Псалтыр 58 псалом
Псалтыр
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Чарняўскага 2017
Кіроўцу хору. Не загубі. Залатая псальма Давіда, калі Саўл паслаў пільнаваць дом ягоны, каб забіць яго.
Кіраўніку хору. Паводле «Не руйнуй». Давідаў. Міктам.
Вызваль мяне ад маіх ворагаў, Божа мой! абарані мяне ад тых, што на мяне паўстаюць.
Ці на самай справе, о магутныя, прамаўляеце вы справядліва, ці па праўдзе судзіце вы сыноў чалавечых?
вызваль мяне ад злачынцаў; уратуй ад крыважэрных,
Між іншым, чыніце вы ў сэрцы несправядлівасці, на зямлі рукі вашыя спараджаюць раз’ятранасць.
бо вось, яны цікуюць за душою маёю; на мяне зьбіраюцца дужыя, не за правіну маю і не за грэх мой, Госпадзе;
Адлучаны грэшнікі ад улоння, зблукалі ад [самага] чэрава тыя, што прамаўляюць фальшыва.
бязь віны маёй зьбягаюцца і зброю рыхтуюць; паўстань мне на дапамогу, і паглядзі.
Атрута іх падобная да змяінай, быццам у глухой гадзюкі, што закрывае вушы свае,
Ты, Госпадзе, Божа сілы, Божа Ізраілеў, паўстань, каб наведаць усе народы, не шкадуй нікога зь бязбожных беззаконьнікаў:
якая не пачуе голасу заклінальнікаў і чараўніка, спрактыкаванага ў заклінанні.
увечары вяртаюцца яны, як сабакі скуголяць, і вакол горада ходзяць:
Божа, скрышы ім зубы ў іх роце, выламі клыкі ў ільвятаў, Госпадзе.
вось, яны вырыгаюць нагану сваім языком; у іхніх вуснах — мечы: «бо», думаюць, «хто чуе?».
Хай сплывуць яны, як вада імклівая, бы трава стаптаная, хай ссохнуць.
Але Ты, Госпадзе, зь іх пасьмяешся; Ты пасароміш усе народы.
Быццам слімак, што знікае, марнеючы, быццам выкідыш жанчыны, які не бачыць сонца.
Сіла — у іх, але я да Цябе іду, бо Бог — мой заступнік.
Перш чым катлы вашыя адчуюць крушыннік, [што гарыць], быццам жывы, — так, быццам полымя гневу паглыне іх.
Бог мой, Які любіць мяне, папярэдзіць мяне; Бог дасьць мне глядзець на ворагаў маіх.
Весяліцца справядлівы, калі ўбачыць пакаранне, ён мые свае ногі ў крыві грэшніка.
Не забівай іх, каб не забыўся народ мой; разьвей іх сілаю Тваёю, і скінь іх, Госпадзе, наш абаронца.
І скажа чалавек: «Ёсць плён для справядлівага, усё ж такі ёсць Бог, Які судзіць іх на зямлі».
Слова іхняга языка ёсьць грэх іхніх вуснаў; няхай пыхай сваёю яны зловяцца, за прысягу і за ману, якую яны вымаўляюць.
У гневе іх зьнішчы, зьнішчы, каб прапалі яны; і хай ведаюць, што Бог валадарыць над Якавам аж да краю зямлі.
Хай вяртаюцца ўвечары, як сабакі скуголяць, і вакол горада ходзяць;
хай бадзяюцца, ежу шукаюць, і ў нянасыці ночы праводзяць.
А я буду славіць сілу Тваю і з самае раніцы ласку Тваю абвяшчаць; бо Ты быў аслонаю мне і сховам у дзень майго бедства.
Сіла мая! Цябе буду я апяваць; бо Бог — мой заступнік, Бог мой, Які любіць мяне.
