Псалтыр 108 псалом
Псалтыр
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Яна Станкевіча
Кіроўцу хору. Псальма Давідава. Божа хвалы маёй! не прамаўчы,
Песьня. Псальма Давідава.
бо разьзявіліся на мяне вусны бязбожныя і вусны падступныя;
Гатова сэрда мае, Божа; буду пяяць а выхваляць, навет і чэсьць мая.
адусюль атачылі мяне словамі нянавісьці, узбройваюць супраць мяне бяз прычыны;
Прачхніся, псалтыру а гарпа; я прачхнуся на золку.
за любоў маю ваююць супраць мяне; а я малюся;
Буду выхваляць Цябе сярод людаў, СПАДАРУ, буду пяяць хвалы Табе сярод народаў;
аддаюць мне злом за дабро, за любоў маю — нянавісьцю.
Бо над нябёсы ласка Твая, і праўда Твая аж да булакоў.
Пастаў над імі бязбожнага, і д’ябал хай стане праваруч яго.
Узьніміся, Божа, над нябёсы, і над усёю зямлёю чэсьць Твая,
Калі будзе судзіцца, хай будзе вінаваты, і малітва ягоная няхай стане грэхам;
Каб вывальніліся любовыя Твае; выбаві правіцаю Сваёй і адкажы імне.
хай дні ягоныя будуць кароткія, і пасад ягоны іншы хай прыймае;
Бог казаў у сьвятасьці Сваёй: «Узрадуюся, падзялю Шыхем і даліну Сукофскую памераю.
дзеці ягоныя няхай будуць сіротамі, а жонка ягоная — удавою;
Ґілеад Мой, Манас Мой і Яхрэм сіла галавы Мае, Юда правадаўца Мой.
хай бадзяюцца дзеці ягоныя і жабруюць, і просяць хлеба з руінаў сваіх;
Моаў мыйніца Мая, на Едома кіну бот свой, над Пілістаю буду гукаць».
хай захопіць ліхвяр усё, што ёсьць у яго, хай другія захопяць працу ягоную;
Хто ўвядзець мяне ў умацаванае места? хто завядзець мяне аж да Едому?
хай ніхто яму не паспагадае; хай ніхто ня зьлітуецца зь сіротаў ягоных;
Ці ня Бог пакінуў нас і ня выходзе Бог у войсках нашых?
хай будуць нашчадкі ягоныя на пагібель, і хай забудзецца іхняе імя ў наступным родзе;
Падай нам памогу супроці ворага, бо дарма людзкі ратунак.
хай згадаецца прад Госпадам беззаконьне бацькоў ягоных, і грэх маці ягонай хай не загладзіцца;
У Богу мы будзем дзеяць адважна, Ён патопча варагоў нашых.
хай будуць заўсёды яны ў вачах Госпада, і хай вынішчыць Ён на зямлі пра іх памяць
за тое, што ён ня думаў пра літасьць, а гнаў чалавека беднага і ўбогага і зламанага сэрцам, каб забіць яго;
палюбіў праклён, і праклён спадобіць яго; не захацеў дабраславеньня, яно ад яго і адыдзе;
хай у пракляцьце апранецца, быццам у рызу, і хай увойдзе яно, як вада, у нутробу ягоную і, як алей, у косткі ягоныя;
хай будзе яно яму, нібы вопратка, у якую ён апранецца, і як пояс, якім заўсёды перапаясваецца.
Такая аддача ад Госпада ворагам маім і тым, што ліхасловяць душу маю!
Са мною, Госпадзе, Госпадзе, чыні дзеля імя Твайго, бо добрая міласьць Твая; уратуй мяне,
бо я бедны і ўбогі, і сэрца маё паранена ўва мне.
Я зьнікаю, быццам цень, калі хіліцца дзень, гоняць мяне, як саранчу.
Калені мае зьнемаглі ад посту, і цела маё засталося бяз тлушчу.
Я зрабіўся для іх пасьмешышчам; убачыўшы мяне, галовамі круцяць.
Памажы мне, Госпадзе, Божа мой; уратуй мяне з ласкі Тваёй,
хай уведаюць, што гэта Твая рука, і што Ты, Госпадзе, учыніў гэта.
Яны праклінаюць, а Ты дабраславі; яны паўстаюць, але няхай будуць пасаромленыя; а раб Твой хай радуецца.
Хай апрануцца праціўнікі мае ў ганьбу і, як вопраткаю, хай накрыюцца сорамам сваім.
І я голасна буду вуснамі сваімі славіць Госпада і сярод мноства Яго праслаўляць:
бо Ён стаіць праваруч беднага, каб ратаваць яго ад судзьдзяў душы ягонай.
