Псалтыр 21 псалом
Псалтыр
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Язэпа Германовіча
Кіроўцу хору. На золку. Псальма Давідава.
Кіраўніку хору. Псальм Давідавы.(а)
Божа мой! Божа мой! нашто Ты пакінуў мяне? Далёкія словы крыку майго ад ратунку майго.
Твая моц радуе цара, Госпадзе: о, як помач твая яго цешыць!
Божа мой! я клічу ўдзень — і Ты не аказваешся, уначы — і няма мне супакаеньня.
Ты даў яму, чаго жадала сэрца ягонае, і не адмовіў яму, чаго прасіў вуснамі сваімі.
Але Ты, Сьвяты, жывеш сярод пахвалаў Ізраіля.
Бо Ты аперадзіў яго памысным благаславенствам, карону з чыстага золата узлажыў на галаву яго.
На Цябе спадзяваліся нашы бацькі; спадзяваліся, і Ты вызваляў іх,
Ты даў яму жыцьцё, якога ён прасіў і доўгае жыцьцё — аж навекі!
да Цябе заклікалі яны, і былі ратаваныя; на Цябе спадзяваліся, і ня былі пасаромленыя.
Вялікая слава яго — праз тваю помач: Ты ўзлажыў на яго чэсьць і бляск (веліч).
А я чарвяк, а не чалавек, зьнявага ў людзей і пагарда ў народзе.
Бо Ты ўчыніў яго благаслаўлёным навекі: Ты ўзвесяліў яго шчасьцем перад сваім абліччам.
Усе, хто бачыць мяне, клянуць мяне; кажуць вуснамі, галавою ківаюць:
Бо цар спадзяецца на Госпада і не пахісьнецца ён праз ласку Найвышэйшага.
«ён спадзяваўся на Госпада; хай вызваліць яго, хай уратуе, калі ён даспадобы Яму».
Рука твая знайдзе ўсіх праведнікаў тваіх, правіца твая дасягне тваіх ворагаў.
Але Ты вывеў мяне з улоньня матчынага; уклаў у мяне надзею каля грудзей маці маёй.
Ты ўкінеш іх у агністую печ у дзень твайго зьяўленьня. Госпад іх выгубіць у гневе сваім, і агонь іх пажрэць.
Табе я даручаны ад нараджэньня; ад улоньня маці маёй Ты — мой Бог.
Ты вынішчыш плод іх на зямлі, — насеньне іх паміж сыноў чалавечых.
Не адыходзь ад мяне, бо блізіцца скруха, а памочніка няма.
Пачыналі яны ліхое супраць Цябе, укладалі пляны, — ня перамогуць!
Многа цялят абступілі мяне, тлустыя Васанскія акружылі мяне;
Бо Ты іх прымусіш уцякаці, нацягнеш лук свой у твар іхні.
разьзявілі пашчу сваю на мяне, як леў, які прагне здабычы і рыкае.
Госпадзе, паўстань у моцы тваей! Мы будзем сьпяваці і славіць тваю магутнасьць.
Я разьліўся, нібы вада; усе косткі мае рассыпаліся; сэрца маё, быццам воск, зрабілася, растала ў нутрыне маёй.
Моц мая высахла, як чарапок; язык мой прыліп да гартані маёй, і Ты зьвёў мяне ў пыл сьмяротны.
Бо сабакі мяне атачылі, хэўра злыдняў мяне абступіла, прабілі рукі мае і ногі мае;
можна было палічыць усе косткі мае, а яны дзівяцца, робяць зь мяне відовішча,
дзеляць рызы мае між сабою; і за адзежу маю кідаюць жэрабя.
Але Ты, Госпадзе, не адыходзь ад мяне; сіла мая! пасьпяшайся мне на дапамогу;
душу маю аслані ад меча і ад сабак самотную маю;
уратуй мяне ад ільвінае пашчы і ад рагоў аднарогаў, пачуўшы, выратуй мяне.
Буду абвяшчаць імя Тваё братам маім, славіць буду Цябе на сходзе.
Вы, што баіцеся Госпада! Усхвалеце Яго. Увесь род Якаваў! праславі Яго. Хай баіцца Яго ўвесь род Ізраілеў!
Бо Ён не пагрэбаваў скрухаю спрагненага і не адцураўся яе, і ня ўхіліў ад яго аблічча Свайго, а пачуў яго, калі той паклікаў Яго.
Табе хвала мая на сходзе вялікім; спраўджу свае абяцаньні перад тымі, хто баіцца Яго.
Хай ядуць бедныя і насычаюцца; хай уславяць Госпада тыя, што шукаюць Яго; хай жывуць сэрцы вашыя векапомна!
Схамянуцца і да Госпада вернуцца ўсе канцы зямлі, і схіляцца прад Табою ўсе плямёны язычнікаў,
бо Гасподняе ёсьць царства, і Ён — Уладар над народамі.
Будуць есьці і пакланяцца ўсе сытыя на зямлі; схіляцца прад Ім усе, што сыходзяць у тло і ня могуць захаваць жыцьця свайго.
І нашчадкі служыцьмуць Яму, і будуць звацца Гасподнімі вечна,
прыйдуць і абвяшчацьмуць праўду Ягоную людзям, якія народзяцца, якіх стварыў Гасподзь.
