Псалтыр 44 псалом
Псалтыр
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Яна Станкевіча
Кіроўцу хору. На музычным інструмэньце Шошан. Вучэньне. Сыноў Карэевых. Песьня каханьня.
Кіраўніку хору. Сыноў Корыных навука.
Маё сэрца вылілася добрым словам; я кажу: песьня мая пра Цара; язык мой — пяро хуткага пісьма.
Божа, мы чулі вушамі сваімі, айцове нашы маўлялі нам, што за ўчынкі Ты зьдзеяў за дзён іхных, за дзён старавечных;
Ты прыгажэйшы за сыноў чалавечых; мілата з Тваіх вуснаў вылілася; таму дабраславіў Цябе Бог навечна.
Ты рукою Сваёю выгнаў народы, але іх Ты насадзіў; патрышчыў люды і адаслаў іх;
Аперажыся мечам па паясьніцы Тваёй, Магутны, славаю Тваёю і хараством Тваім,
Бо не мячом іхным спала ім зямля, ані плячо іхнае ўратавала іх, але правіца Твая а плячо Твае а сьвятліня віду Твайго; бо Ты прыяў ім.
і ў гэтым уборы Тваім пасьпяшайся, сядзь на калясьніцу дзеля праўды і лагоды і справядлівасьці, і правіца Твая пакажа Табе дзівосныя дзеі.
Ты тый, Каторы кароль мой, Божа! раскажы спасеньне Якаву.
Вострыя стрэлы Твае — народы ўпадуць прад Табою, — яны — у сэрцы ворагаў Царовых.
Табою мы збадзем варагоў сваіх, зь імям Тваім патопчам паўстаючых на нас;
Трон Твой, Божа, навечна; жазло праўды — жазло царства Твайго.
Бо не на лук свой я спадзяюся, і меч мой не ўратуе мяне;
Ты палюбіў праўду і зьненавідзеў бяспраўе, таму памазаў Цябе, Божа, Бог Твой алеем радасьці больш, чым саўдзельцаў Тваіх.
Але Ты вывальніў нас ад варагоў нашых і ненавідзячых нас Ты засароміў.
Усё адзеньне Тваё — як сьмірна і альяс і касія; з харомаў слановай косьці Цябе зьвесяляюць.
Богам мы хвалімся цэлы дзень, і імені Твайму на векі будзем дзякаваць. Сэля.
Дочкі царскія ў Цябе сярод ганаровых; стала царыца праваруч Цябе ў Афірскім золаце.
Ты, адылі, пакінуў, засарамаціў нас, і ня выходзіш у войсках нашых;
Слухай, дачка, і глядзі, і прыхілі тваё вуха, і забудзь народ твой і дом бацькі твайго.
Ты павярнуў нас назад ад непрыяцеля, і ненавідзячыя глабаюць нас сабе;
І запрагне Цар прыгажосьці тваёй; бо Ён Гасподзь твой, і ты пакланіся Яму.
Ты аддаў нас, як авечкі, на емя, і меж народаў рассыпаў нас;
І дачка Тырская прыйдзе з дарункамі, і будуць прасіць цябе найбагацейшыя людзі.
Прадаў люд Свой задарма, не павялічыў цаны іх;
Уся слава Царовай дачкі ўсярэдзіне; адзежа яе шытая золатам;
Ты зрабіў нас зьдзекам у суседзяў нашых, пасьмехам а грэбаваньням тых, што навокал нас;
ва ўзорыстай адзежы вядуць яе да Цара; за ёю вядуць да Цябе дзяўчат, сябровак яе.
Зрабіў нас прыказяй у народаў, ківам у людаў.
Прыводзяць іх з радасьцю і пацяшэньнем, уваходзяць у харомы Царовыя.
Цэлы дзень ганьба мая перад імною, і сорам віду майго пакрывае мяне,
Замест бацькоў Тваіх будуць сыны Твае; Ты паставіш іх валадарамі на ўсёй зямлі.
Ад голасу лаючага а вернучага, ад паглядаў непрыяцеля а помсьніка.
Зраблю імя Тваё памятным ва ўсіх пакаленьнях; таму народы будуць славіць Цябе векавечна.
Усе гэта прышло на нас; а мы не забыліся Цябе ані схвальшавалі змовы Твае;
