Псалтыр 138 псалом
Псалтыр
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Аляксандара Надсана
Кіроўцу хору. Псальма Давідава. Госпадзе! Ты выпрабаваў мяне і ведаеш.
Кіраўніку хору. Псалом Давіда. Божа, Ты мяне выпрабаваў і пазнаў мяне.
Ты ведаеш, калі я сядаю і калі ўстаю; Ты разумееш думкі мае здалёк.
Ты пазнаў, калі я сядаю і калі ўстаю; думкі мае Ты зразумеў здалёку.
Ці іду я, ці адпачываю, — Ты акружаеш мяне і ўсе дарогі мае Табе вядомыя.
Ты выведаў сьцежку маю і шлях мой і ўсе дарогі мае прадбачыў.
Яшчэ слова няма на мове маёй, — Ты, Госпадзе, ужо ведаеш яго дасканала.
Бо няма няшчырасьці на языку маім. Вось Ты, Госпадзе, пазнаў усё — апошняе і старадаўняе.
Ззаду і сьпераду атачыў Ты мяне і кладзеш на мяне руку Тваю.
Ты стварыў мяне і паклаў на мяне руку сваю.
Дзіўнае мне Тваё веданьне — высока, дасягнуць яго не магу!
Твая веда зьдзіўляе мяне: яна цяжкая, я ня ў змозе спасьцігнуць яе.
Куды пайду ад Духа Твайго, ад аблічча Твайго куды ўцяку?
Куды пайду ад духу Твайго і куды ўцяку ад твару Твайго?
Ці на неба ўзыду — Ты там; ці сыду ў апраметную — і там Ты.
Калі ўзыду на неба, Ты там; у апраметную спушчуся, і там Ты прысутны.
Ці вазьму крылы золку і перасялюся на край мора, —
Калі зранку вазьму крылы мае і пасялюся на краі мора —
і там рука Твая мяне павядзе, і ўтрымае мяне правіца Твая.
і там рука Твая павядзе мяне і правіца Твая падтрымае мяне.
Ці скажу: можа, цемра ўкрые мяне, і сьвятло навокал мяне зробіцца ноччу;
І сказаў я: «Можа, цемра схавае мяне?» Але і ноч — сьвятло ў раскошы маёй,
але і цемра Цябе ад мяне не зацемрыць, і ноч сьветлая, быццам дзень; як цемра, так і сьвятло.
бо і цемра ня цёмная ў Цябе, і ноч стане сьветлай, як дзень: як цемра яе, так і сьвятло яе.
Бо Ты ўладзіў вантробы мае і выткаў мяне ў чэраве маці маёй.
Бо Ты, Госпадзе, заўладаў нутром маім, ад улоньня маці маёй Ты дапамагаў мне.
Слаўлю Цябе, бо я дзівосна зладжаны. Дзівосныя дзеі Твае, і душа мая ўсьведамляе гэта,
Буду славіць Цябе, бо Ты дзівосны бяз меры, творы Твае годныя подзіву, і душа мая добра ведае гэта.
Не схаваны былі ад Цябе косткі мае, калі мяне ў таямніцы стваралі, складалі мяне ў глыбіні нутрыны.
Не схаваная ад Цябе косьць мая, якую Ты патаемна стварыў, і існасьць мая ў нетрах зямлі.
Зародак мой бачылі вочы Твае; у Тваёй кнізе запісаны ўсе дні, мне назначаныя, калі ніводнага зь іх яшчэ ня было.
Недасканалым бачылі мяне вочы Твае, і ў кнізе Тваёй будуць запісаныя ўсе, пазначаныя дні, калі будуць утвораныя, а ніхто з іх яшчэ не існаваў.
Якія ўзьнёслыя для мяне намеры Твае, Божа, і як многа іх лікам!
Вельмі пачэснымі для мяне сталі прыяцелі Твае, Божа: добра ўмацавалася ўлада іх.
Ці ж палічу іх, калі іх больш, чым пяску, калі прачынаюся, я ўсё Яшчэ з Табою.
Палічу іх, і стане іх больш, як пяску. Я ўстаў і дасюль яшчэ з Табою.
О, калі б Ты, Божа, пабіў бязбожнага! Адыдзеце ад мяне, крыважэрныя!
О, калі б Ты, Божа, паразіў бязбожных! Мужы крыві, адыдзіце ад мяне,
Яны гавораць супроць Цябе бязбожна; марнае намышляюць ворагі Твае.
бо вы дзёрзкія ў задумах вашых! Але дарэмна будуць яны браць месты Твае!
Ці ж мне ненавідзець Тваіх ненавісьнікаў, Госпадзе, і не пагрэбаваць тымі, што паўстаюць на Цябе?
Ці ж не ўзьненавідзеў я, Госпадзе, тых, што ненавідзяць Цябе? І ці не змарнеў я праз ворагаў Тваіх?
Поўнаю нянавісьцю ненавіджу іх; ворагі яны мне.
Я ўзьненавідзеў іх нянавісьцю вялікай, яны сталі мне ворагамі.
Выпрабуй мяне, Божа, і ўведай сэрца маё; выпрабуй мяне, і ўведай намеры мае.
Выпрабуй мяне, Божа, і пазнай сэрца маё; выпрабуй мяне і пазнай сьцежкі мае;
і глядзі, ці дарога мая бясьпечная, і накіруй мяне на шлях вечны.
і глянь, ці ёсьць шлях беззаконьня ўва мне, і накіруй мяне на шлях вечны.
