Псалтыр 30 псалом

Псалтыр
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Язэпа Германовіча

 
 

Кіроўцу хору. Псальма Давідава.
 
Псальм Давідавы. Песьня на асьвячэньне храму.(а)

На Цябе, Госпадзе, надзея мая, хай сораму вавек ня мецьму; па праўдзе Тваёй збаві мяне;
 
Славіць Цябе буду, Госпадзе: Ты вызваліў мяне і ня даў маім ворагам цешыцца нада мною.

прыхілі да мяне вуха Тваё, пасьпяшайся збавіць мяне. Будзь мне каменнаю цьвярдыняю, прыстанішчам, каб уратаваць мяне,
 
Госпадзе, Божа мой, да Цябе я клікаў, а Ты вылячыў мяне.

бо Ты каменная гара мая і агароджа мая; дзеля імя Твайго вядзі мяне і кіруй мною.
 
Госпадзе, Ты вывеў душу маю з пекла, ажыўляючы мяне між тых, што сходзяць у магілу.

Выведзі мяне зь сеткі, якую тайна раскінулі на мяне; бо Ты цьвярдыня мая.
 
Радуйцеся ў Госпадзе тыя, што любіце Яго: выхваляйце памяць сьвятасьці Яго!

У Тваю руку аддаю дух мой; Ты выбаўляў мяне, Госпадзе, Божа праўды.
 
Бо гнеў ягоны трывае хвіліну, а ласкавасьць — на ўсё жыцьцё: увечары плач завітае, а на раніцы — крык радасьці!

Ненавіджу шаноўцаў марных ідалаў; а на Госпада надзея мая.
 
А я сказаў у сваім шчасьці: “Нішто не захістае мяне навекі!”.

Буду радавацца і весяліцца ў міласьці Тваёй, бо Ты прыгледзеўся да бедства майго, уведаў гора душы маёй,
 
Госпадзе, Ты ласкай сваей мяне ўмацаваў на горах непарушных: як ты хаваеш сваё аблічча, я трывожуся.

і не перадаў мяне ў рукі ворагаў; паставіў ногі мае на прасторным месцы.
 
Да Цябе, Госпадзе, я клічу: — у Бога майго я прасіў ласкі.

Умілажалься зь мяне, Госпадзе, бо мне цесна; высахла з гора вока маё, душа мая і нутроба мая.
 
Якая табе карысьць у крыві маей, што зыйду ў магілу? Ці ж пыл будзе хваліць Цябе і абвяшчаць праўду тваю?

Вычарпалася ў скрусе жыцьцё маё і леты мае ў стагнотах; зьнемагла ад грахоў маіх сіла мая, і высахлі косткі мае.
 
Пачуй Госпадзе і зжалься нада мною! Госпадзе, будзь мне успамогай.

Ад усіх маіх ворагаў стаўся я кляцьбою нават у суседзяў маіх і страшыдлам знаёмым маім; хто бачыць мяне на вуліцы, уцякае.
 
І Ты зьмяніў журбу маю ў танец (у радасьць): Ты зьняў зь мяне пакутны мяшок (лахман) і апрануў мяне радасьцяй.

Я забыты ў сэрцах, як мёртвы; я — як посуд разьбіты,
 
Так душа мая не змоўкла, і сьпяваць будзе маё сэрца. Госпадзе, Божа мой, выхваляць Цябе буду навекі!

бо чую ліхаслоўе многіх; адусюль жудасьць, калі яны змаўляюцца супраць мяне, намышляюць вырваць душу маю.
 

А я на Цябе, Госпадзе, спадзяюся; я кажу: Ты мой Бог.
 

У Тваёй руцэ дні мае; вызваль мяне ад рукі маіх ворагаў і ад тых, што гоняць мяне.
 

Пакажы сьветлае аблічча Тваё рабу Твайму; уратуй мяне літасьцю Тваёю.
 

Госпадзе! хай ня будзе мне сораму, што я Цябе заклікаю; а бязбожным хай будзе брыдка, хай прападуць у пекле.
 

Хай зьнямеюць вусны аблудныя, што гідоту гавораць на праведнага з пыхаю і пагардаю.
 

Як многа ў Цябе дабротаў, якія Ты прыхаваў тым, што баяцца Цябе, і якія Ты падрыхтаваў тым, што на Цябе спадзяюцца перад сынамі чалавечымі!
 

Ты хаваеш іх пад аслонай аблічча Твайго ад людзкіх бунтаў; хаваеш іх у зацішку ад ліхіх языкоў.
 

Дабраславёны Гасподзь, што ўчыніў мне дзівосны Свой мілажаль ва ўмацаваным горадзе!
 

У сумненьні маім я думаў: адхілены я ад вачэй Тваіх; але Ты пачуў голас малітвы маёй, калі я паклікаў Цябе.
 

Любеце Госпада, усе праведнікі Ягоныя; Гасподзь ахоўвае верных, а пагарднікам зь лішкам вяртае.
 

Будзьце мужныя, і хай мацуецца сэрца ваша, усе, хто надзею на Госпада мае!