Псалтыр 131 псалом
Псалтыр
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Язэпа Германовіча
Песьня ўзыходжаньня. Спамяні, Госпадзе, Давіда, і ўсе ягоныя пакуты:
Песьня узыходжаньня. Давідава. Госпадзе! сэрца маё не надымаецца, ані вочы мае ня вывышаюцца. Я не увайшоў на шлях узвышэньня, ані дзівосаў, якія мяне перавышаюць.
як ён прысягаў Госпаду, даваў зарок Моцнаму Якава;
Не! Я трымаю душу маю у супакою і маўчаньні, як дзіця на лоне маткі сваей. Мая душа у-ва мне так, як (малое) дзіцятка.
«не ўвайду ў палатку дома майго, ня ўзыду на ложак мой;
Ізраэль, надзейся на Госпада — ад сяньня і навекі!
ня дам сну вачам маім і павекам маім дрымоты,
пакуль не знайду месца Госпаду, жытлішча Моцнаму Якава».
Вось, мы чулі пра яго ў Эфраце, знайшлі яго на палях Ярыма.
Пойдзем да жытлішча Ягонага, паклонімся падножжу ног Ягоных.
Стань, Госпадзе, на месца пакою Твайго, Ты і каўчэг магутнасьці Тваёй.
Сьвятары Твае апранаюцца ў праўду, і сьвятыя Твае ўзрадуюцца.
Дзеля Давіда, раба Твайго, не адвярні аблічча памазанца Твайго.
Прысягаў Гасподзь Давіду ў ісьціне, і не зрачэцца яе; «ад плоду ўлоньня твайго пасаджу на троне тваім.
Калі сыны твае будуць шанаваць запавет Мой і Мае сьведчаньні, якім Я іх навучу: дык і іхнія сыны вечна сядзецьмуць на троне тваім».
Бо выбраў Гасподзь Сіён; пажадаў яго жытлом Сабе.
«Гэта — спакой Мой навечна; тут пасялюся, бо Я пажадаў яго.
Ежу ягоную дабраслаўляючы дабраслаўлю, убогіх ягоных накармлю хлебам;
сьвятароў ягоных апрану ў выратаваньне, і сьвятыя ягоныя радасьцю ўзрадуюцца.
Там згадую рог Давіду, пастаўлю сьветач памазанцу Майму.
Ворагаў ягоных апрану ў сорам; а на ім будзе зьзяць вянок ягоны».
