Псалтыр 138 псалом
Псалтыр
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Язэпа Германовіча
Кіроўцу хору. Псальма Давідава. Госпадзе! Ты выпрабаваў мяне і ведаеш.
Давідавы. Усім сэрцам буду я дзякаваць Табе, Госпадзе, бо Ты пачуў словы вуснаў маіх. Я сьпяваю Табе прад абліччам ангелаў.
Ты ведаеш, калі я сядаю і калі ўстаю; Ты разумееш думкі мае здалёк.
Даю глыбокі паклон прад тваім храмам сьвятым. Дзякую твайму Імяні за тваю любоў і тваю праўду, бо тваё абяцаньне перавышшае тваю славу.
Ці іду я, ці адпачываю, — Ты акружаеш мяне і ўсе дарогі мае Табе вядомыя.
Калі я клікаў, Ты выслухаў мяне і павялічыў сілу душы маей.
Яшчэ слова няма на мове маёй, — Ты, Госпадзе, ужо ведаеш яго дасканала.
Будуць дзякаваць Табе, Госпадзе, усе цары зямлі, бо яны чуюць абяцаньні з вуснаў тваіх.
Ззаду і сьпераду атачыў Ты мяне і кладзеш на мяне руку Тваю.
І будуць сьпяваць аб дарогах Гасподніх, бо вялікая слава Госпада.
Дзіўнае мне Тваё веданьне — высока, дасягнуць яго не магу!
Высокі Госпад, але бачыць пакорных, а на гордых пазірае здалёк.
Куды пайду ад Духа Твайго, ад аблічча Твайго куды ўцяку?
Калі я хаджу пасярод уціскаў, Ты даеш мне жыцьцё; супраць злосьці ворагаў маіх — Ты працягваеш руку і твая правіца ратуе мяне.
Ці на неба ўзыду — Ты там; ці сыду ў апраметную — і там Ты.
Усё Госпад зробіць за мяне. — Госпадзе, любоў твая навекі! Не пакінь дзела рук тваіх!
Ці вазьму крылы золку і перасялюся на край мора, —
і там рука Твая мяне павядзе, і ўтрымае мяне правіца Твая.
Ці скажу: можа, цемра ўкрые мяне, і сьвятло навокал мяне зробіцца ноччу;
але і цемра Цябе ад мяне не зацемрыць, і ноч сьветлая, быццам дзень; як цемра, так і сьвятло.
Бо Ты ўладзіў вантробы мае і выткаў мяне ў чэраве маці маёй.
Слаўлю Цябе, бо я дзівосна зладжаны. Дзівосныя дзеі Твае, і душа мая ўсьведамляе гэта,
Не схаваны былі ад Цябе косткі мае, калі мяне ў таямніцы стваралі, складалі мяне ў глыбіні нутрыны.
Зародак мой бачылі вочы Твае; у Тваёй кнізе запісаны ўсе дні, мне назначаныя, калі ніводнага зь іх яшчэ ня было.
Якія ўзьнёслыя для мяне намеры Твае, Божа, і як многа іх лікам!
Ці ж палічу іх, калі іх больш, чым пяску, калі прачынаюся, я ўсё Яшчэ з Табою.
О, калі б Ты, Божа, пабіў бязбожнага! Адыдзеце ад мяне, крыважэрныя!
Яны гавораць супроць Цябе бязбожна; марнае намышляюць ворагі Твае.
Ці ж мне ненавідзець Тваіх ненавісьнікаў, Госпадзе, і не пагрэбаваць тымі, што паўстаюць на Цябе?
Поўнаю нянавісьцю ненавіджу іх; ворагі яны мне.
Выпрабуй мяне, Божа, і ўведай сэрца маё; выпрабуй мяне, і ўведай намеры мае.
і глядзі, ці дарога мая бясьпечная, і накіруй мяне на шлях вечны.
