Псалтыр 122 псалом — Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Яна Станкевіча

Песьня ўзыходжаньня. Я ўздымаю вочы мае да Цябе, Хто жыве ў нябёсах!

Песьня на ўступцох. Давідава. Я цешыўся, як казалі імне: «Да дому СПАДАРОВАГА йдзіма!»

Вось, як вочы рабоў глядзяць на руку іхніх паноў, як вочы рабыні на руку іхняе гаспадыні, так нашыя вочы да Госпада, Бога нашага, пакуль Ён зьлітуецца з нас.

Ногі нашы стаялі ў брамах тваіх, Ерузаліме!

Зьлітуйся з нас, Госпадзе, зьлітуйся з нас; бо даволі мы сытыя пагардай.

Ерузалім збудаваны, як места суцэльнае.

Даволі насычана душа нашая зьдзекамі ганарліўцаў і пагардай пыхлівых.

Туды ўзыходзяць плямёны, плямёны ЯГ, — сьветчаньне Ізраелю, дзякаваць імені СПАДАРОВАМУ;