Псалтыр 103 псалом

Псалтыр
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Язэпа Германовіча

 
 

Псальма Давідава пра стварэньне сьвету. Дабраславі, душа мая, Госпада! Госпадзе, Божа мой! Ты дзівосна вялікі. Ты ўбраны ў славу і ў веліч,
 
Давідавы. Багаслаў, душа мая Госпада! З усяго нутра майго — імя сьвятое Яго!

Ты ўбіраешся ў сьвятло, як у шаты, прасьціраеш нябёсы, як заслону,
 
Багаслаў душа мая Госпада і не забывайся ніякіх дабрадзействаў Яго!

ладзіш над водамі вышынныя харомы Твае, робіш хмары Твае калясьніцаю, крочыш на крылах ветру.
 
Ён, Які адпускае усе правіны твае, які лечыць цябе з усякае слабасьці

Ты творыш анёлаў Тваіх з духаў, слуг Тваіх — з вагню палымянага.
 
Які жыццё тваё ратуе ад згубы (ад магілы), які карануе цябе любоўю і ласкавасьцяй.

Ты паставіў зямлю на цьвёрдых асновах: не пахісьнецца яна векавечна.
 
Які насычае дабром гады твае і як арліная аднаўляецца маладосьць твая.

Безданьню, як вопраткаю, накрыў Ты яе; на горах воды стаяць.
 
Госпад, які творыць правасудзьдзе і належны суд для усіх прыгнечаных.

Ад пагрозы Тваёй уцякаюць яны, ад голасу грому Твайго пабеглі яны;
 
Ён паказаў шляхі свае Майсею, учынкі свае вялікія дзецям Ізраіля.

узыходзяць на горы, сыходзяць у даліны, на месца, якое Ты ім назначыў.
 
Міласэрны Госпад і ласкавы, да гневу няскоры і шчодры на любоў.

Ты паклаў мяжу, якой не пяройдуць, і ня вернуцца зямлю пакрыць.
 
Не бясконца Ён будзе заўзяты і не назаўсёды гневам палае.

Ты паслаў крыніцы ў даліны; паміж гор цякуць воды,
 
Няводле грахоў нашых Ён нам аддае і не паводле правінаў нашых адплачвае,

пояць усіх зьвяроў польных; дзікія аслы спатольваюць смагу сваю.
 
Але, як высока неба над зямлёю, так магутна любоў Яго для тых, што Яго баяцца.

Каля іх жывуць птушкі нябесныя, з гольля падаюць галасы.
 
Як далёкі ўсход ад захаду, так аддаляе Ён нашыя грахі ад нас

Ты напойваеш горы з вышыняў Тваіх, плёнам дзеяў Тваіх зямля насычаецца.
 
Як літуецца бацька над сынамі, так літасьцівы Г-д над тымі, што Яго баяцца.

Ты росьціш быдлу траву, і зеляніну на спажытак чалавеку, каб ежу зь зямлі здабываў,
 
Ён ведае, з чаго мы зьлеплены, — памятае, што мы — толькі пыл. О, чалавек!

і віно, якое вяселіць сэрца чалавеку, і алей, ад якога блішчыць твар ягоны, і хлеб, які мацуе сэрца чалавеку.
 
Дні ягоныя як травы: як краска ў полі як, так ён цьвіце.

Насычаюцца дрэвы Госпада, кедры Ліванскія, якія Ён пасадзіў;
 
Ледзь подмух ветру прамкнець і няма ўжо яго, і ягонае месца не пазнае яго.

на іх гняздуюцца птушкі: яліны — пад гняздо буслам,
 
Але любоў Госпада над тымі, што Яго баяцца трывае ад веку й да веку і справядлівасьць ягоная над сынамі сыноў іхніх.

высокія горы — сарнам; каменныя скалы — сховы зайцам.
 
Над тымі, што сьцерагуць запавет Яго ды законы Яго памятаюць, спаўняці.

Ён стварыў месяц на азначэньне часу; сонца ведае свой захад.
 
Госпад умацаваў пасад свой на нябёсах і над усім пануе Яго валадарства.

Ты прасьціраеш цемру, і бывае ноч: уначы бадзяюцца ўсе лясныя зьвяры;
 
Багаслаўце Госпада, усе Ангелы Яго, магутныя сілаю, што выпаўняеце загады Яго, пакорныя голасу слова Яго!

ільвы, якія рыкаюць па здабычы і просяць у Бога ежы сабе.
 
Багаслаўце Госпада, ўсе войскі Яго, слугі Яго, што выпаўняеце волю Яго!

Устае сонца, і яны зьбіраюцца і кладуцца ў свае логвішчы;
 
Багаслаўце Госпада, ўсе творы Ягоныя па ўсіх месцах Яго валадарства! Багаслаў душа мая Госпада!

выходзіць чалавек на дзеі свае і на працу сваю да вечара.
 

Як многа дзеяў Тваіх, Госпадзе! Усё стварыў Ты мудра; зямля поўная твораў Тваіх.
 

Гэта мора — вялікае і шырокае: там паўзуны, якім ліку няма, жывёлы малыя і вялікія;
 

там плаваюць караблі, там гэты левіяфан, якога Ты стварыў гуляць у ім.
 

Усе яны ад Цябе чакаюць, каб Ты даў ім ежу сваечасова.
 

Даеш ім — прымаюць; адкрываеш далоню Тваю — насычаюцца дабром;
 

схаваеш аблічча Тваё — палохаюцца; забіраеш у іх дух — паміраюць, і ў пыл свой вяртаюцца.
 

пашлеш дух Твой — ствараюцца, і Ты абнаўляеш улоньне зямлі.
 

Хай будзе Госпаду слава навечна; хай радуецца Гасподзь дзеямі Сваімі.
 

Паглядзіць на зямлю, і яна трасецца; дакранецца да гор, і дымяцца.
 

Буду сьпяваць Госпаду ўсё жыцьцё маё, буду сьпяваць Богу майму, пакуль я ёсьць.
 

Хай Яму паспрыяе песьня мая; буду радавацца ў Госпадзе.
 

Хай зьнікнуць грэшнікі зь зямлі, і бязбожных хай болей ня будзе. Дабраславі, душа мая, Госпада! Алілуя!