Псалтыр 138 псалом

Псалтыр
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Антонія Бокуна

 
 

Кіроўцу хору. Псальма Давідава. Госпадзе! Ты выпрабаваў мяне і ведаеш.
 
Давіда. Я буду славіць Цябе ўсім сэрцам; перад абліччам багоў буду выслаўляць Цябе.

Ты ведаеш, калі я сядаю і калі ўстаю; Ты разумееш думкі мае здалёк.
 
Пакланюся ў сьвятыні сьвятасьці Тваёй і буду славіць імя Тваё за міласэрнасьць Тваю і праўду Тваю, бо Ты ўзьвялічыў па-над усякае імя Тваё слова Тваё.

Ці іду я, ці адпачываю, — Ты акружаеш мяне і ўсе дарогі мае Табе вядомыя.
 
У дзень, калі я клікаў, Ты адказаў мне, і ўзмоцніў сілаю душу маю.

Яшчэ слова няма на мове маёй, — Ты, Госпадзе, ужо ведаеш яго дасканала.
 
Будуць славіць Цябе, ГОСПАДЗЕ, усе валадары зямлі, бо пачуюць словы вуснаў Тваіх.

Ззаду і сьпераду атачыў Ты мяне і кладзеш на мяне руку Тваю.
 
І будуць сьпяваць пра шляхі ГОСПАДА, бо вялікая слава ГОСПАДА.

Дзіўнае мне Тваё веданьне — высока, дасягнуць яго не магу!
 
Бо ўзвышаны ГОСПАД, але бачыць пакорнага і ганарлівага пазнае здалёк.

Куды пайду ад Духа Твайго, ад аблічча Твайго куды ўцяку?
 
Калі буду хадзіць сярод турботаў, Ты ажывіш мяне, супраць гневу ворагаў маіх Ты выцягнеш руку Тваю, і мяне вызваліць правіца Твая.

Ці на неба ўзыду — Ты там; ці сыду ў апраметную — і там Ты.
 
ГОСПАД выканае [справу маю] для мяне. ГОСПАДЗЕ, міласэрнасьць Твая на вякі! Не пакінь твораў рук Тваіх! Альлелюя!

Ці вазьму крылы золку і перасялюся на край мора, —
 

і там рука Твая мяне павядзе, і ўтрымае мяне правіца Твая.
 

Ці скажу: можа, цемра ўкрые мяне, і сьвятло навокал мяне зробіцца ноччу;
 

але і цемра Цябе ад мяне не зацемрыць, і ноч сьветлая, быццам дзень; як цемра, так і сьвятло.
 

Бо Ты ўладзіў вантробы мае і выткаў мяне ў чэраве маці маёй.
 

Слаўлю Цябе, бо я дзівосна зладжаны. Дзівосныя дзеі Твае, і душа мая ўсьведамляе гэта,
 

Не схаваны былі ад Цябе косткі мае, калі мяне ў таямніцы стваралі, складалі мяне ў глыбіні нутрыны.
 

Зародак мой бачылі вочы Твае; у Тваёй кнізе запісаны ўсе дні, мне назначаныя, калі ніводнага зь іх яшчэ ня было.
 

Якія ўзьнёслыя для мяне намеры Твае, Божа, і як многа іх лікам!
 

Ці ж палічу іх, калі іх больш, чым пяску, калі прачынаюся, я ўсё Яшчэ з Табою.
 

О, калі б Ты, Божа, пабіў бязбожнага! Адыдзеце ад мяне, крыважэрныя!
 

Яны гавораць супроць Цябе бязбожна; марнае намышляюць ворагі Твае.
 

Ці ж мне ненавідзець Тваіх ненавісьнікаў, Госпадзе, і не пагрэбаваць тымі, што паўстаюць на Цябе?
 

Поўнаю нянавісьцю ненавіджу іх; ворагі яны мне.
 

Выпрабуй мяне, Божа, і ўведай сэрца маё; выпрабуй мяне, і ўведай намеры мае.
 

і глядзі, ці дарога мая бясьпечная, і накіруй мяне на шлях вечны.