Псалтыр 40 псалом

Псалтыр
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Язэпа Германовіча

 
 

Кіроўцу хору. Псальма Давідава,
 
Кіраўніку хору. Псальм Давідавы.

Дабрашчасны, хто дбае пра ўбогага! У дзень бедства выбавіць яго Гасподзь.
 
Чакаў я зь вялікай надзеяй на Госпада і Ён схіліўся нада мною і выслухаў маё маленьне.

Гасподзь ахавае яго і жыцьцё яму зьберажэ; дабрашчасны ён на зямлі будзе. І Ты не здасі яго на волю ворагаў ягоных.
 
Вывеў мяне зь ямы пагібельнай, зь цяністага балота і ногі мае паставіў на скале, узмацняючы крокі мае.

Гасподзь умацуе яго на ложку хваробы ягонай. Ты зьменіш увесь ложак ягоны ў хваробе ягонай.
 
У вусны мае ўлажыў новую песьню — хвалу нашаму Богу. Многія ўбачаць і ўбаяцца і давераць будуць Госпаду.

Я сказаў: Госпадзе! зьлітуйся зь мяне, вылечы душу маю; бо зграшыў я прад Табою.
 
Шчасьлівы ёсьць той чалавек, які надзею сваю ўскладае на Госпада і ня схіляецца да непакорных і да тых, што блудзяць у няпраўдзе!

Ворагі мае пра мяне кажуць благое: «Калі ён памрэ, і загіне імя ягонае?»
 
О, колькі Ты, Госпадзе Божа мой, учыніў цудаў і замыслаў тваіх дзеля нас! Нікога няма Таба роўнага. Я хацеў бы гэта абвяшчаць і пераказаць, дый лішне іх многа, каб іх палічыць.

І калі хто прыходзіць пабачыць мяне, кажа няпраўду; сэрца ягонае складае ў сабе няпраўду, і ён, выйшаўшы, гаворыць пра тое.
 
Ахвярай (жэртваў) і дараў Ты не жадаў, але Ты вушы мне адчыніў. Ты не хацеў жэртваў і цэлапаленьняў за грэх.

Усе ненавідзяць мяне, шэпчуцца паміж сабою супроць мяне, благое супроць мяне намышляюць:
 
Тады я сказаў: “Вось я іду! у кніжным зьвітку мне прадпісана. . . ”

«слова Веліяла прыйшло на яго; ён лёг; і болей ня ўстане».
 
Тварыць волю тваю, Божа мой, роскаш мая і Закон твой — у глыбіні майго сэрца.

Нават чалавек мірны са мною, на якога я спадзяваўся, які еў мой хлеб, падняў на мяне нагу.
 
Я абвяшчаў справядлівасьць Госпада ў вялізнай грамадзе і вуснаў маіх я не спыняў, — Ты гэта ведаеш.

А Ты, Госпадзе, зьлітуйся зь мяне і мяне падымі, і я ім заплачу.
 
Справядлівасьці тваей я не ўкрываў у глыбіні майго сэрца: я гаварыў пра вернасьць тваю і ўспамогу тваю, я не затаіў тваей міласьці і тваей праўды перад вялікім зборам.

З таго даведаюся, што Ты любіш мяне, калі вораг мой не апануе мяне,
 
А Ты, Госпадзе, не зачыняй ласкавасьці тваей ад мяне! Міласьць твая — магутная і праўда твая няхай захавае мяне заўсёды!

а мяне захаваеш у цэласьці маёй і паставіш прад абліччам Тваім навечна.
 
Дый беды аблягаюць мяне — нельга іх палічыць: мае праступкі зваліліся на мяне, так што не магу іх больш бачыць! Іх больш як валосься на маей галаве і сэрца маё ўпала.

Дабраславёны Гасподзь, Бог Ізраілеў, адвечна й навечна! Амін, амін!
 
Будзь ласкаў, Госпадзе, збавіць мяне: пасьпяшы на ўспамогу мне, Госпадзе!