Псалтыр 59 псалом
Псалтыр
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Яна Станкевіча
Кіроўцу хору. На музычным інструмэньце Шушан-Эдут. Залатая псальма Давідава для навучаньня,
Кіраўніку хору. Подле «Не загубі». Пісань Давідава, калі Саўла быў паслаўшы, і сьцераглі дом ягоны, каб забіць яго.
калі ён ваяваў зь Сірыяй Месапатамскай і зь Сірыяй Цаванскай, і калі Ёаў, вяртаючыся, перамог дванаццаць тысяч Ідумэяў у даліне Салянай.
Вывальні мяне ад варагоў маіх, Божа мой; ад паўстаючых на мяне пастаў мяне высака;
Божа! Ты нас адкінуў, Ты паглуміў нас, угневаўся Ты; вярніся да нас,
Вывальні мяне ад ліхадзеяў; ад прагавітых крыві ўратуй мяне.
Ты зямлю скалануў, разьбіў яе: загаі разломы яе, бо яна хістаецца.
Вось, яны цікуюць на душу маю; зьбіраюцца на мяне дужыя, не за выступ а не за грэх мой, СПАДАРУ;
Ты даў народу Твайму зьведаць жорсткае, напаіў нас віном зьдзіўленьня.
Не за віну маю яны бягуць і гатуюцца. Ушчоль наўпярэймы імне й глянь!
Дай сьцяг тым, хто баіцца Цябе, каб яны паднялі яго дзеля ісьціны,
Ты, СПАДАРУ, Божа войскаў, Божа Ізраеляў, прачхніся даведацца да ўсіх народаў; ня зьмілуйся над ніякімі бяспраўнымі ізраднікамі. Сэля.
каб вызваліліся аблюбенцы Твае; уратуй правіцай Тваёю, і пачуй мяне.
Зварачаюцца ўвечары, бурчаць, як сабакі, і кружыняюць навокал места.
Бог сказаў у сьвятыні Сваёй: «перамагу, — падзялю Я Сіхем, і даліну Сукот абмераю;
Там яны зяваюць ратамі сваімі, і мячы ў вуснах іхных, — бо: «Хто пачуе?»
Мой Галаад, Мой Манасія, Яфрэм крэпасьць Маёй галавы, Юда скіпетр Мой,
Але Ты, СПАДАРУ, пасьмяешся зь іх, пасьмяешся з усіх народаў.
Мааў умывальная шаля Мая; на Эдом абуткам кіну Маім». Кліч мяне, зямля Філістымская!
З прычыны сілы ягонае я буду зважаць на Цябе, бо Бог горад мой.
Хто ўвядзе мяне ў горад умацаваны? Хто давядзе мяне да Эдома?
Бог мой у Сваёй ласцы пярэйме мяне; Бог дасьць імне глядзець на непрыяцеляў маіх.
Ці ня Ты, Божа, Які нас адкінуў, і ня выходзіш, Божа, з войскам нашым?
Не забі іх, каб не забыўся люд мой; пахісьні іх сілаю Сваёю і ськінь іх, Спадару, абароньніча наш!
Дай дапамогу нам ва ўціску, бо дапамога людзкая — марнота.
Грэх роту іхнага — словы вуснаў іхных; і будуць злоўлены ў гордасьці сваёй, бо праклён а ману яны павядаюць.
З Богам мы выявім сілу; Ён скіне ворагаў нашых.
Зьнішч іх у гневе, зьнішч, каб іх ня было, і будуць ведаць, што Бог радзе ў Якаву аж да канцоў зямлі. Сэля.
