Псалтыр 44 псалом
Псалтыр
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Язэпа Германовіча
Кіроўцу хору. На музычным інструмэньце Шошан. Вучэньне. Сыноў Карэевых. Песьня каханьня.
Кіраўніку хору. Песьня сыноў Карэявых.
Маё сэрца вылілася добрым словам; я кажу: песьня мая пра Цара; язык мой — пяро хуткага пісьма.
О, Божа! Мы чулі вушыма сваімі і бацькі нашы пераказалі нам: аб справе, якую Ты даканаў рукою сваею ў іхнія дні, у дні старадаўнія.
Ты прыгажэйшы за сыноў чалавечых; мілата з Тваіх вуснаў вылілася; таму дабраславіў Цябе Бог навечна.
Каб іх асадзіць, Ты выгнаў народы: каб іх пашырыць, Ты зьнішчыў паганаў.
Аперажыся мечам па паясьніцы Тваёй, Магутны, славаю Тваёю і хараством Тваім,
Бо ні сваім мячом яны здабылі зямлю, ані іх рука не дала ім перамогі, а правіца твая і рука твая і сьветласьць аблічча твайго, бо Ты іх мілаваў.
і ў гэтым уборы Тваім пасьпяшайся, сядзь на калясьніцу дзеля праўды і лагоды і справядлівасьці, і правіца Твая пакажа Табе дзівосныя дзеі.
Гэта ты, мой Цар і Божа! Ты даваў перамогу Якубу.
Вострыя стрэлы Твае — народы ўпадуць прад Табою, — яны — у сэрцы ворагаў Царовых.
Праз цябе мы прагналі нашых праціўнікаў і ў тваё Імя ворагаў нашых растапталі.
Трон Твой, Божа, навечна; жазло праўды — жазло царства Твайго.
Бо ні на свой лук я спадзяваўся і ня меч мой даваў перамогу.
Ты палюбіў праўду і зьненавідзеў бяспраўе, таму памазаў Цябе, Божа, Бог Твой алеем радасьці больш, чым саўдзельцаў Тваіх.
А праз цябе мы паканалі нашых праціўнікаў і Ты нашых ворагаў пакрыў стыдам.
Усё адзеньне Тваё — як сьмірна і альяс і касія; з харомаў слановай косьці Цябе зьвесяляюць.
Штодзень мы хвалімся Богам і славім заўсёды Імя тваё.
Дочкі царскія ў Цябе сярод ганаровых; стала царыца праваруч Цябе ў Афірскім золаце.
Але ж ты мяне адкінуў і заўстыдізуў і ня йдзеш больш разам з нашым войскам.
Слухай, дачка, і глядзі, і прыхілі тваё вуха, і забудзь народ твой і дом бацькі твайго.
Ты павярнуў нас наўцёкі перад праціўнікам, а ворагі з радасьцяй нас рабавалі.
І запрагне Цар прыгажосьці тваёй; бо Ён Гасподзь твой, і ты пакланіся Яму.
Ты аддаў нас, як авечкі, каб нас пелі і расцярушыў нас між паганамі.
І дачка Тырская прыйдзе з дарункамі, і будуць прасіць цябе найбагацейшыя людзі.
Ты прадаў свой народ вельмі танна і не збагацеў праз гэта.
Уся слава Царовай дачкі ўсярэдзіне; адзежа яе шытая золатам;
Ты аддаў нас на ганьбу нашым суседзям, на насьмешку і лаянку вакольнаму люду.
ва ўзорыстай адзежы вядуць яе да Цара; за ёю вядуць да Цябе дзяўчат, сябровак яе.
Ты ў прыслоўе ўвёў нас між (народамі), а пагане ківаюць галовамі над намі.
Прыводзяць іх з радасьцю і пацяшэньнем, уваходзяць у харомы Царовыя.
Ганьба мая ўсьцяж стаіць перад маімі вачыма і ўстыд пакрывае аблічча маё,-
Замест бацькоў Тваіх будуць сыны Твае; Ты паставіш іх валадарамі на ўсёй зямлі.
Ад голасу тых, што кідаюць зьнявагі і блюзьнерствы, ад вачэй ворага і мсьціцеля,-
Зраблю імя Тваё памятным ва ўсіх пакаленьнях; таму народы будуць славіць Цябе векавечна.
Усё гэта звалілася на нас, хоць мы Цябе не здрадзілі,
