Псалтыр 136 псалом
Псалтыр
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Яна Станкевіча
Давідава. Над рэкамі Вавілона, там сядзелі і плакалі мы, калі згадвалі пра Сіён.
Дзякуйце СПАДАРУ, бо добры, бо на векі міласэрдзе Ягонае.
На вербах пасярод яго павесілі мы свае арфы.
Дзякуйце Богу багоў, бо на векі міласэрдзе Ягонае.
А тыя, што нас паланілі, песьняў ад нас патрабавалі, а нашыя прыгнятальнікі — весялосьці: «пасьпявайце нам зь песьняў Сіёна».
Дзякуйце Спадару спадароў, бо на векі міласэрдзе Ягонае;
Як нам сьпяваць Гасподнюю песьню на чужынскай зямлі?
Каторы адзіны робе вялікія дзівы, бо на векі міласэрдзе Ягонае;
Калі забуду цябе, Ерусаліме, хай забудзе мяне правіца мая;
Таму, хто ўчыніў нябёсы цямлівасьцяй Сваёй, бо на векі міласэрдзе Ягонае;
хай прыліпне язык мой да паднябеньня, калі помніць цябе я ня буду, калі не пастаўлю Ерусаліма на чале весялосьці маёй.
Таму, што прасьцягнуў зямлю над водамі, бо на векі міласэрдзе Ягонае;
Прыгадай, Госпадзе, сынам Эдомавым дзень Ерусаліма, калі казалі яны: «руйнуйце, руйнуйце да падмурка яго».
Таму, што ўчыніў вялікія сьветлы, бо на векі міласэрдзе Ягонае;
Дачка Вавілона, спусташальніца! дабрашчасны, хто ўдзеліць табе за тое, што зрабіла ты нам!
Сонца радзіць дзень, бо на векі міласэрдзе Ягонае;
Дабрашчасны, хто возьме й заб’е немаўлятак тваіх аб камень!
Месяц а гвезды радзіць ноч, бо на векі міласэрдзе Ягонае;
