Псалтыр 21 псалом
Псалтыр
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Чарняўскага 2017
Кіроўцу хору. На золку. Псальма Давідава.
Кіраўніку хору. Псальм Давідаў.
Божа мой! Божа мой! нашто Ты пакінуў мяне? Далёкія словы крыку майго ад ратунку майго.
Госпадзе, цар парадуецца з магутнасці Тваёй. О, як вельмі пацешыцца ён і з Тваёй помачы!
Божа мой! я клічу ўдзень — і Ты не аказваешся, уначы — і няма мне супакаеньня.
Выканаў Ты жаданне сэрца яго для яго, і не адмовіў просьбе яго вуснаў.
Але Ты, Сьвяты, жывеш сярод пахвалаў Ізраіля.
Бо папярэдзіў Ты яго шчодрымі дабраславеннямі, усклаў на галаву яго з найчысцейшага золата вянец.
На Цябе спадзяваліся нашы бацькі; спадзяваліся, і Ты вызваляў іх,
Прасіў ён жыцця ў Цябе, і Ты надзяліў [ім] яго — доўгасцю дзён навечна і на векі вечныя.
да Цябе заклікалі яны, і былі ратаваныя; на Цябе спадзяваліся, і ня былі пасаромленыя.
Вялікая хвала яго ва ўспамозе Тваёй, велічы і гожасці дадасі Ты яму;
А я чарвяк, а не чалавек, зьнявага ў людзей і пагарда ў народзе.
бо дадасі Ты яму дабраславенне на векі вечныя, усцешыш яго радасцю перад абліччам Сваім.
Усе, хто бачыць мяне, клянуць мяне; кажуць вуснамі, галавою ківаюць:
Цар бо здавяраецца Госпаду і ў ласцы Найвышэйшага не пахіснецца.
«ён спадзяваўся на Госпада; хай вызваліць яго, хай уратуе, калі ён даспадобы Яму».
Хай дасягне рука Твая ўсіх непрыяцеляў Тваіх, хай дасягне правіца Твая ўсіх ненавіснікаў Тваіх.
Але Ты вывеў мяне з улоньня матчынага; уклаў у мяне надзею каля грудзей маці маёй.
Памясці іх нібы ў печ вогненную ў час з’яўлення Твайго:
Табе я даручаны ад нараджэньня; ад улоньня маці маёй Ты — мой Бог.
выгубі патомства іх з зямлі і семя іх з ліку сыноў чалавечых.
Не адыходзь ад мяне, бо блізіцца скруха, а памочніка няма.
Бо яны задумалі супраць Цябе ліхое, учынілі нараду, — але яны не змогуць нічога.
Многа цялят абступілі мяне, тлустыя Васанскія акружылі мяне;
Ты павернеш іх назад, накіруеш лук Твой у іх твар.
разьзявілі пашчу сваю на мяне, як леў, які прагне здабычы і рыкае.
Падыміся, Госпадзе, у магутнасці Сваёй! Апяём і праславім магутнасць Тваю.
Я разьліўся, нібы вада; усе косткі мае рассыпаліся; сэрца маё, быццам воск, зрабілася, растала ў нутрыне маёй.
Моц мая высахла, як чарапок; язык мой прыліп да гартані маёй, і Ты зьвёў мяне ў пыл сьмяротны.
Бо сабакі мяне атачылі, хэўра злыдняў мяне абступіла, прабілі рукі мае і ногі мае;
можна было палічыць усе косткі мае, а яны дзівяцца, робяць зь мяне відовішча,
дзеляць рызы мае між сабою; і за адзежу маю кідаюць жэрабя.
Але Ты, Госпадзе, не адыходзь ад мяне; сіла мая! пасьпяшайся мне на дапамогу;
душу маю аслані ад меча і ад сабак самотную маю;
уратуй мяне ад ільвінае пашчы і ад рагоў аднарогаў, пачуўшы, выратуй мяне.
Буду абвяшчаць імя Тваё братам маім, славіць буду Цябе на сходзе.
Вы, што баіцеся Госпада! Усхвалеце Яго. Увесь род Якаваў! праславі Яго. Хай баіцца Яго ўвесь род Ізраілеў!
Бо Ён не пагрэбаваў скрухаю спрагненага і не адцураўся яе, і ня ўхіліў ад яго аблічча Свайго, а пачуў яго, калі той паклікаў Яго.
Табе хвала мая на сходзе вялікім; спраўджу свае абяцаньні перад тымі, хто баіцца Яго.
Хай ядуць бедныя і насычаюцца; хай уславяць Госпада тыя, што шукаюць Яго; хай жывуць сэрцы вашыя векапомна!
Схамянуцца і да Госпада вернуцца ўсе канцы зямлі, і схіляцца прад Табою ўсе плямёны язычнікаў,
бо Гасподняе ёсьць царства, і Ён — Уладар над народамі.
Будуць есьці і пакланяцца ўсе сытыя на зямлі; схіляцца прад Ім усе, што сыходзяць у тло і ня могуць захаваць жыцьця свайго.
І нашчадкі служыцьмуць Яму, і будуць звацца Гасподнімі вечна,
прыйдуць і абвяшчацьмуць праўду Ягоную людзям, якія народзяцца, якіх стварыў Гасподзь.
