Псалтыр 72 псалом
Псалтыр
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Язэпа Германовіча
Псальма Асафава. Які добры Бог да Ізраіля, да чыстых сэрцам!
Саламона. О, Божа, даў суд твой цару і справядлівасьць тваю сыну цара!
А я — ледзь ногі мае не пахіснуліся, ледзь падэшвы мае не пакаўзнуліся, —
Каб ён кіраваў народам тваім справядліва і пакорнымі тваімі паводле права.
я быў ліхім пазайздросьціў, як пабачыў дабрадзенства бязбожных,
Каб горы прынесьлі народу супакой і ўзгоркі — справядлівасьць.
бо няма ім цярпеньняў да самае сьмерці, і сіла моцная ў іх;
Каб рассудзіў уніжаных з народу, ратаваў дзяцей убогіх і скрышыў іхніх гвалтоўнікаў.
на працы людзкой іх няма, і разам зь людзьмі яны ўціску ня знаюць.
І будзе ён жыць з роду ў род, пакуль будзе сонца ды месяц.
Вось таму іхняя пыха, як нашыйнік, абклала іх, і дзёрзкасьць, як убор, аблягае іх;
Няхай усходзе як дождж на атаву, як улева, што навадняе зямлю!
вылазяць ім вочы ад тлушчу, жаданьні ў сэрцы іхнім варушацца,
За яго дзён закрасуе справядлівасьць і мір глыбокі, пакуль трывае месяц.
сьмяюцца яны з усяго; зласьліва паклёпы наводзяць; ганарыста гавораць;
І будзе ён панаваць ад мора да мора і ад Ракі — аж да краю зямлі.
вусны свае ўзносяць да неба, — а іхні язык па зямлі валачэцца.
Перад ім паклоняцца праціўнікі, а ворагі яго лізаць будуць пыл (зямлі).
Таму туды ж зьвяртаецца народ ягоны, і п’юць ваду поўнаю чараю
Цары Тарсу і астравоў прыносяць яму дарункі, цары Арабіі і Сабы дадуць ахвяры.
і кажуць: «як уведае Бог? і ці мае Ўсявышні веданьне?»
І паклоняцца яму ўсе цары, усе народы яму служыць будуць.
І вось гэтыя грэшнікі песьцяцца на гэтым сьвеце і памнажаюць багацьце.
Бо ён паратуе ўбогага, які помачы кліча і няшчаснага, што помачы не мае.
І сказаў я: ці ж не дарма ачышчаў я сэрца маё і ў нянавісьці абмываў мае рукі,
Ён літуецца над слабым і небаракам і збавіць душы беднякоў.
і ўвесь дзень я цярплю ўдары, і кожнае раніцы кару прымаю?
З уціску і гвалту вызваліць іх душы, і дарагая будзе іхняя кроў у ягоных вачах.
Калі б я сказаў: буду так разважаць, як яны, — дык здрадзіў бы роду сыноў Тваіх.
(Няхай жыве і хай даюць яму золата з Сабы!) і будуць маліцца за яго заўсёды, і багаслаўляць штодня (яму).
І задумаўся я, як зразумець гэта; але цяжка яно ў вачах маіх,
Будзе багацьце збожжа на зямлі — аж да верху гораў! Празьмерна, як на Ліване (лясы), будуць шумець каласы і ў гарадах расцьвітуць (людзі) як трава ў полі.
пакуль не ўвайшоў я ў сьвятыню Божую, і не зразумеў іхняга канца.
Хай будзе багаслаўлёнае ягонае Імя навекі, пакуль сонца будзе трываці. Багаслаўлёныя будуць у ім усе плямёны зямлі і будуць славіць яго ўсе народы.
Так! на коўзкіх шляхах паставіў Ты іх, і скідаеш іх у прорвішчы.
Хай будзе пахвалёны Госпад, Бог Ізраіля, які Сам адзін творыць цуды!
Як зьнянацку яны ўвайшлі ў спусташэньне, згінулі, зьніклі ад жахаў!
І багаслаўлена хай будзе ягонае слаўнае Імя навекі! Уся зямля няхай поўніцца славай ягонай! Аман! Аман!
Як сном пасьля абуджэньня, так Ты, Госпадзе, іх разбудзіўшы, зьнішчыш іхнія мроі.
Канец малітваў Давіда, сына Ессея.
Калі кіпела сэрца маё і трымцела нутрына мая,
быў я тады неразумны, нічога ня цяміў; як быдла быў я прад Табою.
Але заўжды я з Табою; Ты трымаеш мяне за правую руку:
Ты вядзеш мяне паводле радаў Тваіх, і потым у славу прымаеш мяне.
Хто мне на небе? і з Табою нічога не хачу на зямлі.
Зьнемагае цела маё і сэрца маё; Бог — цьвярдыня сэрца майго і частка мая навечна,
бо вось гінуць усе, хто збочвае ад Цябе; Ты нішчыш кожнага, хто ад Цябе адступаецца.
А мне добра набліжацца да Бога! На Госпада Бога паклаў я надзею маю, каб абвяшчаць усе дзеі Твае!
