Псалтыр 138 псалом

Псалтыр
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Яна Станкевіча

 
 

Кіроўцу хору. Псальма Давідава. Госпадзе! Ты выпрабаваў мяне і ведаеш.
 
Давідава. Хвалю цябе ўсім сэрцам сваім, перад магутнымі буду пяяць Табе;

Ты ведаеш, калі я сядаю і калі ўстаю; Ты разумееш думкі мае здалёк.
 
Буду кланяціся да сьвятога палацу Твайго і хваліці імя Твае за міласэрдзе Твае й за праўду Тваю; бо Ты ўзьвялічыў слова Свае над кажнае імя Свае.

Ці іду я, ці адпачываю, — Ты акружаеш мяне і ўсе дарогі мае Табе вядомыя.
 
У дзень, калі, як я загукаў, Ты адказаў імне і падмацаваў мяне сілаю ў душы маёй.

Яшчэ слова няма на мове маёй, — Ты, Госпадзе, ужо ведаеш яго дасканала.
 
Будуць хваліць Цябе, СПАДАРУ, усі каралёве земныя, як пачуюць словы вуснаў Тваіх,

Ззаду і сьпераду атачыў Ты мяне і кладзеш на мяне руку Тваю.
 
Будуць апяваць дарогі СПАДАРОВЫ, бо вялікая чэсьць СПАДАРОВА.

Дзіўнае мне Тваё веданьне — высока, дасягнуць яго не магу!
 
Дарма што высокі СПАДАР, а нізкога бача, але пыхатага пазнаець здалеку.

Куды пайду ад Духа Твайго, ад аблічча Твайго куды ўцяку?
 
Калі я буду хадзіць сярод атугі, Ты пажвавіш мяне, на гнеў непрыяцеляў маіх Ты выцягнеш руку Сваю, і правіца Твая вывальне мяне.

Ці на неба ўзыду — Ты там; ці сыду ў апраметную — і там Ты.
 
СПАДАР зьдзее дзеля мяне. СПАДАРУ, міласэрдзе Твае на векі; спраў рук Сваіх не пакінь.

Ці вазьму крылы золку і перасялюся на край мора, —
 

і там рука Твая мяне павядзе, і ўтрымае мяне правіца Твая.
 

Ці скажу: можа, цемра ўкрые мяне, і сьвятло навокал мяне зробіцца ноччу;
 

але і цемра Цябе ад мяне не зацемрыць, і ноч сьветлая, быццам дзень; як цемра, так і сьвятло.
 

Бо Ты ўладзіў вантробы мае і выткаў мяне ў чэраве маці маёй.
 

Слаўлю Цябе, бо я дзівосна зладжаны. Дзівосныя дзеі Твае, і душа мая ўсьведамляе гэта,
 

Не схаваны былі ад Цябе косткі мае, калі мяне ў таямніцы стваралі, складалі мяне ў глыбіні нутрыны.
 

Зародак мой бачылі вочы Твае; у Тваёй кнізе запісаны ўсе дні, мне назначаныя, калі ніводнага зь іх яшчэ ня было.
 

Якія ўзьнёслыя для мяне намеры Твае, Божа, і як многа іх лікам!
 

Ці ж палічу іх, калі іх больш, чым пяску, калі прачынаюся, я ўсё Яшчэ з Табою.
 

О, калі б Ты, Божа, пабіў бязбожнага! Адыдзеце ад мяне, крыважэрныя!
 

Яны гавораць супроць Цябе бязбожна; марнае намышляюць ворагі Твае.
 

Ці ж мне ненавідзець Тваіх ненавісьнікаў, Госпадзе, і не пагрэбаваць тымі, што паўстаюць на Цябе?
 

Поўнаю нянавісьцю ненавіджу іх; ворагі яны мне.
 

Выпрабуй мяне, Божа, і ўведай сэрца маё; выпрабуй мяне, і ўведай намеры мае.
 

і глядзі, ці дарога мая бясьпечная, і накіруй мяне на шлях вечны.