Псалтыр 129 псалом
Псалтыр
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Яна Станкевіча
Песьня ўзыходжаньня. З глыбіні клічу Цябе, Госпадзе.
Песьня на ўступцох. «Шмат уціскалі мяне з маладосьці мае, — хай жа скажа Ізряель. —
Госпадзе! пачуй голас мой. Хай будуць вушы Твае ўважлівыя да голасу маленьняў маіх.
Шмат уціскалі мяне з маладосьці мае, але ня здолелі мяне.
Калі Ты, Госпадзе, будзеш заўважаць беззаконьні, — Госпадзе! хто ўстоіць?
Па хрыбце маім аралі аратыя, праганялі даўгія барозны свае».
Але ў Цябе дараваньне, хай багавеюць прад Табою.
СПАДАР справядлівы, Ён расьцяў павароз нягодных.
Спадзяюся на Госпада, спадзяецца душа мая; на слова Ягонае спадзяюся.
Няхай будуць засарамочаны а абернены назад усі, што ненавідзяць Сыён.
Душа мая чакае Госпада, болей, чым варта — раніцы, болей, чым варта — раніцы.
Няхай будуць, як трава на стрэхах, што, ня вырасшы, сохне,
Хай спадзяецца Ізраіль на Госпада; бо ў Госпада літасьць і вялікае ў Яго збавеньне,
Катораю жняя не напоўне жмені свае, ані вяжучы снапоўе крыса свайго;
і Ён збавіць Ізраіля ад усіх беззаконьняў ягоных.
І ня скажуць мінаючыя: «Дабраславенства СПАДАРОВА на вас! Дабраславім вас імям СПАДАРОВЫМ».
