Псалтыр 31 псалом
Псалтыр
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Язэпа Германовіча
Псальма Давідава. Вучэньне. Дабрашчасны, каму дараваны злачынствы, і чые грахі адшкадаваныя,
Кіраўніку хору. Псальм Давідавы.
дабрашчасны той, каму Гасподзь грахоў не залічыць, і ў чыім духу хітрыны няма!
У Табе, Госпадзе, маю апору: ня дай мне стыдацца навекі! У справядлівасьці тваей вызваль мяне і выбаві мяне!
Калі я маўчаў, састарэлі косткі мае ад штодзённага стогну майго,
Прыхілі да мяне вуха тваё, пасьпяшы да мяне: будзь мне скалой моцы і замчышчам крэпкім, каб мяне ацаліць.
бо дзень і ноч нада мною рука Твая цяжкая; зьнікла сьвежасьць мая, як у летнюю сушу.
Бо Ты — скала мая і цвярдыня мая: дзеля Імяні твайго вядзі мяне і кіруй мною!
Але Я адкрыў табе грэх мой і ня ўтоіў беззаконьня майго; я сказаў: «вызнаю Госпаду злачынствы мае»; і Ты зьняў зь мяне віну грэху майго.
Выцягні мяне з сеці, што на мяне наставілі, бо Ты — мая абарона.
За тое памоліцца Табе кожны праведнік у час адпаведны, і тады разьліва вялікай вады не дастане яго.
У рукі твае аддаю дух мой! Ты, Госпадзе, мяне збаўляеш,(а) Божа праўдзівы.
Ты — маё покрыва; Ты асланяеш мяне ад скрухі, атачаеш мяне радасьцямі збавеньня.
Ты ненавідзіш тых, што служаць марным ідалам, а я даверыўся Табе.
«Увяду цябе ў розум, настаўлю цябе на шлях, па якім табе йсьці; буду табой кіраваць, вока Маё над табою».
Дай мне радавацца і весяліцца ў тваей любові! Ты глянуў на бядоту маю, пазнаў гаротнасьць душы маей.
«Ня будзьце, як конь, як мул бязглузды, чые храпы цугляць трэба кілзамі і аброцьцю, каб яны Табе ўпакорваліся.
Ты ня выдаў мяне ў рукі ворага: паставіў ногі мае на вольны прастор.
Шмат смуткаў бязбожнаму; а таго, хто на Госпада мае надзею, атачае міласьць.
Зжалься нада мною, Госпадзе, бо я ўцісьнены! Ад слёз захавай вочы мае, горла і цела маё.
Весялецеся ў Госпадзе, цешцеся, праведныя; сьпявайце радасна ўсе, у каго шчырае сэрца.
Бо жыцьцё маё прайшло ў жудасьці, а мае гады ў уздыханьні: сіла мая змаглася ў цяжары, а косьці мае пасохлі.
