Псалтыр 9 псалом
Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Язэпа Германовіча
Кіраўніку хору. На мелодыю «Мут лабэн». Псальм Давідаў.
Кіраўніку хору — на арфе. Псальм Давідавы.
АЛЕФ. Буду славіць Цябе, Госпадзе, усім сэрцам маім, распавядаць пра ўсе цуды Твае.
Алеф. Выхваляю Цябе, Госпадзе, з усяго майго сэрца: усе цуды твае абвяшчаю.
Буду цешыцца і радавацца ў Табе, буду спяваць псальмы імю Твайму, Найвышэйшы!
Радуюся і весялюся Табою: Спяваю Імяні твайму, Найвышэйшы.
БЭТ. Калі ворагі мае паварочваюць назад, знясільваюцца яны і гінуць перад абліччам Тваім.
Бэт. Бо адступілі назад мае ворагі, пападалі і пагінулі перад тваім абліччам.
Бо ўчыніў Ты суд мой і справу маю; сеў Ты на пасадзе, Суддзя справядлівы.
Ты правёў мой суд і справу: засеў на троне як Судзьдзя справядлівы.
ГІМЭЛЬ. Ты ўгнявіўся на паганаў, знішчыў бязбожнага; імя іх зруйнаваў назаўсёды і на векі вечныя.
Гімэль. Ты ўзбурыўся на паганаў, выгубіў бязбожнікаў: імя іхняе вынішчыў на векі вечныя.
Ворагі знішчаны, сталася спусташэнне вечнае, і гарады зруйнаваў Ты: згінула памяць пра іх з імі разам.
Вораг зьнішчаны, руіна ягоная — навекі! Ты разбурыў гарады — памяць іхняя шчэзла.
ГЭ. Госпад жа вечна трывае, прыгатаваў Ён на суд пасад Свой.
Гэ. Але Госпад узсядае навекі: на суд уцьвярдзіў Ён трон свой.
І Сам будзе судзіць увесь свет па праўдзе, судзіць будзе народы паводле справядлівасці.
І будзе Ён сьвет судзіць па праўдзе і рассудзіць народы справядліва.
ВАЎ. І будзе Госпад прыстанішчам для прыгнеценага, прыстанішчам у час тугі, у трывозе.
Вау. Няхай будзе Госпад моцным прыпынкам прыгнечанаму, добрай апорай у час уціску.
І будуць спадзявацца на Цябе тыя, што спазналі імя Тваё, бо Ты не пакінуў тых, што шукаюць Цябе, Госпадзе.
На Цябе спадзяюцца тыя, што знаюць тваё Імя, Ты не пакідаеш тых, што Цябе, Госпадзе, шукаюць.
ДЗАЙН. Спявайце псальмы Госпаду, Які жыве на Сіёне, абвяшчайце пра дзейнасць Яго між паганаў.
Заін. Сьпявайце псальм Госпаду, што прабывае на Сыёне, апавядайце між народамі яго ўчынкі высокія!
Бо Той, Хто спаганяе за кроў, успомніў пра іх, не забыўся на плач убогіх.
Бо Ён — мсьціўца за кроў — аб іх прыпомніў: Ён не забыўся аб плачу няшчасных.
ГЭТ. Злітуйся нада мной, Госпадзе, паглядзі на прыгнёт мой ад ворагаў маіх, — Ты ўзносіш мяне ад брамы смерці,
Гэт. Зжалься нада мною, Госпадзе: глянь на ўціск мой ад тых, што мяне ненавідзяць, — падыймі мяне ад брамы сьмерці.
ТЭТ. каб абвясціў я ўсю хвалу Тваю пры браме дачкі Сіёна, каб радаваўся з дапамогі Тваёй.
Каб я абвяшчаў усю тваю хвалу ў брамах Дачкі Сыёну і каб радаваўся з твайго збаўлення!
Уваліліся пагане ў яму, якую зрабілі, у пастцы, што схавалі, заблыталася нага іх саміх.
Тэт. Пагане зваліліся ў яму, якую самі капалі, і ў сеці, што настаўлялі, іхняя нага ўблуталася.
Госпад даў спазнаць Сябе, учыніўшы суд; у справах рук сваіх заблытаўся грэшнік.
Госпад даў пазнаць Сябе, Суд учыніўшы: у дзеле рук сваіх бязбожнік ублутаўся.
ЁД. Няхай сыдуць грэшнікі ў пекла, усе пагане, што на Бога забываюцца.
Йод. Няхай вернуцца бязбожнікі ў пекла — усе народы, што Бога забыліся!
КАФ. Бо не да канца будзе забыты ўбогі; спадзяванне ўбогага не згіне ў вечнасці.
Бо не навекі будзе забыты ўбогі: надзея няшчасных не загіне назаўсёды.
Уздыміся, Госпадзе, хай не ўзвышаецца чалавек; хай будуць суджаны пагане перад абліччам Тваім.
Паўстань Госпадзе, каб чалавек не перамог: асудзі паганаў перад тваім абліччам!
Пастаў, Госпадзе, жах над імі, хай ведаюць пагане, што яны — людзі.
Напусьці на іх страх, Госпадзе! Няхай пазнаюць пагане, што яны — людзі.