Псалтыр 44 псалом

Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Язэпа Германовіча

 
 

Кіраўніку хору. Сыноў Корэ. Маскіль.
 
Кіраўніку хору. Песьня сыноў Карэявых.

Божа, на свае вушы мы пачулі; нашы бацькі нам расказалі пра справу, якую ўчыніў Ты ў дні іх, у дні даўнейшыя.
 
О, Божа! Мы чулі вушыма сваімі і бацькі нашы пераказалі нам: аб справе, якую Ты даканаў рукою сваею ў іхнія дні, у дні старадаўнія.

Ты рукой Тваёю прагнаў паганаў і насадзіў іх, вынішчыў народы і памножыў іх.
 
Каб іх асадзіць, Ты выгнаў народы: каб іх пашырыць, Ты зьнішчыў паганаў.

Бо яны не сваім мячом завалодалі зямлёю і не іх плячо збавіла іх, а Твая правіца, і плячо Тваё, і святло аблічча Твайго, бо Ты іх узлюбіў.
 
Бо ні сваім мячом яны здабылі зямлю, ані іх рука не дала ім перамогі, а правіца твая і рука твая і сьветласьць аблічча твайго, бо Ты іх мілаваў.

Ты — Валадар мой і Бог мой, Які даруеш збаўленне Якубу.
 
Гэта ты, мой Цар і Божа! Ты даваў перамогу Якубу.

З Табою мы праганялі непрыяцеляў нашых і ў імя Тваё стапталі паўстаючых супраць нас.
 
Праз цябе мы прагналі нашых праціўнікаў і ў тваё Імя ворагаў нашых растапталі.

Бо не ў сваім луку я ўпэўнены быў, і не меч мой збаўляў мяне.
 
Бо ні на свой лук я спадзяваўся і ня меч мой даваў перамогу.

Але Ты збавіў нас ад нападнікаў нашых і тых, што ненавідзелі нас, Ты пасарамаціў.
 
А праз цябе мы паканалі нашых праціўнікаў і Ты нашых ворагаў пакрыў стыдам.

Цэлы дзень мы будзем пахваляцца Богам і будзем вызнаваць імя Тваё вечна.
 
Штодзень мы хвалімся Богам і славім заўсёды Імя тваё.

Цяпер жа адпіхнуў Ты нас і пасарамаціў нас і не будзеш выступаць, Божа, побач з дабрадзейнасцямі нашымі.
 
Але ж ты мяне адкінуў і заўстыдізуў і ня йдзеш больш разам з нашым войскам.

Павярнуў Ты нас на ўцёкі перад непрыяцелямі нашымі; і тыя, што ўзненавідзелі нас, разрабавалі для сябе.
 
Ты павярнуў нас наўцёкі перад праціўнікам, а ворагі з радасьцяй нас рабавалі.

На ўбой выдаў Ты нас, быццам авечак, ды між народаў расцерушыў Ты нас.
 
Ты аддаў нас, як авечкі, каб нас пелі і расцярушыў нас між паганамі.

Народ Свой прадаў Ты за марную плату і не шмат здабыў Ты, прадаўшы яго.
 
Ты прадаў свой народ вельмі танна і не збагацеў праз гэта.

Ты выставіў нас на ганьбу нашым суседзям, на пагарджанне і на пасмешышча тым, што жывуць навокал нас.
 
Ты аддаў нас на ганьбу нашым суседзям, на насьмешку і лаянку вакольнаму люду.

Ты выставіў нас, як прыказку між паганамі, на пагардлівае ківанне галавою між народамі.
 
Ты ў прыслоўе ўвёў нас між (народамі), а пагане ківаюць галовамі над намі.

Няслава мая цэлы дзень перада мною, і сорам твару майго агарнуў мяне
 
Ганьба мая ўсьцяж стаіць перад маімі вачыма і ўстыд пакрывае аблічча маё,-

ад голасу таго, хто ўпікае мне і ўзводзіць паклёп на мяне, ад аблічча непрыяцеля і ката.
 
Ад голасу тых, што кідаюць зьнявагі і блюзьнерствы, ад вачэй ворага і мсьціцеля,-

Усё гэта найшло на нас, мы, аднак, не забыліся пра Цябе і не ўчынілі несправядлівасці ў адносінах да запавету Твайго.
 
Усё гэта звалілася на нас, хоць мы Цябе не здрадзілі,

Усё ж не адступілася назад сэрца наша і ногі нашыя не збочылі са сцежкі Тваёй;
 
Ані сэрцы нашыя не адвярнуліся, ані нашыя ногі не адхіліліся ад сьцежкі тваей,

але Ты ўпакорыў нас у месцы лісіным і прыкрыў нас ценем смерці.
 
Калі Ты скрышыў нас у зямлю шакалаў і атуліў нас сьмяротнай цемрай.

Калі б мы забыліся імя Бога нашага і калі б працягнулі рукі да боства чужога,
 
Калі б мы забыліся Імя нашага Бога і выцягвалі да бога чужога,

ці ж бы Бог не спытаў бы з нас за гэта? Ён жа пазведаў таямніцы сэрца.
 
Ці ж бы Бог не заўважыў гэтага? Ён, які ведае сакрэты сэрца?

Бо дзеля Цябе забіваюць нас увесь дзень, лічаць нас авечкамі на зарэз.
 
А дзеля Цябе забіваюць нас штодня, бо нас лічаць за авец на зарэз.

Прабудзіся, чаму дрэмлеш, Госпадзе? Прачніся і не пакідай [нас] да канца!
 
Паўстань! Што сьпіш, Госпадзе? Прачхніся, не пакідай нас навекі!

Чаму адварочваеш аблічча Сваё, забываешся пра гора наша і бяду нашую?
 
Чаму Ты хаваеш аблічча тваё? Забываеш наш уціск і гора нашае.

Бо ўпакорана ў попеле душа наша, цесна звязана з зямлёю чэрава наша.
 
Бо нашая душа ўкінена ў пыл, а нашае цела прыліпла да зямлі.

Паўстань, Госпадзе, падтрымай нас і адкупі нас дзеля міласэрнасці Тваёй.
 
Паўстань, прыйдзі на ўспамогу нам і выбаў нас дзеля міласьці тваей!