбокія воды, і цячэнне цягне мяне.
Зараз я ў бяздонным балоце і няма дзе стаяці: трапіў я ў глыб водную і хвалі мяне заліваюць.
Знямогся я, крычучы, ахрыплым сталася горла маё; стаміліся вочы мае, так чакаю я Бога майго.
Я зьнямогся ад крыку, засохла горла ў мяне, змарыліся вочы мае, выглядаючы Бога майго.
Больш чым валасоў на маёй галаве тых, што зненавідзелі мяне без прычыны. Падужэлі тыя, што чыняць мне пераслед, ворагі мае лжывыя; чаго не забіраў, аддаваў я тады.
Тых, хто мяне бяз віны ненавідзяць, больш чым валасоў на маей галаве і тых, што мяне несправядліва пахінаюць. Мушу зьвяртаці тое, чаго я ня браў.
Божа, Ты ведаеш неразумнасць маю, і злачынствы мае ад Цябе не ўтоены.
О Божа, Ты ведаеш маю дурноту: мае правіны адкрыты прад Табою.
Хай не пачырванеюць за мяне тыя, што чакаюць Цябе, Госпадзе, Госпадзе магуццяў. Хай не пасаромеюцца з-за мяне тыя, што шукаюць Цябе, Божа Ізраэля!
Ня дай, каб праз мяне сароміліся тыя, што на Цябе спадзяюцца, Госпадзе Божа! Каб ня стыдаліся праз мяне тыя, што Цябе шукаюць, Божа Ізраіля!
Бо з-за Цябе цярплю я ганьбу, сорам пакрывае твар мой;
Бо дзеля Цябе я цярплю зьнявагу: сорамам твар мой пакрыты.
чужым стаўся я для братоў маіх, і іншаземцам для сыноў маці маёй.
Я стаўся чужым для братоў маіх і незнаёмы для сыноў маей маткі.
Бо руплівасць па доме Тваім згрызае мяне, і знявагі тых, што зневажалі Цябе, звалілася на мяне.
Бо рупнасьць аб твой дом мяне зьядае і зьнявагі тых, што Цябе абражаюць, на мяне валяцца.
І аплакаў я ў посце душу маю, і залічылі яны гэта ганьбаю для мяне.
Душу сваю я змарыў пастом, і гэта за ганьбу мне палічылася.
Валасяніца на мне замест адзення майго, і стаўся я пасмешышчам для іх.
Замест вопраткі я ўздзеў валасяніну і для іх стаўся прыповесьцяй.
Нагаворваюць супраць мяне тыя, што сядзяць пры браме, і спяваюць пра мяне тыя, што п’юць віно.
Яны абмаўляюць мяне, пасядаўшы ў браме і прыпеўкі сьпяваюць, віно папіваючы.
А я — малітву маю да Цябе, Госпадзе, у час спагаднасці Тваёй, Божа. У бязмежжы міласэрнасці Тваёй выслухай мяне, у праўдзе збаўлення Твайго.
А я да цябе малюся, Госпадзе, у часе спрыяльным: о Божа, у ласцы тваей вялікай выслухай мяне, у праўдзе збаўленьня твайго!
Уратуй мяне з багны, каб я не заграз, уратуй, калі ласка, ад тых, што ненавідзяць мяне, і ад водных глыбіняў.
Вырві мяне з балота, каб я не заграз: выратуй ад тых, што мяне прасьледуюць, дый із водных глыбіняў!
Хай не зацягне мяне цячэнне водаў, хай не праглыне мяне вір, хай не самкне нада мною бездань пашчы сваёй, хай не закрые нада мной студня ўваходу свайго.
Каб цячэньне водаў не затапіла мяне, каб глыбь мяне не праглынула, каб бяздоньне свайго горла нада мною не замкнула!
Выслухай мяне, Госпадзе, бо спагадная міласэрнасць Твая; у бязмежжы міласэрнасці Тваёй зірні на мяне.
Выслухай мяне, Госпадзе, бо дабрата твая — ласкавая! Праз веліч ласкавасьці тваей зірні на мяне!
І не адварочвай аблічча Твайго ад слугі Твайго; бо перапалоханы я, хутчэй выслухай мяне.
І не хавай аблічча твайго ад слугі твайго, бо уціск абыймае мяне: пасьпяшы выслухаць мяне!
Прыхініся да душы маёй, абарані яе, барані мяне ад непрыяцеляў маіх.
Прыбліжся да душы маей і збаў яе (памсьці яе): супраць ворагаў маіх вызваль мяне!
Ты ведаеш ганьбу маю, і сорам мой, і знявагу маю. Перад Табою — усе тыя, што прыгнятаюць мяне;
Ты ведаеш таго, хто мяне зьневажае: мае прыгнятацелі — усе перад Табою.
ганьба знявечыла сэрца маё, і я змогся. І чакаў я таго, хто б падзяліў са мною смутак — і не было нікога, і таго, хто б суцешыў, — і не знайшоў.
Ганьба разьбіла маё сэрца — ад стыду і зьнявагі я зьнемагаю: чакаў спачуваньня, дык надарэмна, і прыяцеляў, дый не знайшоў іх!
І далі яны для ежы мне жоўць, і ў смазе маёй напаілі мяне воцатам.
За страву давалі мне жоўць, а як я меў смагу, напаілі мяне воцатам.
Хай стол іх станецца ім сілом, і адплатаю, і згаршэннем.
Няхай стол іхні стане пасткай для іх, а іхні збытак — падманам!
Хай вочы іх зацемрацца, каб не бачылі, і сцёгны іх абнясіль назаўсёды.
Хай зацьмяцца іхнія вочы, каб больш не бачылі, няхай паясьніца іх заўсёды дрыжыць!
Вылій на іх гнеў Твой, і лютасць гневу Твайго хай ахопіць іх.
Вылій на іх сваю запальчывасьць, а полымя гневу твайго няхай іх дасягне!
Хай будзе пустым іх панадворак, і ў палатках іх не будзе таго, хто б жыў у іх.
Няхай сяліба іхняя апусьцее, дый хай ніхто ня жыве ў іхніх палатках.
Бо таму, каго Ты пакараў, яны пераслед чынілі і павялічылі пакуту таго, каго Ты параніў.
Яны прасьледуюць, каго Ты пакараў, дый дадаюць ранаў тым, каго Ты параніў.
Прыкладзі несправядлівасць да несправядлівасці іх, і хай яны не прыйдуць да справядлівасці Тваёй.
Далучы злачынства да злачынства іхняга, каб ня мелі больш доступу да тваей справядлівасьці!
Хай выкрасляць іх з кнігі жывых і са справядлівымі хай не будуць упісаны.
Няхай яны будуць выкрэсьлены з кнігі жывых, каб ня былі запісаны з справядлівымі!
А я — бедны і спакутаваны; збаўленне Тваё, Божа, падтрымлівае мяне.
Я ж няшчасны і набалелы: твая помач, о Божа, хай падыйме мяне!
Буду хваліць я імя Бога з песняю і ўзвялічваць буду Яго ў пахвале.
Я славіць буду Імя Божае ў песьні і буду хваліць Яго з падзякаю.
І спадабаецца Госпаду [гэта] больш за валоў, больш за цяля, у якога рогі і капыты падрастаюць.
Гэта будзе Госпаду больш даспадобы, чымся вол, або цяля рагатае з капытамі.
Хай убачаць пакорлівыя і хай узвесяляцца; шукайце Бога і ажыве сэрца вашае,
Убачыць гэта пакорны і ўцешыцца: вы, што шукаеце Бога, хай сэрца вашае ажывіцца!
бо выслухаў бедных Госпад і вязняў Сваіх не адцураўся.
Бо Госпад слухае ўбогіх і вязьнямі сваімі не пагарджае.
Хай хваляць Яго нябёсы і зямля, моры і ўсе рэптыліі ў іх.
Няхай Яго хваляць неба і зямля, і мора і ўсё, што варушыцца ў ім!
Бо Бог збавіць Сіён і пабудуе гарады Юды; і паселяцца яны там і будуць ім валодаць.
Бо збавіць Бог Сыён, адбудуе мосты Юдэйскія: там будуць сяліцца і ўладаць імі.
І нашчадкі слуг Яго атрымаюць яго ў спадчыну, і тыя, што любяць імя Яго, будуць жыць у ім.
І насеньне слуг ягоных атрымае іх у спадчыну, а хто Імя ягонае любіць, жыць там будзе.